ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹“ನೀನು ಅವರ ಮುಂದೆ ಇಡಬೇಕಾದ ನಿಯಮಗಳು ಇವು:

²“ನೀನು ಹಿಬ್ರೂ ದಾಸನನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಂಡರೆ, ಅವನು ಆರು ವರ್ಷ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಏಳನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಏನೂ ಕೊಡದೆ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿ ಹೋಗುವನು.

³“ಅವನು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದರೆ, ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಹೋಗುವನು; ಮದುವೆಯಾದವನಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯೂ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಹೋಗುವಳು. ⁴ಅವನ ಯಜಮಾನನು ಅವನಿಗೆ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಆಕೆ ಅವನಿಗೆ ಗಂಡುಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆತ್ತರೆ, ಆ ಹೆಂಡತಿಯೂ ಮಕ್ಕಳೂ ಅವಳ ಯಜಮಾನನಿಗೆ ಸೇರಿದವರು; ಅವನು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಹೋಗುವನು. ⁵ಆದರೆ ಆ ದಾಸನು, ‘ನಾನು ನನ್ನ ಯಜಮಾನನನ್ನೂ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನೂ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಾನು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ,’ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದರೆ, ⁶ಅವನ ಯಜಮಾನನು ಅವನನ್ನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮುಂದೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು, ಬಾಗಿಲಿನ ಬಳಿಗೆ ಇಲ್ಲವೆ ಬಾಗಿಲ ನಿಲುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು, ಕಗ್ಗೀಲಿನಿಂದ ಅವನ ಕಿವಿಯನ್ನು ಚುಚ್ಚಬೇಕು; ಆಗ ಅವನು ಜೀವಮಾನವೆಲ್ಲಾ ಅವನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವನು. ^a a v6 ದಾಸನು ಜೀವಮಾನವೆಲ್ಲಾ ತನ್ನ ಯಜಮಾನನ ಮನೆತನಕ್ಕೆ ಸೇರಿರಬೇಕೆಂಬ ತನ್ನ ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯ ಆಯ್ಕೆಗೆ ಶಾಶ್ವತವಾದ, ಕಾಣುವ ಗುರುತಾಗಿ ಅವನ ಕಿವಿಯನ್ನು ಬಾಗಿಲ ನಿಲುವಿನ ಬಳಿ ಚುಚ್ಚಲಾಯಿತು.

⁷“ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ದಾಸಿಯಾಗಿ ಮಾರಿದರೆ, ಗಂಡಾಳುಗಳು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವಂತೆ ಆಕೆ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿ ಹೋಗಬಾರದು. ⁸ತನಗೋಸ್ಕರ ಆಕೆಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಯಜಮಾನನಿಗೆ ಆಕೆ ಮೆಚ್ಚಿಕೆಯಾಗದಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಆಕೆಯನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಅನುಮತಿಸಬೇಕು. ಅವನು ಆಕೆಗೆ ಅಪನಂಬಿಗಸ್ತನಾದ್ದರಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ಅನ್ಯಜನರಿಗೆ ಮಾರಬಾರದು. ⁹ಅವನು ಆಕೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ನೇಮಿಸಿದರೆ, ಆಕೆಯನ್ನು ಮಗಳಂತೆ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ¹⁰ಅವನು ಬೇರೊಬ್ಬ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ, ಆಕೆಯ ಆಹಾರವನ್ನಾಗಲಿ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನಾಗಲಿ ದಾಂಪತ್ಯ ಹಕ್ಕನ್ನಾಗಲಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಾರದು. ¹¹ಅವನು ಈ ಮೂರನ್ನು ಒದಗಿಸದಿದ್ದರೆ, ಆಕೆ ಹಣ ಕೊಡದೆ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿ ಹೋಗುವಳು.

ಪ್ರಾಣಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಣ

¹²“ಒಬ್ಬನನ್ನು ಸಾಯುವಂತೆ ಹೊಡೆದವನಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ಆಗಬೇಕು. ¹³ಆದರೆ ಅವನು ಹೊಂಚುಹಾಕದೆ, ನಾನೇ ಅದನ್ನು ಸಂಭವಿಸಗೊಡಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಓಡಿಹೋಗಲು ಒಂದು ಸ್ಥಳವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ನೇಮಿಸುವೆನು. ¹⁴ಆದರೆ ಒಬ್ಬನು ತನ್ನ ನೆರೆಯವನನ್ನು ಮೋಸದಿಂದ ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಒಳಸಂಚು ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಸಾಯುವಂತೆ ನನ್ನ ಯಜ್ಞವೇದಿಯ ಬಳಿಯಿಂದಲೂ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದೊಯ್ಯಬೇಕು.

¹⁵“ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನಾಗಲಿ ತಾಯಿಯನ್ನಾಗಲಿ ಹೊಡೆದವನಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ಆಗಬೇಕು.

¹⁶“ಒಬ್ಬನನ್ನು ಕದ್ದೊಯ್ದು ಮಾರಿದವನಿಗೆ, ಇಲ್ಲವೆ ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಬಳಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವಾಗ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದವನಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ಆಗಬೇಕು.

¹⁷“ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನಾಗಲಿ ತಾಯಿಯನ್ನಾಗಲಿ ಶಪಿಸಿದವನಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ಆಗಬೇಕು.

¹⁸“ಜನರು ಜಗಳವಾಡುವಾಗ ಒಬ್ಬನು ಇನ್ನೊಬ್ಬನನ್ನು ಕಲ್ಲಿನಿಂದಾಗಲಿ ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದಾಗಲಿ ಹೊಡೆದರೆ, ಹೊಡೆಸಿಕೊಂಡವನು ಸಾಯದೆ ಹಾಸಿಗೆ ಹಿಡಿದರೆ, ¹⁹ಅವನು ಎದ್ದು ತನ್ನ ಕೋಲೂರಿಕೊಂಡು ಹೊರಗೆ ನಡೆದಾಡಿದರೆ, ಹೊಡೆದವನಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಬಾರದು; ಅವನು ಹಾಳಾದ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಅವನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಗುಣಮುಖಕ್ಕೂ ಮಾತ್ರ ಪರಿಹಾರ ಕೊಡಬೇಕು.

²⁰“ಒಬ್ಬನು ತನ್ನ ದಾಸನನ್ನಾಗಲಿ ದಾಸಿಯನ್ನಾಗಲಿ ಕೋಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆದಾಗ ಆ ಆಳು ಸತ್ತರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತೀಕಾರವಾಗಬೇಕು. ²¹ಆದರೆ ಆ ಆಳು ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಬದುಕಿದ್ದರೆ, ಪ್ರತೀಕಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು; ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಆಳು ಅವನ ಸೊತ್ತಾಗಿದ್ದಾನೆ.

²²“ಜನರು ಹೊಡೆದಾಡುವಾಗ ಗರ್ಭಿಣಿ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಹೊಡೆದದ್ದರಿಂದ ಆಕೆಯ ಕೂಸು ಹುಟ್ಟಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಮೀರಿ ಬೇರೆ ಹಾನಿ ಆಗದಿದ್ದರೆ, ಆ ಅಪರಾಧಿಯು ಆ ಸ್ತ್ರೀಯ ಗಂಡನು ಕೇಳುವಷ್ಟು ದಂಡವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ನ್ಯಾಯಾಧಿಪತಿಗಳು ತೀರ್ಮಾನಿಸುವಂತೆ ಕೊಡಬೇಕು. ²³ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಮೀರಿ ಹಾನಿ ಆದರೆ, ಪ್ರಾಣಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು, ²⁴ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಣ್ಣು, ಹಲ್ಲಿಗೆ ಹಲ್ಲು, ಕೈಗೆ ಕೈ, ಕಾಲಿಗೆ ಕಾಲು, ^b b v24 ಈ ನಿಯಮವು ಪ್ರತೀಕಾರಕ್ಕೆ ಮಿತಿಯನ್ನು ಹಾಕಿತು — ಆದ ಗಾಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ ಯೇಸು ಇದನ್ನು ಮಾರ್ಪಡಿಸಿ, ಪ್ರತೀಕಾರ ಮಾಡಬೇಡಿ, ಬದಲಾಗಿ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಜಯಿಸಿ ಎಂದು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಬೋಧಿಸಿದರು (ಮತ್ತಾಯ 5:38-39). ²⁵ಸುಟ್ಟಗಾಯಕ್ಕೆ ಸುಟ್ಟಗಾಯ, ಗಾಯಕ್ಕೆ ಗಾಯ, ಬಾಸುಂಡೆಗೆ ಬಾಸುಂಡೆ.

²⁶“ಒಬ್ಬನು ತನ್ನ ದಾಸನ ಇಲ್ಲವೆ ದಾಸಿಯ ಕಣ್ಣನ್ನು ಹೊಡೆದು ಹಾಳುಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಆ ಆಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಬೇಕು. ²⁷ಅವನು ತನ್ನ ದಾಸನ ಇಲ್ಲವೆ ದಾಸಿಯ ಹಲ್ಲನ್ನು ಉದುರಿಸಿದರೆ, ಆ ಹಲ್ಲಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಆ ಆಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿ ಹೋಗಗೊಡಿಸಬೇಕು.

²⁸“ಎತ್ತು ಗಂಡಸನ್ನಾಗಲಿ ಹೆಂಗಸನ್ನಾಗಲಿ ತಿವಿದು ಕೊಂದರೆ, ಅದನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲಬೇಕು, ಅದರ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನಬಾರದು; ಆದರೆ ಅದರ ಒಡೆಯನು ಹೊಣೆಗಾರನಲ್ಲ. ²⁹ಆದರೆ ಆ ಎತ್ತು ಮೊದಲಿನಿಂದ ತಿವಿಯುವ ರೂಢಿಯುಳ್ಳದ್ದಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಒಡೆಯನಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಅವನು ಅದನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕದೆ ಇದ್ದು, ಅದು ಗಂಡಸನ್ನಾಗಲಿ ಹೆಂಗಸನ್ನಾಗಲಿ ಕೊಂದರೆ, ಆ ಎತ್ತನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲಬೇಕು, ಅದರ ಒಡೆಯನಿಗೂ ಮರಣದಂಡನೆ ಆಗಬೇಕು. ³⁰ಈಡಿನ ಹಣ ಕೇಳಿದರೆ, ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕೇಳಿದಷ್ಟನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ³¹ಅದು ಮಗನನ್ನು ತಿವಿದರೂ ಮಗಳನ್ನು ತಿವಿದರೂ ಇದೇ ನಿಯಮ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ³²ಆ ಎತ್ತು ದಾಸನನ್ನಾಗಲಿ ದಾಸಿಯನ್ನಾಗಲಿ ತಿವಿದರೆ, ಒಡೆಯನು ಅವರ ಯಜಮಾನನಿಗೆ ಸುಮಾರು ಹನ್ನೆರಡು ಔನ್ಸ್ ಬೆಳ್ಳಿಯನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು, ಆ ಎತ್ತನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲಬೇಕು.

³³“ಒಬ್ಬನು ಗುಂಡಿಯನ್ನು ತೆರೆದಿಟ್ಟರೆ ಇಲ್ಲವೆ ಗುಂಡಿಯನ್ನು ತೋಡಿ ಮುಚ್ಚದೆ ಬಿಟ್ಟರೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಎತ್ತಾಗಲಿ ಕತ್ತೆಯಾಗಲಿ ಬಿದ್ದರೆ, ³⁴ಆ ಗುಂಡಿಯ ಒಡೆಯನು ಅದರ ಒಡೆಯನಿಗೆ ಹಣ ಕೊಟ್ಟು ನಷ್ಟವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಡಬೇಕು; ಸತ್ತ ಪ್ರಾಣಿ ಅವನದಾಗುವುದು.

³⁵“ಒಬ್ಬನ ಎತ್ತು ಇನ್ನೊಬ್ಬನ ಎತ್ತನ್ನು ಸಾಯುವಂತೆ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಬದುಕಿರುವ ಎತ್ತನ್ನು ಮಾರಿ ಅದರ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಸತ್ತ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ³⁶ಆದರೆ ಆ ಎತ್ತು ಮೊದಲಿನಿಂದ ತಿವಿಯುವ ರೂಢಿಯುಳ್ಳದ್ದೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಅದರ ಒಡೆಯನು ಅದನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕದಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಎತ್ತಿಗೆ ಎತ್ತನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ತೀರಿಸಬೇಕು; ಸತ್ತ ಪ್ರಾಣಿ ಅವನದಾಗುವುದು.”