प्रस्थान 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹“जसले गोरु वा भेडा चोरेर त्यसलाई मार्छ वा बेच्छ, त्यसले एउटा गोरुको सट्टा पाँचवटा गाईवस्तु, र एउटा भेडाको सट्टा चारवटा भेडा तिर्नुपर्छ। ²कुनै चोर घर फोर्दै समातिएर पिटाइमा मारियो भने, त्यसको निम्ति रगतको दोष हुँदैन। ³यदि घाम झुल्किसकेपछि यो भयो भने, रगतको दोष त्यसमाथि नै हुन्छ। त्यसले क्षतिपूर्ति तिर्नुपर्छ; यदि त्यससँग केही छैन भने, त्यसको चोरीको निम्ति त्यसलाई बेचियोस्। ⁴यदि चोरिएको पशु—गोरु, गधा वा भेडा—त्यसको हातमा जिउँदै भेट्टाइयो भने, त्यसले दोब्बर तिर्नुपर्छ।

⁵“कसैले आफ्ना पशु खुला छोडिदिन्छ, र ती अर्काको खेत वा दाखबारीमा चर्छन् भने, त्यसले आफ्नो खेतको र आफ्नो दाखबारीको सर्वोत्तम भागबाट क्षतिपूर्ति तिर्नुपर्छ।

⁶“आगो फैलिएर काँढेझाडीमा सल्कियो, र थुपारिएको अन्न, उभिरहेको अन्न वा खेत जलाइदियो भने, आगो लगाउनेले पूरै क्षतिपूर्ति तिर्नुपर्छ।

⁷“कसैले आफ्नो छिमेकीलाई चाँदी वा सामान जिम्मा दिन्छ, र त्यो त्यसको घरबाट चोरियो भने, चोर—समातियो भने—दोब्बर फिर्ता तिर्छ। ⁸यदि चोर भेट्टाइएन भने, त्यस घरको मालिकले आफ्नो छिमेकीको सम्पत्ति आफैले लिएको हो कि होइन भनी जाँच्न हाम्रा पिताको सामु आउनुपर्छ। ⁹विवाद भएको कुनै पनि गोरु, गधा, भेडा, लुगा वा हराएको वस्तु ‘यो मेरो हो’ भनी दाबी गरियो भने, दुवै जना हाम्रा पिताको सामु आऊन्; हाम्रा पिताले जसलाई दोषी ठहराउनुहुन्छ, त्यसले आफ्नो छिमेकीलाई दोब्बर तिर्छ।

¹⁰“कसैले आफ्नो छिमेकीलाई गधा, गोरु, भेडा वा कुनै पशु हेरचाह गर्न दिन्छ, र त्यो मर्छ, चोट पाउँछ, वा कसैले नदेख्दै लगिन्छ भने, ¹¹तिनीहरूबीचको कुरा मेरो सामु खाइएको शपथले टुंगिन्छ: हेरचाह गर्नेले आफ्नो छिमेकीको सम्पत्तिमा हात हालेको छैन। मालिकले यो स्वीकार गरोस्; कुनै क्षतिपूर्ति तिर्नुपर्दैन। ¹²तर यदि त्यो पशु साँच्चै त्यसकहाँबाट चोरिएको थियो भने, त्यसले त्यसको मालिकलाई क्षतिपूर्ति तिर्नुपर्छ। ¹³यदि त्यो च्यातिएको थियो भने, त्यसले प्रमाणको रूपमा त्यो ल्याओस्; च्यातिएको पशुको निम्ति त्यसले केही तिर्नुपर्दैन।

¹⁴“कसैले आफ्नो छिमेकीबाट पशु सापटी लिन्छ, र मालिक नभएको बेला त्यो घाइते हुन्छ वा मर्छ भने, पूरै क्षतिपूर्ति तिर्नुपर्छ। ¹⁵यदि त्यसको मालिक त्यससँगै थियो भने, त्यसले केही तिर्नुपर्दैन; यदि त्यो पशु भाडामा लिइएको थियो भने, भाडाले नै नोक्सानी बेहोर्छ।

एउटी युवतीको इज्जत

¹⁶“कुनै पुरुषले मगनी नभएकी कन्यालाई फकाएर त्यससँग सुत्छ भने, त्यसले दुलहीको मोल तिरेर त्यससँग विवाह गर्नुपर्छ। ^a a v16 दुलहीको मोल भनेको विवाहको बेला दुलहीको बुबालाई दिइने प्रचलित भुक्तानी थियो। ¹⁷यदि त्यसको बुबाले त्यसलाई दिन सरासर इन्कार गर्छ भने, त्यसले कन्याहरूको दुलही-मोल बराबरको चाँदी तौलेर दिनुपर्छ।

¹⁸“तिमीले कुनै बोक्सीलाई बाँच्न दिनू हुँदैन।

¹⁹“जसले पशुसँग यौनसम्बन्ध राख्छ, त्यसलाई निश्चय नै मृत्युदण्ड दिइनुपर्छ।

²⁰“जसले मबाहेक अरू कुनै देवतालाई बलि चढाउँछ, त्यसलाई पूर्ण रूपमा नष्ट गरियोस्।

²¹“परदेशीलाई अन्याय नगर वा थिचोमिचो नगर, किनकि तिमीहरू पनि मिश्र देशमा परदेशी थियौ।

²²“कुनै विधवा वा अनाथलाई दुर्व्यवहार नगर्नू। ²³यदि तिमीहरूले तिनीहरूलाई दुर्व्यवहार गर्यौ, र तिनीहरू मकहाँ पुकारा गर्छन् भने, म निश्चय नै तिनीहरूको पुकारा सुन्नेछु। ²⁴मेरो क्रोध दन्किनेछ; म तिमीहरूलाई तरवारले मार्नेछु—तिमीहरूका पत्नीहरू विधवा, र तिमीहरूका छोराछोरी अनाथ हुनेछन्।

²⁵“यदि तिमीले मेरा मानिसहरूलाई, तिमीहरूमाझका गरिबलाई पैसा सापट दियौ भने, त्यससँग साहूजस्तो नबन, न त त्यससँग ब्याज लेऊ। ²⁶यदि तिमीले आफ्नो छिमेकीको खास्टो बन्धकको रूपमा लियौ भने, घाम अस्ताउनुअगि त्यसलाई फिर्ता गर्नू, ²⁷त्यो त्यसको एक मात्र ओढ्ने हो, त्यसको जीउ ढाक्ने खास्टो हो। त्यो केमा सुत्ला? जब त्यो मकहाँ पुकार्छ, म सुन्नेछु, किनकि म दयालु छु।

²⁸“तिमीले हाम्रा पिताको निन्दा नगर्नू, न त आफ्ना मानिसहरूका शासकलाई सराप्नू।

²⁹“आफ्नो बालीको भरिपूर्णता र आफ्नो रस दिन ढिला नगर्नू। आफ्ना छोराहरूमध्ये जेठोचाहिँ मलाई देऊ। ³⁰आफ्ना गोरु र भेडासित पनि त्यसै गर्नू: त्यसलाई सात दिन त्यसकी आमासँगै राख्नू, अनि आठौँ दिनमा त्यो मलाई देऊ।

³¹“तिमीहरू मेरा निम्ति पवित्र मानिस होऊ। मैदानमा जङ्गली जनावरले च्यातेको मासु नखाओ—त्यसलाई कुकुरहरूलाई फालिदेऊ।”