ମୁଦ୍ରଣରେ ଉପଲବ୍ଧ
ପୁସ୍ତକ

ଚୋରି ଓ କ୍ଷତିପୂରଣ

ଚୋରି, କ୍ଷତିପୂରଣ, ଧାର ନିଆଯାଇଥିବା ପଶୁ ଓ ପ୍ରଲୋଭନ ବିଷୟରେ ବିଧାନ, ତାʼପରେ ସ୍ୱରରେ ଏକ ପରିବର୍ତ୍ତନ: ବିଦେଶୀ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟାୟ କର ନାହିଁ, କାରଣ ତୁମେ ବିଦେଶୀ ଥିଲ। ବିଧବା କିମ୍ବା ଅନାଥ ପ୍ରତି ଦୁର୍ବ୍ୟବହାର କର ନାହିଁ; ଯଦି ସେମାନେ କ୍ରନ୍ଦନ କରନ୍ତି, ଆମ ପିତା ଶୁଣନ୍ତି। ଜଣେ ଗରିବ ଲୋକର ଚାଦର ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ପୂର୍ବରୁ ଫେରାଇଦିଅ, କାରଣ ସେ ସେଥିରେ ଶୁଏ।

ଅଧ୍ୟାୟ 22।

“ଯେକେହି ଗୋରୁ କିମ୍ବା ମେଣ୍ଢା ଚୋରି କରି ତାହା ବଧ କରେ କିମ୍ବା ବିକ୍ରୟ କରେ, ସେ ଗୋରୁ ବଦଳେ ପାଞ୍ଚ ଗୋରୁ ଓ ମେଣ୍ଢା ବଦଳେ ଚାରି ମେଣ୍ଢା ଫେରାଇଦେବ। ଯଦି କୌଣସି ଚୋର ସିନ୍ଧି କାଟୁଥିବା ବେଳେ ଧରାଯାଇ ପ୍ରହାରିତ ହୋଇ ମରେ, ତେବେ ସେଥିପାଇଁ ରକ୍ତପାତର ଦୋଷ ହେବ ନାହିଁ। ଯଦି ତାହା ଉପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହୋଇଥାଏ, ତେବେ ସେଥିପାଇଁ ରକ୍ତପାତର ଦୋଷ ହେବ। ସେ ନିଶ୍ଚୟ କ୍ଷତିପୂରଣ ଦେବ; ଯଦି ତାହାର କିଛି ନ ଥାଏ, ତେବେ ସେ ଆପଣା ଚୋରି ନିମନ୍ତେ ବିକ୍ରୀତ ହେବ। ଯଦି ଚୋରି କରାଯାଇଥିବା ପଶୁ — ଗୋରୁ, ଗଧ କିମ୍ବା ମେଣ୍ଢା — ତାହା ହସ୍ତରେ ଜୀବିତ ଅବସ୍ଥାରେ ମିଳେ, ତେବେ ସେ ଦୁଇଗୁଣ କ୍ଷତିପୂରଣ ଦେବ।

“ଯଦି କେହି ଆପଣା ପଶୁକୁ ଛାଡ଼ିଦିଏ ଆଉ ତାହା ଅନ୍ୟର କ୍ଷେତ କିମ୍ବା ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତରେ ଚରେ, ତେବେ ସେ ଆପଣା କ୍ଷେତର ଉତ୍ତମ ଓ ଆପଣା ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତର ଉତ୍ତମ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ କ୍ଷତିପୂରଣ କରିବ।

“ଯଦି ଅଗ୍ନି ବ୍ୟାପିଯାଇ କଣ୍ଟାବୁଦାରେ ଲାଗେ ଆଉ ଗଦା କରାଯାଇଥିବା ଶସ୍ୟ, ଠିଆ ଶସ୍ୟ କିମ୍ବା କ୍ଷେତ ଦଗ୍ଧ କରିଦିଏ, ତେବେ ଯେ ଅଗ୍ନି ଲଗାଇଲା, ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ଷତିପୂରଣ ଦେବ।

“ଯଦି କେହି ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀ ନିକଟରେ ରୂପା କିମ୍ବା ଦ୍ରବ୍ୟ ଗଚ୍ଛିତ ରଖେ, ଆଉ ତାହା ସେହି ଲୋକର ଗୃହରୁ ଚୋରି ହୁଏ, ତେବେ ଚୋର ଧରାଗଲେ ଦୁଇଗୁଣ ଫେରାଇଦେବ। ଯଦି ଚୋର ଧରା ନ ପଡ଼େ, ତେବେ ସେ ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀର ସମ୍ପତ୍ତିରେ ହାତ ଦେଇଅଛି କି ନାହିଁ, ତାହା ଜାଣିବା ନିମନ୍ତେ ଗୃହକର୍ତ୍ତା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସିବ। ଗୋରୁ, ଗଧ, ମେଣ୍ଢା, ବସ୍ତ୍ର କିମ୍ବା କୌଣସି ହଜିଯାଇଥିବା ଦ୍ରବ୍ୟ ବିଷୟରେ ଯେକୌଣସି ବିବାଦ ହୁଏ, ଯାହା ବିଷୟରେ ଜଣେ ‘ଏହା ମୋହର’ ବୋଲି କହେ, ତେବେ ଉଭୟ ପକ୍ଷ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସିବେ; ପିତା ଯାହାକୁ ଦୋଷୀ କରନ୍ତି, ସେ ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀକୁ ଦୁଇଗୁଣ ଦେବ।

“ଯଦି କେହି ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀକୁ ଗଧ, ଗୋରୁ, ମେଣ୍ଢା କିମ୍ବା କୌଣସି ପଶୁ ରକ୍ଷା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଦିଏ, ଆଉ ତାହା ମରିଯାଏ, କିମ୍ବା ଆଘାତ ପାଏ, କିମ୍ବା କେହି ନ ଦେଖିବା ବେଳେ ନିଆଯାଏ, ତେବେ ଆମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ଗୋଟିଏ ଶପଥ ଦ୍ଵାରା ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ବିବାଦର ମୀମାଂସା ହେବ ଯେ, ରକ୍ଷକ ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀର ସମ୍ପତ୍ତିରେ ହାତ ଦେଇ ନାହିଁ। ସ୍ଵାମୀ ତାହା ଗ୍ରହଣ କରିବ; କୌଣସି କ୍ଷତିପୂରଣ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଯଦି ତାହା ପ୍ରକୃତରେ ତାହା ନିକଟରୁ ଚୋରି ହୋଇଥାଏ, ତେବେ ସେ ତାହାର ସ୍ଵାମୀକୁ କ୍ଷତିପୂରଣ ଦେବ। ଯଦି ତାହା ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥାଏ, ତେବେ ସେ ପ୍ରମାଣ ନିମନ୍ତେ ତାହା ଆଣିବ; ସେହି ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ ପଶୁ ନିମନ୍ତେ ତାହାକୁ କିଛି ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ।

“ଯଦି କେହି ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀଠାରୁ କୌଣସି ପଶୁ ଉଧାର ନିଏ, ଆଉ ତାହାର ସ୍ଵାମୀ ଅନୁପସ୍ଥିତ ଥିବା ବେଳେ ତାହା ଆଘାତ ପାଏ କିମ୍ବା ମରିଯାଏ, ତେବେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ଷତିପୂରଣ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଯଦି ତାହାର ସ୍ଵାମୀ ତାହା ସଙ୍ଗରେ ଥାଏ, ତେବେ ତାହାକୁ କିଛି ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ; ଯଦି ପଶୁ ଭଡ଼ାରେ ନିଆଯାଇଥାଏ, ତେବେ ସେହି ଭଡ଼ା ହିଁ କ୍ଷତି ପୂରଣ କରେ।

ଜଣେ ଯୁବତୀର ସମ୍ମାନ

“ଯଦି କୌଣସି ପୁରୁଷ ବାଗ୍ଦତ୍ତ ହୋଇ ନ ଥିବା କୌଣସି କନ୍ୟାକୁ ଭୁଲାଇ ତାହା ସହିତ ଶୟନ କରେ, ତେବେ ସେ କନ୍ୟାପଣ ଦେଇ ତାହାକୁ ବିବାହ କରିବ। a a v16 କନ୍ୟାପଣ ବିବାହ ସମୟରେ କନ୍ୟାର ପିତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉଥିବା ଏକ ପ୍ରଥାଗତ ଅର୍ଥ ଥିଲା। ଯଦି ତାହାର ପିତା ତାହାକୁ ସେହି ପୁରୁଷ ହସ୍ତରେ ଦେବାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅସମ୍ମତ ହୁଏ, ତେବେ ସେ କନ୍ୟାମାନଙ୍କ କନ୍ୟାପଣ ସମାନ ରୂପା ତୌଲି ଦେବ।

“ତୁମ୍ଭେ କୌଣସି ମାୟାବିନୀକୁ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଦେବ ନାହିଁ।

“ଯେକେହି ପଶୁ ସହିତ ସଙ୍ଗମ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ହତ ହେବ।

“ଯେକେହି କେବଳ ଆମ୍ଭ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେବତା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବଳିଦାନ କରେ, ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ବିନଷ୍ଟ ହେବ।

“ତୁମ୍ଭେ କୌଣସି ବିଦେଶୀ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟାୟ କର ନାହିଁ କିମ୍ବା ତାହା ପ୍ରତି ଉପଦ୍ରବ କର ନାହିଁ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମିସର ଦେଶରେ ବିଦେଶୀ ଥିଲ।

“ତୁମ୍ଭେ କୌଣସି ବିଧବା କିମ୍ବା ପିତୃହୀନ ପ୍ରତି ଦୁର୍ବ୍ୟବହାର କରିବ ନାହିଁ। ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଦୁର୍ବ୍ୟବହାର କର, ଆଉ ସେମାନେ ଆମ୍ଭ ନିକଟରେ କ୍ରନ୍ଦନ କରନ୍ତି, ତେବେ ଆମ୍ଭେ ନିଶ୍ଚୟ ସେମାନଙ୍କ କ୍ରନ୍ଦନ ଶୁଣିବା। ଆମ୍ଭର କ୍ରୋଧ ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ହେବ; ଆମ୍ଭେ ଖଡ୍ଗ ଦ୍ଵାରା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବା — ତହିଁରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ବିଧବା ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ପିତୃହୀନ ହେବେ।

“ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ତୁମ୍ଭ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଦରିଦ୍ର ଲୋକକୁ ଅର୍ଥ ଉଧାର ଦିଅ, ତେବେ ତୁମ୍ଭେ ତାହା ପ୍ରତି ମହାଜନ ପରି ବ୍ୟବହାର କର ନାହିଁ କିମ୍ବା ତାହାଠାରୁ ସୁଧ ଆଦାୟ କର ନାହିଁ। ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀର ବସ୍ତ୍ର ବନ୍ଧକ ରୂପେ ନିଅ, ତେବେ ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ପୂର୍ବରୁ ତାହା ତାହାକୁ ଫେରାଇ ଦେବ, କାରଣ ତାହା ହିଁ ତାହାର ଏକମାତ୍ର ଆଚ୍ଛାଦନ, ତାହାର ଶରୀର ନିମନ୍ତେ ତାହାର ବସ୍ତ୍ର। ସେ କେଉଁଥିରେ ଶୟନ କରିବ? ଯେତେବେଳେ ସେ ଆମ୍ଭ ନିକଟରେ କ୍ରନ୍ଦନ କରିବ, ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭେ ଶୁଣିବା, କାରଣ ଆମ୍ଭେ କୃପାମୟ।

“ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ନିନ୍ଦା କଥା କହିବ ନାହିଁ, କିଅବା ତୁମ୍ଭ ଲୋକମାନଙ୍କର କୌଣସି ଅଧିପତିଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେବ ନାହିଁ।

“ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ଶସ୍ୟର ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଓ ଆପଣା ରସ ଦେବାକୁ ବିଳମ୍ବ କର ନାହିଁ। ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମଜାତକୁ ଆମ୍ଭକୁ ଦିଅ। ଆପଣା ଗୋରୁ ଓ ମେଣ୍ଢା ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି କର; ସାତ ଦିନ ତାହା ଆପଣା ମାତା ସଙ୍ଗରେ ରଖ, ତେବେ ଅଷ୍ଟମ ଦିନରେ ତାହା ଆମ୍ଭକୁ ଦିଅ।

“ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭ ନିମନ୍ତେ ପବିତ୍ର ଲୋକ ହୁଅ। କ୍ଷେତ୍ରରେ ହିଂସ୍ର ପଶୁ ଦ୍ଵାରା ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ ମାଂସ ଭୋଜନ କର ନାହିଁ — ତାହା କୁକ୍କୁରମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଫୋପାଡ଼ି ଦିଅ।”