ထွက်မြောက် 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹“နွားတစ်ကောင်ဖြစ်စေ၊ သိုးတစ်ကောင်ဖြစ်စေ ခိုးယူပြီးလျှင် သတ်သည်ဖြစ်စေ၊ ရောင်းသည်ဖြစ်စေ ပြုသောသူသည် နွားတစ်ကောင်အတွက် နွားငါးကောင်၊ သိုးတစ်ကောင်အတွက် သိုးလေးကောင်ကို လျော်ရမည်။ ²သူခိုးသည် ဖောက်ထွင်းဝင်စဉ် အဖမ်းခံရ၍ ရိုက်နှက်သတ်ခြင်းခံရလျှင် ထိုအမှုအတွက် သွေးသွန်းသောအပြစ်မရှိ။ ³သို့ရာတွင် နေထွက်ပြီးနောက်မှ ထိုအမှုဖြစ်ပွားလျှင် သွေးသွန်းသောအပြစ်ရှိ၏။ ထိုသူသည် လျော်ရမည်၊ သူ၌ ဥစ္စာမရှိလျှင် မိမိ၏ခိုးမှုကြောင့် ရောင်းစားခြင်းခံရမည်။ ⁴ခိုးယူခံရသော တိရစ္ဆာန်—နွားဖြစ်စေ၊ မြည်းဖြစ်စေ၊ သိုးဖြစ်စေ—သူ၏လက်ဝယ်၌ အသက်ရှင်လျက် တွေ့ရလျှင် နှစ်ဆ လျော်ရမည်။

⁵“တစ်စုံတစ်ယောက်သည် မိမိတိရစ္ဆာန်ကို လွှတ်ထား၍ သူတစ်ပါး၏လယ်ကွင်း သို့မဟုတ် စပျစ်ဥယျာဉ်၌ စားကျက်စေလျှင် မိမိလယ်ကွင်း၏ အကောင်းဆုံးနှင့် မိမိစပျစ်ဥယျာဉ်၏ အကောင်းဆုံးဖြင့် လျော်ရမည်။

⁶“မီးလောင်၍ ဆူးချုံသို့ ကူးစက်ကာ စုပုံထားသောကောက်လှိုင်းဖြစ်စေ၊ မရိတ်ရသေးသောကောက်ပင်ဖြစ်စေ၊ လယ်ကွင်းဖြစ်စေ ကျွမ်းလောင်လျှင် မီးရှို့သူသည် အပြည့်အဝ လျော်ရမည်။

⁷“တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ငွေ သို့မဟုတ် ပစ္စည်းကို အိမ်နီးချင်းအား အပ်နှံထား၍ ထိုသူ၏အိမ်မှ ခိုးယူခြင်းခံရလျှင် သူခိုးကို ဖမ်းမိပါက နှစ်ဆ လျော်ရမည်။ ⁸သူခိုးကို ရှာမတွေ့လျှင် အိမ်ရှင်သည် အိမ်နီးချင်း၏ဥစ္စာကို မိမိယူသည် မယူသည်ကို စစ်ဆေးရန် ငါတို့၏ခမည်းတော်ရှေ့တော်သို့ ချဉ်းကပ်ရမည်။ ⁹အငြင်းပွားဖွယ်ဖြစ်သော နွား၊ မြည်း၊ သိုး၊ အဝတ်အထည် သို့မဟုတ် ပျောက်ဆုံးပစ္စည်းကို မိမိဥစ္စာဟု အဆိုရှိသော အမှုမှန်သမျှ၌ နှစ်ဦးစလုံးသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ရှေ့တော်သို့ ချဉ်းကပ်ရကြမည်။ ခမည်းတော် အပြစ်ရှိဟု စီရင်တော်မူသောသူသည် မိမိအိမ်နီးချင်းအား နှစ်ဆ လျော်ရမည်။

¹⁰“တစ်စုံတစ်ယောက်သည် မြည်း၊ နွား၊ သိုး သို့မဟုတ် တိရစ္ဆာန်တစ်စုံတစ်ကောင်ကို စောင့်ထိန်းရန် အိမ်နီးချင်းအား အပ်နှံ၍ ထိုတိရစ္ဆာန်သည် သေသည်ဖြစ်စေ၊ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသည်ဖြစ်စေ၊ မည်သူမျှ မမြင်ဘဲ ဆောင်ယူခြင်းခံရသည်ဖြစ်စေ၊ ¹¹ထိုသူနှစ်ဦးအကြား၌ ငါ့ရှေ့တော်၌ ကျိန်ဆိုခြင်းဖြင့် အမှုကို ဖြေရှင်းရမည်၊ စောင့်ထိန်းသူသည် အိမ်နီးချင်း၏ဥစ္စာကို လက်မတင်ခဲ့ဟူ၍ဖြစ်၏။ ပိုင်ရှင်သည် ထိုသို့ လက်ခံရမည်၊ လျော်ကြေးပေးစရာမလို။ ¹²သို့ရာတွင် ထိုတိရစ္ဆာန်ကို သူ့ထံမှ အမှန်ပင် ခိုးယူခဲ့လျှင် ပိုင်ရှင်အား လျော်ရမည်။ ¹³ကိုက်သတ်ဆွဲဖြတ်ခံရလျှင် သက်သေအဖြစ် ဆောင်ယူခဲ့ရမည်၊ ကိုက်ဖြတ်ခံရသောတိရစ္ဆာန်အတွက် မည်သည့်လျော်ကြေးမျှ မပေးရ။

¹⁴“တစ်စုံတစ်ယောက်သည် အိမ်နီးချင်းထံမှ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကို ငှားယူ၍ ပိုင်ရှင်မရှိစဉ် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသည်ဖြစ်စေ၊ သေသည်ဖြစ်စေ အပြည့်အဝ လျော်ရမည်။ ¹⁵ပိုင်ရှင်သည် ထိုတိရစ္ဆာန်နှင့်အတူ ရှိခဲ့လျှင် မလျော်ရ၊ ထိုတိရစ္ဆာန်ကို ငှားရမ်းခဲ့လျှင် ငှားရမ်းခသည် ထိုဆုံးရှုံးမှုကို အကျုံးဝင်၏။

မိန်းမပျိုတစ်ဦး၏ဂုဏ်သိက္ခာ

¹⁶“ယောက်ျားတစ်ဦးသည် စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းခြင်းမရှိသေးသော အပျိုစင်ကို သွေးဆောင်၍ သင့်နေလျှင် မင်္ဂလာကြေးကို ပေးဆောင်၍ ထိုမိန်းမကို သိမ်းပိုက်ရမည်။ ^a a v16 မင်္ဂလာကြေးဆိုသည်မှာ ထိမ်းမြားချိန်၌ သတို့သမီး၏ဖခင်အား ပေးလေ့ရှိသော ဓလေ့ထုံးစံအလျောက် ပေးငွေဖြစ်သည်။ ¹⁷ထိုမိန်းမ၏ဖခင်သည် သူ့အား ပေးစားရန် ပြတ်သားစွာ ငြင်းဆိုလျှင် အပျိုစင်တို့၏ မင်္ဂလာကြေးနှင့် ညီမျှသော ငွေကို ချိန်တွယ်ပေးရမည်။

¹⁸“သင်သည် စုန်းမကို အသက်ရှင်စေခြင်းငှာ မခွင့်ပြုရ။

¹⁹“တိရစ္ဆာန်နှင့် ကာမဆက်ဆံသောသူသည် အမှန်ပင် သေဒဏ်စီရင်ခြင်းခံရမည်။

²⁰“ငါတစ်ပါးတည်းမှလွဲ၍ အခြားဘုရားတစ်ပါးပါးအား ယဇ်ပူဇော်သောသူသည် လုံးဝ ဖျက်ဆီးခြင်းခံရမည်။

²¹“သင်တို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ တိုင်းတစ်ပါးသားများ ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့် တိုင်းတစ်ပါးသားကို မတရား မပြုရ၊ မနှိပ်စက်ရ။

²²“သင်တို့သည် မုဆိုးမ သို့မဟုတ် မိဘမဲ့ကလေးကို မနှိပ်စက်ရ။ ²³သင်တို့သည် သူတို့ကို နှိပ်စက်၍ သူတို့သည် ငါ့ထံ အော်ဟစ်လျှင် သူတို့၏အော်ဟစ်သံကို ငါ ဧကန်မုချ ကြားမည်။ ²⁴ငါ၏အမျက်တော် ပြင်းစွာ ထွက်မည်၊ သင်တို့ကို ဓားဖြင့် ငါ ကွပ်မျက်မည်၊ သင်တို့၏ဇနီးများသည် မုဆိုးမဖြစ်၍ သင်တို့၏သားသမီးများသည် မိဘမဲ့ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။

²⁵“သင်တို့သည် ငါ၏လူမျိုးတော်ဖြစ်သော သင်တို့အထဲက ဆင်းရဲသားအား ငွေချေးလျှင် သူ့အပေါ် ကြွေးရှင်ကဲ့သို့ မပြုရ၊ အတိုးလည်း မတောင်းရ။ ²⁶သင်သည် အိမ်နီးချင်း၏ဝတ်ရုံကို အပေါင်အဖြစ် ယူလျှင် နေဝင်ချိန်မတိုင်မီ သူ့အား ပြန်ပေးရမည်၊ ²⁷ထိုဝတ်ရုံကား သူ၏တစ်ခုတည်းသော အခြုံ၊ သူ၏ကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်သော ဝတ်ရုံ ဖြစ်၏။ သူသည် အဘယ်အရာ၌ အိပ်ရပါမည်နည်း။ သူသည် ငါ့ထံ အော်ဟစ်သောအခါ ငါ ကြားမည်၊ အကြောင်းမူကား ငါသည် သနားကြင်နာတတ်သောသူ ဖြစ်၏။

²⁸“သင်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို မကဲ့ရဲ့ရ၊ သင်၏လူမျိုးကို အုပ်ချုပ်သူကိုလည်း မကျိန်ဆဲရ။

²⁹“သင်၏ကောက်ပဲသီးနှံ အနှစ်နှင့် စပျစ်ရည်ကို ဆက်သရန် မဖင့်နွှဲရ။ သင်၏သားတို့တွင် သားဦးကို ငါ့အား ဆက်ကပ်လော့။ ³⁰သင်၏နွားနှင့်သိုးကိုလည်း ထိုနည်းတူ ပြုလော့၊ ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး အမိနှင့်အတူ ထားပြီးလျှင် အဋ္ဌမနေ့၌ ငါ့အား ဆက်ကပ်လော့။

³¹“သင်တို့သည် ငါ၌ သန့်ရှင်းသောလူမျိုး ဖြစ်ကြလော့။ လယ်ပြင်၌ သားရဲကိုက်ဖြတ်သော အသားကို မစားရ၊ ခွေးတို့အား ပစ်ချေးလော့။”