निर्गम 22

22 ¹ जो कोणी बैल किंवा मेंढरू चोरून त्याला मारतो किंवा विकतो, त्याने बैलाबद्दल पाच गुरे आणि मेंढराबद्दल चार मेंढरे भरून द्यावीत. ² जर चोर घर फोडताना पकडला जाऊन मारला गेला, तर त्याच्या रक्ताचा दोष लागत नाही. ³ पण जर सूर्य उगवल्यावर हे घडले, तर त्याच्या रक्ताचा दोष लागतो. त्याने भरपाई करावी; जर त्याच्याजवळ काही नसेल, तर त्याच्या चोरीबद्दल त्याला विकावे. ⁴ जर चोरलेले जनावर—बैल, गाढव किंवा मेंढरू—त्याच्याजवळ जिवंत सापडले, तर त्याने दुप्पट भरून द्यावे.

⁵ जर कोणी आपली गुरे मोकळी सोडली आणि ती दुसऱ्याच्या शेतात किंवा द्राक्षमळ्यात चरली, तर त्याने आपल्या शेतातील व द्राक्षमळ्यातील उत्तम ते देऊन भरपाई करावी.

⁶ जर आग पसरून काटेरी झुडपांना लागली आणि रचलेले धान्य, उभे पीक किंवा शेत जळाले, तर ज्याने आग लावली त्याने पूर्ण भरपाई करावी.

⁷ जर कोणी आपल्या शेजाऱ्याजवळ रुपे किंवा वस्तू सांभाळायला ठेवल्या आणि त्या त्याच्या घरातून चोरीला गेल्या, तर चोर—पकडला गेल्यास—दुप्पट भरून देईल. ⁸ जर चोर सापडला नाही, तर घरधन्याने आमच्या पित्यासमोर यावे, यासाठी की त्याने आपल्या शेजाऱ्याची मालमत्ता घेतली की नाही हे ठरावे. ⁹ बैल, गाढव, मेंढरू, वस्त्र किंवा हरवलेली कोणतीही वस्तू आपली आहे असा दावा करून वाद उद्भवल्यास, दोघांनीही आमच्या पित्यासमोर यावे; आमचा पिता ज्याला दोषी ठरवील त्याने आपल्या शेजाऱ्याला दुप्पट भरून द्यावे.

¹⁰ जर कोणी आपल्या शेजाऱ्याला गाढव, बैल, मेंढरू किंवा कोणतेही जनावर सांभाळायला दिले आणि ते मेले, जखमी झाले किंवा कोणी न पाहता नेले गेले, ¹¹ तर त्या दोघांमधील प्रकरण माझ्यासमोर घेतलेल्या शपथेने निकालात निघावे: राखणाऱ्याने आपल्या शेजाऱ्याच्या मालमत्तेला हात लावला नाही. मालक ते मान्य करील; भरपाई देय नाही. ¹² पण जर ते जनावर खरोखरच त्याच्याकडून चोरीला गेले असेल, तर त्याने त्याच्या मालकाला भरपाई करावी. ¹³ जर ते फाडून टाकले गेले असेल, तर त्याने ते पुरावा म्हणून आणावे; फाडलेल्या जनावराबद्दल तो काही देणे लागत नाही.

¹⁴ जर कोणी आपल्या शेजाऱ्याकडून जनावर उसने घेतले आणि मालक जवळ नसताना ते जखमी झाले किंवा मेले, तर पूर्ण भरपाई करावी लागेल. ¹⁵ जर त्याचा मालक त्याच्याबरोबर होता, तर तो काही देणे लागत नाही; जर ते जनावर भाड्याने घेतले असेल, तर भाडे त्या नुकसानाची भरपाई करते.

एका तरुणीचा मान

¹⁶ जर एखाद्या पुरुषाने वाग्दत्त नसलेल्या कुमारीला भुलवून तिच्याशी संग केला, तर त्याने वधूमूल्य देऊन तिच्याशी लग्न करावे. ^a a v16 वधूमूल्य म्हणजे लग्नाच्या वेळी वधूच्या पित्याला दिली जाणारी रूढीप्रमाणे रक्कम होय. ¹⁷ जर तिच्या पित्याने तिला त्याला देण्यास साफ नकार दिला, तर त्याने कुमारींच्या वधूमूल्याइतके रुपे तोलून द्यावे.

¹⁸ चेटकीण करणारीला जिवंत राहू देऊ नकोस.

¹⁹ जो कोणी जनावराशी शरीरसंबंध ठेवतो त्याला अवश्य जिवे मारावे.

²⁰ जो कोणी केवळ माझ्याखेरीज दुसऱ्या कोणत्याही देवाला यज्ञ अर्पण करतो त्याचा संपूर्ण नाश करावा.

²¹ परदेशी माणसावर अन्याय करू नकोस किंवा त्याला जाचू नकोस, कारण तुम्ही मिसर देशात परदेशी होता.

²² कोणत्याही विधवेला किंवा अनाथाला जाच करू नकोस. ²³ जर तू त्यांना जाच केलास आणि त्यांनी माझा धावा केला, तर मी अवश्य त्यांचा धावा ऐकेन. ²⁴ माझा क्रोध भडकेल; मी तुम्हांला तलवारीने मारीन — तुमच्या बायका विधवा होतील, तुमची मुले अनाथ होतील.

²⁵ जर तू माझ्या लोकांना, तुझ्यामधील गरिबाला, पैसे उसने दिलेस, तर त्याच्याशी सावकारासारखा वागू नकोस किंवा त्याच्याकडून व्याज घेऊ नकोस. ²⁶ जर तू आपल्या शेजाऱ्याचा झगा तारण म्हणून घेतलास, तर सूर्यास्तापूर्वी तो त्याला परत कर, ²⁷ कारण तेच त्याचे एकमेव आच्छादन आहे, त्याच्या अंगावरचा त्याचा झगा आहे. तो कशात झोपेल? जेव्हा तो माझा धावा करील, तेव्हा मी ऐकेन, कारण मी कळवळा दाखवणारा आहे.

²⁸ तू आमच्या पित्याविषयी वाईट बोलू नकोस, किंवा तुझ्या लोकांच्या अधिपतीला शाप देऊ नकोस.

²⁹ तुझ्या शेतातील समृद्ध पीक व तुझा रस देण्यास विलंब करू नकोस. तुझ्या पुत्रांतील ज्येष्ठ पुत्र मला दे. ³⁰ तुझ्या बैलाबाबत व मेंढराबाबतही तसेच कर: ते सात दिवस त्याच्या आईजवळ राहू दे, मग आठव्या दिवशी ते मला दे.

³¹ तुम्ही माझ्यासाठी पवित्र लोक व्हा. रानात हिंस्र पशूंनी फाडलेले मांस खाऊ नका—ते कुत्र्यांना टाकून द्या.