Galatî 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹Mebesta min ev e: heta ku mîratgir zarok e, ew ji koleyekî cuda nîne, tevî ku xwediyê her tiştî ye. ²Ew heta wextê ku bavê wî diyar kiriye, di bin destê serperiştyaran û birêveberan de ye. ³Em jî wusa bûn: gava em zarok bûn, em di bin hêzên bingehîn ên dinyayê de kole bûn. ^a a v3 'Hêzên bingehîn' behsa hêzên ruhanî yên bingehîn an rêgezên serdest dike, ku berî ku Mesîh were, jiyana mirovan birêve dibirin. ⁴Gava wext bi temamî hat, Bavê me Kurê xwe şand, ku ji jinekê çêbû, di bin şerîetê de çêbû, ⁵da ku yên di bin şerîetê de bikire, da ku em wek kuran bên pejirandin. ^b b v5 Vegerandin bo kurtiya temam: Bavê me rewşa temam a kurtiyê dide zaroka xwe — maf temam, mîrat temam, aidiyeta temam. Ne rêkeftinek qanûnî ya dûr, lê malbata ku wî em jê re afirandin.

⁶Û ji ber ku hûn kur in, Bavê me Ruhê Kurê xwe şand nav dilên me, ku bang dike: “Abba, Bavo!” ^c c v6 “Abba” banga germ a Îsa bi xwe bû ji Bavê me re — navê ku zarokek ji bo dê û bavê xwe yê herî ezîz bi kar tîne. Bi Ruhê Kurê xwe, Bavê me heman bang dixe ser lêvên her kur û keça ku hatiye vegerandin.

⁷Loma tu êdî ne kole yî, lê kur î; û heke kur î, nexwe bi destê Bavê me mîratgir î.

Bav Te bi Navê Te Nas Dike

⁸Wê demê, we Bavê me nas nedikir, loma hûn koleyên wan bûn, yên ku bi xwezaya xwe ne xwedê ne. ⁹Lê niha ku hûn Bavê me nas dikin—an rasttir, ji aliyê Bavê me ve têne naskirin—hûn çawa dikarin dîsa vegerin ser hêzên bingehîn ên lawaz û bêqîmet? Ma hûn dixwazin ku hûn dîsa bibin koleyên wan? ¹⁰Hûn rojan û mehan û werzan û salan digirin! ¹¹Ez ji bo we ditirsim—dibe ku keda min a ji bo we vala here. ¹²Gelî birano û xwişkno, wek min bibin, çimkî ez jî wek we bûm. We ti xerabî li min nekir. ¹³Hûn dizanin ku min cara pêşîn ji ber nexweşiyeke bedenî Mizgînî da we, ¹⁴û tevî ku rewşa min ji we re ceribandinek bû, we ez biçûk nedîtim û ez red nekirim. Berevajî, we ez wek milyaketê Bavê me pêşwazî kirim—wek Mesîh Îsa bi xwe. ¹⁵Nexwe bextewariya we li ku ye? Ez şahidî didim ku heke ji destê we bihata, weyê çavên xwe derxistana û bidana min. ¹⁶Nexwe ma niha ji ber ku min rastî ji we re got, ez bûme dijminê we? ¹⁷Ew bi dilgermî li dû we ne, lê ne ji bo qencî; ew dixwazin we dûr bixin, da ku hûn bi dilgermî li dû wan bin. ¹⁸Dilgermî ji bo armanceke baş her dem baş e—ne tenê gava ez bi we re me.

¹⁹Zarokên min, ku ez ji bo we dîsa jana zayînê dikişînim, heta ku Mesîh di nav we de teşe bigire. ²⁰Xwezî ez niha bi we re bûma, da ku ez awazê xwe biguherim—ez li ser we şaş mame.

Hacer û Sara: Du Peyman

²¹Ji min re bêjin, gelî hûn ên ku dixwazin di bin şerîetê de bin, ma hûn guhê xwe nadin şerîetê? ²²Çimkî Nivîsara Pîroz dibêje ku du kurên Îbrahîm hebûn, yek ji jina kole, yek ji jina azad. ²³Kurê wî yê ji jina kole li gorî beden çêbû; kurê wî yê ji jina azad bi riya sozê çêbû. ²⁴Ev mînakek e: jin nûnertiya du peymanan dikin. Yek, ji Çiyayê Sîna, zarokan ji bo koletiyê tîne—ev Hacer e. ²⁵Hacer nûnertiya Çiyayê Sîna yê li Erebistanê dike û bi Orşelîma îroyîn re hevaheng e, çimkî ew bi zarokên xwe re kole ye. ²⁶Lê Orşelîma ku li jor e azad e, û ew dayika me ye.

²⁷Çimkî hatiye nivîsandin: Şa bibe, ey jina stewr a ku zarok nayne; bikêfî û bang bike, ey tu ya ku jana zayînê nakişîne; zarokên jina terkkirî ji yên jina ku mêr heye, pirtir in.

²⁸Niha hûn, gelî birano û xwişkno, wek Îshaq, zarokên sozê ne. ²⁹Lê çawa ku hingê kurê ku bi awayê asayî çêbûbû, zordestî li kurê ku li gorî Ruh çêbûbû kir, niha jî wusa ye. ³⁰Lê Nivîsara Pîroz çi dibêje? “Jina kole û kurê wê bavêje, çimkî kurê jina kole wê qet bi kurê jina azad re nebe mîratgir.” ³¹Loma, gelî birano û xwişkno, em ne zarokên jina kole ne, lê yên jina azad in.