Derketin 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹“Kesê ku gayekî an pezekî bidize, paşê wî bikuje an bifiroşe, wê di ber gê de pênc dewar, di ber pez de çar pez bide. ²Heke diz gava dikeve malekê bê girtin û heta mirinê lê bê xistin, ji bo wî sûcê xwînê tuneye. ³Heke roj li ser wî hiltê, xwîn dikeve stûyê wî. Divê diz bergîdanê bide; heke tiştekî wî tunebe, wê ji ber diziya xwe bê firotin. ⁴Heke heywanê dizî sax di destê wî de bê dîtin—çi ga, çi ker, çi pez—divê du qat bide.

⁵“Heke kesek heywanên xwe berde û ew zevî an rezê yekî din bixwin, wê ji ya herî baş a zeviya xwe û ji ya herî baş a rezê xwe bergîdanê bide.

⁶“Heke agir belav bibe û bigihîje dirî û stiriyan û genimê komkirî, dexlê ku hê li ser zeviyê ye an zevî bişewitîne, divê kesê ku sedema agir e bi temamî bergîdanê bide.

⁷“Heke kesek zîv an tiştan emanetî cîranê xwe bike û ew ji mala wî bê dizîn, diz—heke bê girtin—wê du qat vegerîne. ⁸Heke diz neyê dîtin, divê xweyê malê were ber Bavê me, da ku diyar bibe ka wî malê cîranê xwe biriye an na. ⁹Ji bo her gayê, kerê, pezê, kincê an tiştê windabûyî yê ku li ser wî nakokî heye û kesek dibêje ku ew yê wî ye, herdu wê werin ber Bavê me; kesê ku Bavê me sûcdar derxe, wê du qat bide cîranê xwe.

¹⁰“Heke kesek kerekî, gayekî, pezekî an heywanekî din bide cîranê xwe ku lê miqate be û ew bimire, birîndar bibe an bêyî ku kes bibîne bê birin, ¹¹sonda ku li ber min tê xwarin, wê meseleya di navbera wan de çareser bike: ku yê heywan lê emanet bû dest neavêtiye malê cîranê xwe. Divê xweyê heywên sondê qebûl bike; tu bergîdan nayê xwestin. ¹²Lê heke heywan bi rastî jê hatibe dizîn, divê bergîdanê bide xweyê wî. ¹³Heke hatibe perçekirin, divê wî wekî şahidî bîne; ji bo heywanê perçekirî tiştek li ser wî tuneye.

¹⁴“Heke kesek heywanekî ji cîranê xwe bi deyn bistîne û gava xweyê wî ne li wir e, ew birîndar bibe an bimire, divê bi temamî bergîdan bê dayîn. ¹⁵Heke xweyê wî li ba wî bû, tiştek li ser wî tuneye; heke heywan bi kirê hatibû girtin, heqê kirê ji bo zirarê bes e.

Rûmeta Keçeke Ciwan

¹⁶“Heke mêrek keçeke ku nehatiye nîşankirin bixapîne û bi wê re razê, divê qelenê wê bide û bi wê re bizewice. ^a a v16 Qelen pereyê ku li gorî adetê di dema zewacê de didan bavê bûkê bû. ¹⁷Heke bavê wê bi tu awayî nexwaze wê bide wî, divê ew bi qasî qelenê keçan zîv bide.

¹⁸“Tê nehêlî ku jina sêrbaz bijî.

¹⁹“Kesê ku bi heywanekî re razê, divê bê guman bê kuştin.

²⁰“Kesê ku ji bilî min bi tenê ji xwedayekî din re qurbanê serjê bike, divê bi temamî bê tunekirin.

²¹“Tê neheqiyê li xerîban nekî û wan nexî tengasiyê, çimkî hûn jî li welatê Misrê xerîb bûn.

²²“Tê zordariyê li tu jinebî an sêwiyan nekî. ²³Heke hûn zordariyê li wan bikin û ew ji min re hewar bikin, ezê bê guman hewara wan bibihîzim. ²⁴Hêrsa min wê rabe; ezê bi şûr we bikujim, jinên we wê bibin jinebî û zarokên we wê sêwî bimînin.

²⁵“Heke tu pere bi deyn bidî gelê min, yê feqîr ê ku di nav we de ye, wekî deyndêrekî li ser wî nebe û faîz jê nestîne. ²⁶Heke tu cilê cîranê xwe bi gerewî bistînî, divê berî ku roj biçe ava, tu wî lê vegerînî, ²⁷ew tenê nixumandina wî ye, cilê ku çermê wî dinixême. Ewê bi çi razê? Gava ew ji min re hewar bike, ezê bibihîzim, çimkî ez dilrehm im.

²⁸“Tê li dijî Bavê me xerab neaxivî û nifiran li serekê gelê xwe nekî.

²⁹“Di dayîna tijetiya dexlê xwe û ava tirî ya xwe de dereng nemîne. Nixuriyê kurên xwe bide min. ³⁰Bi gayê xwe û pezê xwe jî wisa bike: bila heft rojan li ba diya xwe bimîne, paşê roja heştan wî bide min.

³¹“Ji min re bibin gelekî pîroz. Goştê ku li zeviyê ji aliyê heywanên çolê ve hatiye perçekirin nexwin; wî bavêjin ber kûçikan.”