નિર્ગમન 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹“હવે આ એ નિયમો છે જે તારે તેમની સમક્ષ મૂકવાના છે:

²“જ્યારે તું હિબ્રૂ ગુલામ ખરીદે, ત્યારે તે છ વર્ષ સેવા કરે; સાતમા વર્ષે તે કશું ચૂકવ્યા વિના મુક્ત થાય.

³“જો તે એકલો આવ્યો હોય, તો તે એકલો જાય; જો પરણેલો હોય, તો તેની પત્ની તેની સાથે જાય. ⁴જો તેના માલિકે તેને પત્ની આપી હોય અને તેણે તેને દીકરા કે દીકરીઓ જણ્યાં હોય, તો પત્ની અને બાળકો તેના માલિકનાં થાય, અને તે એકલો જાય. ⁵પણ જો ગુલામ સ્પષ્ટ કહે, ‘હું મારા માલિકને, મારી પત્નીને અને મારાં બાળકોને પ્રેમ કરું છું; હું મુક્ત થઈને જઈશ નહિ,’ ⁶તો તેનો માલિક તેને આપણા પિતા સમક્ષ લાવે, પછી બારણા પાસે કે બારસાખ પાસે લાવે, અને આરથી તેનો કાન વીંધે; તે જીવનભર તેની સેવા કરે. ^a a v6 ગુલામનો કાન બારસાખ પાસે વીંધવામાં આવતો, જે તેના જીવનભર પોતાના માલિકના ઘરનો થવાના સ્વૈચ્છિક નિર્ણયની કાયમી, દૃશ્યમાન નિશાની હતી.

⁷“જ્યારે કોઈ માણસ પોતાની દીકરીને દાસી તરીકે વેચે, ત્યારે તે પુરુષ ગુલામોની જેમ મુક્ત ન થાય. ⁸જો તેને પોતાને માટે પસંદ કરનાર માલિકને તે ન ગમે, તો તેણે તેને છોડાવી લેવા દેવી. તેણે તેની સાથે વિશ્વાસઘાત કર્યો હોવાથી, તે તેને પરદેશી લોકોને વેચી ન શકે. ⁹જો તે તેને પોતાના દીકરા માટે નિયત કરે, તો તેણે તેની સાથે દીકરી જેવો વ્યવહાર કરવો. ¹⁰જો તે બીજી પત્ની કરે, તો તેણે તેના ખોરાકમાં, તેના વસ્ત્રમાં કે તેના લગ્નહક્કમાં ઘટાડો ન કરવો. ¹¹જો તે આ ત્રણ વસ્તુઓ પૂરી ન પાડે, તો તે પૈસા ચૂકવ્યા વિના મુક્ત થઈને જાય.

જીવને બદલે જીવ

¹²“જે કોઈ માણસને એવી રીતે મારે કે તે મરી જાય, તેને મૃત્યુદંડ આપવો. ¹³પણ જો તેણે લાગ જોઈને ન માર્યો હોય અને મેં તે થવા દીધું હોય, તો હું તારે માટે એક સ્થળ નિયત કરીશ જ્યાં તે નાસી જઈ શકે. ¹⁴પણ જો કોઈ માણસ પોતાના પડોશીની વિરુદ્ધ કાવતરું રચીને તેને કપટથી મારી નાખે, તો તેને મારી વેદી પરથી લઈ જઈને મૃત્યુદંડ આપ.

¹⁵“જે કોઈ પોતાના પિતાને કે પોતાની માતાને મારે, તેને મૃત્યુદંડ આપવો.

¹⁶“જે કોઈ કોઈ માણસને ઉપાડી જઈને તેને વેચે, અથવા તેને પોતાની પાસે રાખતો પકડાય, તેને મૃત્યુદંડ આપવો.

¹⁷“જે કોઈ પોતાના પિતાને કે પોતાની માતાને શાપ આપે, તેને મૃત્યુદંડ આપવો.

¹⁸“જ્યારે માણસો ઝઘડે અને એક બીજાને પથ્થરથી કે મુઠ્ઠીથી મારે, અને તે માણસ મરે નહિ પણ પથારીવશ થાય, ¹⁹તો જો તે ઊઠીને પોતાની લાકડીના ટેકે બહાર ચાલે, તો મારનાર નિર્દોષ ઠરે; તેણે ફક્ત બગડેલા સમયનું અને તેને સંપૂર્ણ સાજો કરવાનું વળતર ચૂકવવું.

²⁰“જ્યારે કોઈ માણસ પોતાના ગુલામ કે દાસીને લાકડીથી મારે અને તે મરી જાય, ત્યારે તેનું વેર લેવું. ²¹પણ જો તે એક-બે દિવસ જીવતો રહે, તો વેર ન લેવું, કેમ કે ગુલામ તેની મિલકત છે.

²²“જ્યારે માણસો લડે અને કોઈ ગર્ભવતી સ્ત્રીને એવી રીતે મારે કે તેનું બાળક જન્મી જાય, પણ બીજી કોઈ ઈજા ન થાય, ત્યારે તે સ્ત્રીનો પતિ જે માગે તે દંડ અપરાધીએ ભરવો, અને ન્યાયાધીશો ઠરાવે તે પ્રમાણે ચૂકવવું. ²³પણ જો બીજી ઈજા થાય, તો તારે જીવને બદલે જીવ આપવો, ²⁴આંખને બદલે આંખ, દાંતને બદલે દાંત, હાથને બદલે હાથ, પગને બદલે પગ, ^b b v24 આ નિયમે વેર પર મર્યાદા મૂકી — થયેલી ઈજાથી વધારે નહિ. પાછળથી ઈસુએ તેને બદલી નાખ્યો, અને પોતાના શિષ્યોને શીખવ્યું કે તેઓ વેર ન વાળે પણ પ્રેમથી દુષ્ટતા પર વિજય મેળવે (માથ્થી ૫:૩૮-૩૯). ²⁵દઝાડાને બદલે દઝાડો, ઘાને બદલે ઘા, ઉઝરડાને બદલે ઉઝરડો.

²⁶“જો કોઈ માણસ પોતાના ગુલામ કે દાસીની આંખ પર મારીને તેને ફોડી નાખે, તો આંખના બદલામાં તેણે તેને મુક્ત કરવો. ²⁷જો તે પોતાના ગુલામ કે દાસીનો દાંત પાડી નાખે, તો દાંતના બદલામાં તેણે તેને મુક્ત થવા દેવો.

²⁸“જો કોઈ બળદ કોઈ પુરુષ કે સ્ત્રીને શિંગડું મારીને મારી નાખે, તો તેને પથ્થરે મારી નાખવો અને તેનું માંસ ખાવું નહિ, પણ તેનો માલિક જવાબદાર ન ઠરે. ²⁹પણ જો તે બળદને શિંગડું મારવાની ટેવ હતી અને તેના માલિકને ચેતવણી આપી હતી છતાં તેણે તેને પૂર્યો નહિ, અને તે કોઈ પુરુષ કે સ્ત્રીને મારી નાખે, તો બળદને પથ્થરે મારી નાખવો અને તેના માલિકને પણ મૃત્યુદંડ આપવો. ³⁰જો ખંડણી માગવામાં આવે, તો પોતાનો જીવ બચાવવા તેણે જે માગવામાં આવે તે ચૂકવવું. ³¹તે દીકરાને શિંગડું મારે કે દીકરીને, આ જ નિયમ લાગુ પડે. ³²જો બળદ કોઈ ગુલામ કે દાસીને શિંગડું મારે, તો તેના માલિકે તેમના શેઠને આશરે બાર ઔંસ ચાંદી ચૂકવવી, અને બળદને પથ્થરે મારી નાખવો.

³³“જો કોઈ માણસ ખાડો ઉઘાડે કે ખોદે અને તેને ઢાંક્યા વિના છોડે, અને તેમાં કોઈ બળદ કે ગધેડું પડે, ³⁴તો ખાડાના માલિકે નુકસાન ભરપાઈ કરવું, તેના માલિકને પૈસા ચૂકવવા, અને મરેલું પશુ તેનું થાય.

³⁵“જ્યારે એક માણસનો બળદ બીજાના બળદને એવી રીતે ઈજા કરે કે તે મરી જાય, ત્યારે તેઓ જીવતા બળદને વેચીને તેની કિંમત વહેંચી લે, અને મરેલા બળદને પણ વહેંચી લે. ³⁶પણ જો એ જાણીતું હતું કે બળદને શિંગડું મારવાની ટેવ હતી અને તેના માલિકે તેને પૂર્યો નહિ, તો તેણે બળદને બદલે બળદ ભરપાઈ કરવો, અને મરેલું પશુ તેનું થાય.”