چوري ۽ بدلو
چوري، معاوضي، اڌارا ورتل جانورن ۽ ورغلائڻ بابت فيصلا، پوءِ لهجي ۾ هڪ موڙ: ڌارئي سان ناانصافي نه ڪريو، ڇاڪاڻ ته اوهين به ڌاريا هئا. ڪنهن بيواهه يا يتيم سان بدسلوڪي نه ڪريو؛ جيڪڏهن هو رڙ ڪن ته اسان جو پيءُ ٻڌي ٿو. غريب ماڻهوءَ جي چادر سج لهڻ تائين موٽائي ڏيو، ڇاڪاڻ ته هو ان ۾ سمهي ٿو.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 1–31
22 1”جيڪو ڪو ڍڳو يا رڍ چورائي، پوءِ ان کي ذبح ڪري يا وڪڻي ڇڏي، سو ڍڳي جي بدران پنج ڍڳا ۽ رڍ جي بدران چار رڍون ڀري ڏئي. 2جيڪڏهن ڪو چور کاتو هڻندي پڪڙجي ۽ ڌڪ کائي مري وڃي، تہ ان جي خون جو ڏوهه ڪنهن تي ڪونهي. 3جيڪڏهن هن تي سج اڀري اچي، تہ خون جو ڏوهه سندس مٿان آهي. هو ضرور ڀرپائي ڪري؛ جيڪڏهن وٽس ڪجهه نہ هجي، تہ سندس چوريءَ بدران کيس وڪڻيو وڃي. 4جيڪڏهن چوريءَ جو جانور، ڍڳو، گڏهه يا رڍ، جيئرو سندس قبضي ۾ مليو، تہ هو ٻيڻو ڀري ڏئي.
5”جيڪڏهن ڪو پنهنجو مال ڇڏي ڏئي ۽ اهو ٻئي جي ٻنيءَ يا انگورن جي باغ ۾ چري، تہ هو پنهنجي ٻنيءَ جي بهترين ۽ پنهنجي باغ جي بهترين پيداوار مان ڀرپائي ڪري.
6”جيڪڏهن باهه ڀڙڪي ۽ ڪنڊن کي ڏڦي، ۽ ڍير ڪيل اناج، بيٺل فصل يا ٻنيءَ کي ساڙي ڇڏي، تہ جنهن باهه ڀڙڪائي، سو پوري ڀرپائي ڪري.
7”جيڪڏهن ڪو پنهنجي پاڙيسريءَ کي چاندي يا سامان سنڀالڻ لاءِ ڏئي، ۽ اهو ان جي گهر مان چوري ٿي وڃي، تہ چور جيڪڏهن پڪڙجي، تہ ٻيڻو ڀري ڏئي. 8جيڪڏهن چور نہ ملي، تہ گهر وارو اسان جي پيءُ اڳيان حاضر ٿئي، تہ جيئن ڏسيو وڃي تہ هن پنهنجي پاڙيسريءَ جو مال هٿ ڪيو آهي يا نہ. 9ڪنهن بہ تڪراري ڍڳي، گڏهه، رڍ، لباس يا گم ٿيل شيءِ لاءِ، جنهن کي ڪو پنهنجو ڪري ڄاڻائي، ٻئي ڌريون اسان جي پيءُ اڳيان اچن؛ جنهن کي اسان جو پيءُ ڏوهاري ٺهرائي، سو پنهنجي پاڙيسريءَ کي ٻيڻو ڏئي.
10”جيڪڏهن ڪو پنهنجي پاڙيسريءَ کي گڏهه، ڍڳو، رڍ يا ڪو بہ جانور سنڀالڻ لاءِ ڏئي، ۽ اهو مري وڃي، زخمي ٿئي يا ڪنهن جي ڏسڻ کانسواءِ هليو وڃي، 11تہ ٻنهي جي وچ ۾ مون اڳيان کنيل قسم معاملو طئي ڪري ڇڏيندو تہ سنڀاليندڙ پنهنجي پاڙيسريءَ جي مال کي هٿ نہ لاتو آهي. مالڪ اهو قبول ڪري؛ ڀرپائي ڏيڻي ڪانهي. 12پر جيڪڏهن واقعي سندس هٿان جانور چورايو ويو هجي، تہ هو ان جي مالڪ کي ڀرپائي ڏئي. 13جيڪڏهن اهو ڦاڙيو ويو هجي، تہ ثبوت طور ان کي کڻي اچي؛ ڦاڙيل جانور جي ڪري ڪجهه ڏيڻو ڪونهي.
14”جيڪڏهن ڪو پنهنجي پاڙيسريءَ کان جانور اڌارو وٺي ۽ مالڪ جي غير حاضريءَ ۾ اهو زخمي ٿئي يا مري وڃي، تہ هو پوري ڀرپائي ڪري. 15جيڪڏهن ان جو مالڪ ساڻس گڏ هو، تہ ڪجهه ڏيڻو ناهي؛ جيڪڏهن جانور ڀاڙي تي ورتل هو، تہ ڀاڙو ئي نقصان جي ڀرپائي ڪري ڇڏيندو.
جوان ڪنواريءَ جي عزت
16”جيڪڏهن ڪو ماڻهو ڪنهن اڻ منڱيل ڪنواريءَ کي ڀلائي ۽ ساڻس گڏ سمهي، تہ هو ڪنوار جو مُلھ ڏئي کيس زال ڪري وٺي. a a v16 ڪنوار جو مُلھ هڪ رواجي ادائگي هئي، جيڪا شاديءَ جي وقت ڪنوار جي پيءُ کي ڏني ويندي هئي. 17جيڪڏهن ان جو پيءُ کيس ڏيڻ کان بلڪل انڪار ڪري، تہ هو ڪنوارين جي مُلھ جيتري چاندي توري ڏئي.
18”ڪنهن جادوگرياڻيءَ کي جيئرو رهڻ نہ ڏيو.
19”جيڪو ڪنهن جانور سان جنسي لاڳاپو رکي، سو ضرور ماريو وڃي.
20”جيڪو مون اڪيلي کانسواءِ ڪنهن ٻئي معبود کي قرباني ڏئي، سو بلڪل برباد ڪيو وڃي.
21”ڪنهن پرديسيءَ سان ظلم يا زيادتي نہ ڪريو، ڇاڪاڻ تہ اوهين پاڻ بہ مصر جي ملڪ ۾ پرديسي هئا.
22”ڪنهن بيوه يا يتيم سان بڇڙو سلوڪ نہ ڪريو. 23جيڪڏهن اوهان کين ستايو ۽ اهي مون کي دانهن ڏني، تہ مان سندن دانهن ضرور ٻڌندس. 24منهنجو غضب ڀڙڪندو؛ مان اوهان کي تلوار سان ماريندس، اوهان جون زالون بيوه ۽ اوهان جا ٻار يتيم ٿي پوندا.
25”جيڪڏهن اوهين منهنجي قوم مان ڪنهن غريب کي پئسا اڌارا ڏيو، تہ ساڻس ساھوڪار وانگر سلوڪ نہ ڪريو ۽ کانئس سود نہ وٺو. 26جيڪڏهن اوهين پنهنجي پاڙيسريءَ جي چادر گروي وٺو، تہ سج لهڻ کان اڳ کيس موٽائي ڏيو، 27ڇاڪاڻ تہ اها ئي سندس اوڍڻ آهي، سندس جسم جي چادر. هو ڪنهن ۾ سمهندو؟ جڏهن هو مون کي دانهن ڏيندو، تڏهن مان ٻڌندس، ڇاڪاڻ تہ مان رحم وارو آهيان.
28”اسان جي پيءُ کي بڇڙو نہ چئو، نہ پنهنجي قوم جي ڪنهن حاڪم تي لعنت وجهو.
29”پنهنجي فصل ۽ پنهنجي رس جي پوري پيداوار ڏيڻ ۾ دير نہ ڪريو. پنهنجن پٽن مان پهريون ڄاول مون کي ڏيو. 30پنهنجي ڍڳي ۽ رڍ سان بہ ائين ئي ڪريو: ستن ڏينهن تائين ان کي ماءُ سان گڏ رکو، پوءِ اٺين ڏينهن مون کي ڏيو.
31”مون لاءِ پاڪ ماڻهو ٿيو. ٻنيءَ ۾ جانورن جو ڦاڙيل گوشت نہ کائو، اهو ڪتن کي اڇلائي ڏيو.“
