யாத்திராகமம் 22

22 ¹“ஒருவன் ஒரு மாட்டையாவது ஒரு ஆட்டையாவது திருடி, அதைக் கொன்றாலும் விற்றாலும், அவன் அந்த மாட்டுக்கு ஐந்து மாடுகளையும், அந்த ஆட்டுக்கு நான்கு ஆடுகளையும் ஈடாகக் கொடுக்கக்கடவன். ²திருடன் கன்னமிடுகையில் பிடிபட்டு அடிக்கப்பட்டுச் செத்தால், அதற்காக இரத்தப்பழி இல்லை. ³ஆனால் சூரியன் உதித்தபின் இது நடந்ததானால், அதற்கு இரத்தப்பழி உண்டு. அவன் முழுதும் ஈடுசெய்யவேண்டும்; அவனிடத்தில் ஒன்றுமில்லாவிட்டால், அவன் செய்த களவுக்காக அவனே விற்கப்படக்கடவன். ⁴திருடப்பட்ட மிருகம்—மாடானாலும் கழுதையானாலும் ஆடானாலும்—அவன் கையில் உயிரோடு கண்டுபிடிக்கப்பட்டால், அவன் இரட்டிப்பாக ஈடுசெய்யவேண்டும்.

⁵“ஒருவன் தன் மிருகஜீவனை மேயவிட்டு, அது மற்றொருவனுடைய வயலிலாவது திராட்சத்தோட்டத்திலாவது மேய்ந்தால், அவன் தன் வயலில் சிறந்ததையும் தன் திராட்சத்தோட்டத்தில் சிறந்ததையும் ஈடாகக் கொடுக்கக்கடவன்.

⁶“நெருப்பு எழும்பி முட்செடிகளைப் பற்றி, அடுக்கிவைத்த தானியத்தையாவது விளைந்துநிற்கும் பயிரையாவது வயலையாவது எரித்தால், நெருப்பைக் கொளுத்தினவன் முழுதும் ஈடுசெய்யக்கடவன்.

⁷“ஒருவன் தன் அயலானிடத்தில் வெள்ளியையாவது பொருள்களையாவது பத்திரப்படுத்த ஒப்புவித்திருக்க, அவை அவன் வீட்டிலிருந்து திருடப்பட்டு, திருடன் பிடிபட்டால், அவன் இரட்டிப்பாக ஈடுசெய்யவேண்டும். ⁸திருடன் பிடிபடாவிட்டால், அந்த வீட்டுக்காரன் தன் அயலானுடைய உடைமையில் கைவைத்தானோ இல்லையோ என்று அறிய, எங்கள் பிதாவின் சந்நிதியில் வரக்கடவன். ⁹மாடு, கழுதை, ஆடு, வஸ்திரம், காணாமற்போன எந்தப் பொருள் ஆகியவற்றைக்குறித்து, ‘இது என்னுடையது’ என்று ஒருவன் உரிமை பேசும் எல்லா வழக்கிலும், இருவரும் எங்கள் பிதாவின் சந்நிதியில் வரக்கடவர்கள்; எங்கள் பிதா யாரைக் குற்றவாளியென்று தீர்க்கிறாரோ, அவன் தன் அயலானுக்கு இரட்டிப்பாகக் கொடுக்கக்கடவன்.

¹⁰“ஒருவன் தன் அயலானிடத்தில் கழுதையையாவது மாட்டையாவது ஆட்டையாவது வேறெந்த மிருகத்தையாவது காக்கும்படி ஒப்புவிக்க, அது யாரும் காணாதபடி செத்தாலும் காயப்பட்டாலும் ஓட்டிக்கொண்டுபோகப்பட்டாலும், ¹¹அவன் தன் அயலானுடைய உடைமையில் கைவைக்கவில்லை என்று என் சந்நிதியில் இடப்படும் ஆணையே அவர்களுக்குள் உள்ள காரியத்தைத் தீர்க்கும். அதன் எஜமான் அதை ஏற்றுக்கொள்ளக்கடவன்; ஈடு செலுத்தவேண்டியதில்லை. ¹²ஆனால், அது உண்மையிலேயே அவனிடத்திலிருந்து திருடப்பட்டிருந்தால், அவன் அதன் எஜமானுக்கு ஈடுசெய்யவேண்டும். ¹³அது பீறுண்டுபோயிருந்தால், அதை அவன் சாட்சியாகக் கொண்டுவரக்கடவன்; பீறுண்ட மிருகத்துக்காக அவன் ஈடுசெய்யவேண்டியதில்லை.

¹⁴“ஒருவன் தன் அயலானிடத்தில் ஒரு மிருகத்தை இரவலாக வாங்க, அதன் எஜமான் கூட இராதபோது அது காயப்பட்டாலும் செத்தாலும், அவன் முழுதும் ஈடுசெய்யவேண்டும். ¹⁵அதன் எஜமான் அதனோடுகூட இருந்தானானால், அவன் ஈடுசெய்யவேண்டியதில்லை; அந்த மிருகம் கூலிக்கு வாங்கப்பட்டிருந்தால், அந்தக் கூலியே நஷ்டத்தை ஈடுசெய்யும்.

ஒரு இளம்பெண்ணின் மானம்

¹⁶“ஒருவன் நியமிக்கப்படாத ஒரு கன்னிகையை ஏமாற்றி அவளோடு சயனித்தால், அவன் மணக்கொடையைச் செலுத்தி அவளைத் திருமணம் செய்யக்கடவன். ^a a v16 மணக்கொடை என்பது திருமண காலத்தில் மணப்பெண்ணின் தகப்பனுக்குச் செலுத்தப்படும் வழக்கமான தொகையாகும். ¹⁷அவளை அவனுக்குக் கொடுக்க அவளுடைய தகப்பன் நேராய் மறுத்தால், அவன் கன்னிகைகளுக்குரிய மணக்கொடைக்குச் சமமான வெள்ளியை நிறுத்துக் கொடுக்கக்கடவன்.

¹⁸“சூனியக்காரியை உயிரோடே வைக்கவேண்டாம்.

¹⁹“மிருகத்தோடே புணர்ச்சிசெய்கிறவன் நிச்சயமாய்க் கொலைசெய்யப்படக்கடவன்.

²⁰“என்னை மாத்திரமேயல்லாமல் வேறெந்த தேவனுக்காவது பலியிடுகிறவன் முற்றிலும் அழிக்கப்படக்கடவன்.

²¹“அந்நியனுக்கு அநியாயம் செய்யாமலும் அவனை ஒடுக்காமலும் இருப்பாயாக; ஏனெனில் நீங்களும் எகிப்து தேசத்தில் அந்நியராயிருந்தீர்கள்.

²²“எந்த விதவையையாவது திக்கற்ற பிள்ளையையாவது துன்பப்படுத்தவேண்டாம். ²³நீ அவர்களைத் துன்பப்படுத்தவே, அவர்கள் என்னை நோக்கிக் கூப்பிட்டால், நான் நிச்சயமாய் அவர்கள் கூக்குரலைக் கேட்பேன். ²⁴என் கோபம் மூளும்; நான் உங்களைப் பட்டயத்தால் கொல்லுவேன்—உங்கள் மனைவிகள் விதவைகளாவார்கள், உங்கள் பிள்ளைகள் திக்கற்றவர்களாவார்கள்.

²⁵“என் ஜனத்தில் உங்களோடிருக்கும் தரித்திரனுக்கு நீ பணம் கடனாகக் கொடுத்தால், அவனுக்குக் கடன்காரனைப்போல இராதே, அவனிடத்தில் வட்டியும் வாங்காதே. ²⁶உன் அயலானுடைய மேலங்கியை அடைமானமாக வாங்கினால், பொழுதுமறையுமுன் அதை அவனுக்குத் திரும்பக் கொடுக்கக்கடவாய், ²⁷அதுவே அவனுக்கு ஒரே மூடுதுணி, அது அவன் உடம்புக்குரிய அவனுடைய அங்கி. அவன் எதைப் போர்த்துப் படுத்துக்கொள்வான்? அவன் என்னை நோக்கிக் கூப்பிடும்போது நான் கேட்பேன், ஏனெனில் நான் இரக்கமுள்ளவராயிருக்கிறேன்.

²⁸“எங்கள் பிதாவை தூஷிக்கவேண்டாம், உன் ஜனத்தின் அதிபதியையும் சபிக்கவேண்டாம்.

²⁹“உன் விளைச்சலின் நிறைவையும் உன் ஆலையின் இரசத்தையும் செலுத்தத் தாமதியாதே. உன் குமாரரில் முதற்பேறானவனை எனக்குக் கொடு. ³⁰உன் மாட்டையும் ஆட்டையும்குறித்தும் அப்படியே செய்; அது ஏழுநாள் தன் தாயோடிருக்கட்டும், எட்டாம் நாளில் அதை எனக்குக் கொடுப்பாயாக.

³¹“எனக்குப் பரிசுத்த ஜனங்களாயிருப்பீர்களாக. வெளியிலே மிருகங்களால் பீறப்பட்ட மாம்சத்தைப் புசியாதேயுங்கள்—அதை நாய்களுக்கு எறிந்துவிடுங்கள்.”