Księga Wyjścia 22

22 ¹„Kto ukradnie wołu albo owcę, a potem je zabije lub sprzeda, wynagrodzi pięć sztuk bydła za wołu, cztery owce za owcę. ²Jeśli złodziej zostanie przyłapany na włamaniu i pobity na śmierć, nie ma za to winy krwi. ³Jeśli jednak zastanie go wschód słońca, ciąży na nim wina krwi. Musi wynagrodzić; a jeśli nic nie ma, zostanie sprzedany za swoją kradzież. ⁴Jeśli skradzione zwierzę znajdzie się żywe w jego posiadaniu — wół, osioł czy owca — wynagrodzi podwójnie.

⁵„Jeśli ktoś wypuści bydło i będzie się ono pasło na polu albo w winnicy drugiego, wynagrodzi tym, co najlepsze z jego pola, i tym, co najlepsze z jego winnicy.

⁶„Jeśli ogień się rozprzestrzeni i chwyci ciernie, spalając zboże ułożone w stogi, zboże na pniu albo pole, ten, kto go wzniecił, musi wynagrodzić w całości.

⁷„Jeśli ktoś powierzy swojemu bliźniemu srebro albo mienie, a zostanie to skradzione z jego domu, złodziej — jeśli zostanie przyłapany — zwróci podwójnie. ⁸Jeśli złodziej się nie znajdzie, gospodarz domu stanie przed naszym Ojcem, aby się okazało, czy nie przywłaszczył sobie mienia swojego bliźniego. ⁹W każdej spornej sprawie o wołu, osła, owcę, szatę czy jakąkolwiek zgubę, o której ktoś twierdzi, że jest jego, obie strony staną przed naszym Ojcem; ten, kogo nasz Ojciec potępi, zapłaci swojemu bliźniemu podwójnie.

¹⁰„Jeśli ktoś da swojemu bliźniemu osła, wołu, owcę albo jakiekolwiek zwierzę na przechowanie, a ono padnie, zostanie okaleczone albo uprowadzone niepostrzeżenie, ¹¹przysięga przede mną rozstrzygnie sprawę między nimi, że przechowujący nie wyciągnął ręki po mienie swojego bliźniego. Właściciel to przyjmie i nie będzie należne żadne wynagrodzenie. ¹²Lecz jeśli zwierzę rzeczywiście zostało mu skradzione, wynagrodzi szkodę jego właścicielowi. ¹³Jeśli zostało rozszarpane, przyniesie je na dowód; za rozszarpane zwierzę nic nie jest winien.

¹⁴„Jeśli ktoś pożyczy zwierzę od swojego bliźniego, a ono zostanie okaleczone albo padnie pod nieobecność właściciela, wymagane jest pełne wynagrodzenie. ¹⁵Jeśli jego właściciel był przy nim, nic nie jest winien; jeśli zwierzę było wynajęte, opłata pokrywa stratę.

Godność młodej kobiety

¹⁶„Jeśli mężczyzna uwiedzie dziewicę niezaręczoną i obcuje z nią, musi zapłacić wiano i poślubić ją. ^a a v16 Wiano było zwyczajową zapłatą składaną ojcu panny młodej w chwili zawarcia małżeństwa. ¹⁷Jeśli jej ojciec stanowczo odmówi wydania jej za niego, odważy srebro równe wianu dziewic.

¹⁸„Nie pozwolisz żyć czarownicy.

¹⁹„Kto obcuje cieleśnie ze zwierzęciem, z pewnością poniesie śmierć.

²⁰„Kto składa ofiarę jakiemukolwiek bogu innemu niż mnie samemu, musi zostać całkowicie zgładzony.

²¹„Nie krzywdź ani nie uciskaj cudzoziemca, bo sami byliście cudzoziemcami w ziemi egipskiej.

²²„Nie będziesz krzywdził żadnej wdowy ani sieroty. ²³Jeśli jednak będziesz je krzywdził, a one zawołają do mnie, na pewno usłyszę ich wołanie. ²⁴Zapłonie mój gniew i zabiję was mieczem — wasze żony zostaną wdowami, a wasze dzieci sierotami.

²⁵„Jeśli pożyczysz pieniądze mojemu ludowi, ubogiemu pośród ciebie, nie postępuj z nim jak lichwiarz ani nie obciążaj go odsetkami. ²⁶Jeśli weźmiesz w zastaw płaszcz swojego bliźniego, musisz mu go zwrócić przed zachodem słońca, ²⁷jest to jego jedyne okrycie, jego płaszcz na jego ciało. W czym będzie spał? A gdy zawoła do mnie, usłyszę, bo jestem miłosierny.

²⁸„Nie będziesz źle mówił o naszym Ojcu ani nie będziesz przeklinał przełożonego swojego ludu.

²⁹„Nie zwlekaj z oddaniem pełni swoich zbiorów i swojego moszczu. Oddaj mi pierworodnego ze swoich synów. ³⁰Tak samo postąp ze swoim wołem i owcą: pozostaw je przy jego matce siedem dni, a ósmego dnia oddaj mi je.

³¹„Bądźcie mi ludem świętym. Nie jedzcie mięsa zwierzęcia rozszarpanego przez dzikie zwierzęta na polu — rzućcie je psom.”