Galasiërs 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹Wat ek bedoel, is dit: solank die erfgenaam ’n kind is, verskil hy niks van ’n slaaf nie, al besit hy alles. ²Hy staan onder voogde en beheerders tot op die tyd wat sy vader bepaal het. ³So was ons ook, toe ons kinders was, slawe onder die elementêre magte van die wêreld. ^a a v3 ‘Elementêre magte’ verwys na die basiese geestelike magte of heersende beginsels wat die menslike lewe beheer het voordat Christus gekom het. ⁴Toe die tyd volkome aangebreek het, het ons Vader sy Seun gestuur, gebore uit ’n vrou, gebore onder die wet, ⁵om dié wat onder die wet is, los te koop, sodat ons as seuns aangeneem kon word. ^b b v5 Herstel tot volle seunskap: ons Vader gee sy kind die volle status van ’n seun — volle regte, volle erfenis, volle behoort. Nie ’n verre regsreëling nie, maar die gesin waarvoor hy ons gemaak het.

⁶En omdat julle seuns is, het ons Vader die Gees van sy Seun in ons harte gestuur, wat roep: “Abba, Vader!” ^c c v6 “Abba” was Jesus se eie intieme uitroep tot ons Vader — die naam wat ’n kind vir die dierbaarste ouer gebruik. Deur die Gees van sy Seun lê ons Vader daardie selfde uitroep op die lippe van elke herstelde seun en dogter.

⁷Jy is dus nie meer ’n slaaf nie, maar ’n seun; en as jy ’n seun is, dan ook ’n erfgenaam deur ons Vader.

Die Vader Ken Jou op Jou Naam

⁸Destyds, toe julle ons Vader nie geken het nie, was julle slawe van dié wat van nature nie gode is nie. ⁹Maar nou dat julle ons Vader ken—of eerder deur ons Vader geken word—hoe kan julle weer terugkeer na die swak, waardelose elementêre magte? Wil julle weer slawe van hulle wees? ¹⁰Julle onderhou dae en maande en seisoene en jare! ¹¹Ek is bang vir julle—dalk was my werk vir julle tevergeefs. ¹²Word soos ek, broers en susters, want ek het soos julle geword. Julle het my geen onreg aangedoen nie. ¹³Julle weet dat ek die eerste keer die evangelie aan julle verkondig het weens ’n liggaamlike siekte, ¹⁴en al was my toestand vir julle ’n beproewing, het julle my nie verag of verwerp nie. Julle het my eerder verwelkom soos ’n engel van ons Vader—soos Christus Jesus self. ¹⁵Waar is dan julle seën? Ek getuig dat julle, as julle kon, julle oë sou uitgeruk en vir my gegee het. ¹⁶Het ek dan nou julle vyand geword deurdat ek vir julle die waarheid vertel? ¹⁷Hulle ywer sterk vir julle, maar nie met goeie bedoelings nie; hulle wil julle uitsluit sodat julle sterk vir hulle sal ywer. ¹⁸Dit is altyd goed om vir ’n goeie saak ywerig te wees—nie net wanneer ek by julle is nie.

¹⁹My kinders, oor wie ek weer in barensnood verkeer, totdat Christus in julle gestalte kry. ²⁰Ek wens ek was nou by julle, sodat ek my toon kon verander—want ek weet nie meer raad met julle nie.

Hagar en Sara: Twee Verbonde

²¹Sê vir my, julle wat onder die wet wil wees, luister julle dan nie na die wet nie? ²²Want die Skrif sê dat Abraham twee seuns gehad het, een by die slavin en een by die vry vrou. ²³Sy seun by die slavin is na die vlees gebore; sy seun by die vry vrou, deur die belofte. ²⁴Dit is ’n allegorie: die vroue stel twee verbonde voor. Die een, van die berg Sinai af, baar kinders in slawerny—dit is Hagar. ²⁵Hagar stel die berg Sinai in Arabië voor en stem ooreen met die Jerusalem van vandag, want sy is saam met haar kinders in slawerny. ²⁶Maar die Jerusalem daarbo is vry, en sy is ons moeder.

²⁷Want daar staan geskrywe: Verbly jou, onvrugbare vrou wat geen kind baar nie; breek uit en juig, jy wat geen barensnood voel nie; die verlate vrou het meer kinders as sy wat ’n man het.

²⁸Julle nou, broers en susters, is net soos Isak kinders van die belofte. ²⁹Maar soos destyds die seun wat op die gewone manier gebore is, die seun wat volgens die Gees gebore is, vervolg het, so is dit ook nou. ³⁰Maar wat sê die Skrif? “Verdryf die slavin en haar seun, want die seun van die slavin sal nooit saam met die seun van die vry vrou erf nie.” ³¹Daarom, broers en susters, is ons nie kinders van die slavin nie, maar van die vry vrou.