Κληρονόμοι, Όχι Πια Δούλοι
Όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, ο Πατέρας μας έστειλε τον Υιό του για να εξαγοράσει δούλους και να τους κάνει γιους, και έστειλε το Πνεύμα που κράζει Αββά. Ο Παύλος απορεί που οι Γαλάτες θέλουν να γυρίσουν πίσω σε ημερολόγια και δουλεία, και πονά γι' αυτούς σαν μητέρα σε ωδίνες.
4 1Θέλω να πω: όσο ο κληρονόμος είναι παιδί, σε τίποτα δεν διαφέρει από έναν δούλο, αν και είναι κύριος των πάντων. 2Βρίσκεται κάτω από επιτρόπους και διαχειριστές ως τον χρόνο που έχει ορίσει ο πατέρας του. 3Έτσι κι εμείς, όταν ήμασταν παιδιά, ήμασταν υποδουλωμένοι στις στοιχειώδεις δυνάμεις του κόσμου. a a v3 Οι «στοιχειώδεις δυνάμεις» είναι οι βασικές πνευματικές δυνάμεις ή οι κυρίαρχες αρχές που κυβερνούσαν την ανθρώπινη ζωή πριν έρθει ο Χριστός. 4Όταν συμπληρώθηκε ο καθορισμένος χρόνος, ο Πατέρας μας έστειλε τον Υιό του, που γεννήθηκε από γυναίκα, γεννήθηκε κάτω από τον νόμο, 5για να εξαγοράσει αυτούς που ήταν κάτω από τον νόμο, ώστε να γίνουμε δεκτοί ως γιοι. b b v5 Αποκατάσταση στην πλήρη υιοθεσία: ο Πατέρας μας δίνει στο παιδί του την πλήρη θέση του γιου — πλήρη δικαιώματα, πλήρη κληρονομιά, να ανήκει απόλυτα. Όχι μια απόμακρη νομική ρύθμιση, αλλά η οικογένεια για την οποία μας έπλασε.
6Κι επειδή είστε γιοι, ο Πατέρας μας έστειλε το Πνεύμα του Υιού του στις καρδιές μας, που φωνάζει: «Αββά, Πατέρα!» c c v6 «Αββά» ήταν η ίδια η τρυφερή κραυγή του Ιησού προς τον Πατέρα μας — το όνομα που λέει ένα παιδί στον πιο αγαπημένο του γονιό. Με το Πνεύμα του Υιού του, ο Πατέρας μας βάζει την ίδια κραυγή στα χείλη κάθε αποκατεστημένου γιου και κάθε αποκατεστημένης κόρης.
7Έτσι δεν είσαι πια δούλος αλλά γιος· κι αν είσαι γιος, τότε και κληρονόμος μέσω του Πατέρα μας.
Ο Πατέρας Σε Ξέρει με το Όνομά σου
8Τότε, μη γνωρίζοντας τον Πατέρα μας, ήσασταν υποδουλωμένοι σε όντα που από τη φύση τους δεν είναι θεοί. 9Τώρα όμως που γνωρίζετε τον Πατέρα μας — ή μάλλον, που σας γνωρίζει ο Πατέρας μας — πώς μπορείτε να ξαναγυρίζετε στις αδύναμες και ανάξιες στοιχειώδεις δυνάμεις; Θέλετε να υποδουλωθείτε ξανά σ’ αυτές; 10Τηρείτε μέρες και μήνες και εποχές και χρόνια! 11Φοβάμαι για σας — μήπως ο κόπος μου για σας πάει χαμένος. 12Γίνετε σαν εμένα, αδελφοί και αδελφές, γιατί κι εγώ έγινα σαν εσάς. Σε τίποτα δεν με αδικήσατε. 13Ξέρετε πως την πρώτη φορά σας κήρυξα το ευαγγέλιο εξαιτίας μιας σωματικής ασθένειας, 14κι ενώ η κατάστασή μου ήταν δοκιμασία για σας, δεν με περιφρονήσατε ούτε με απορρίψατε. Αντίθετα, με δεχτήκατε σαν άγγελο του Πατέρα μας — σαν τον ίδιο τον Χριστό Ιησού. 15Πού είναι, λοιπόν, η ευλογία σας; Μαρτυρώ πως, αν μπορούσατε, θα βγάζατε τα μάτια σας και θα μου τα δίνατε. 16Έγινα, λοιπόν, εχθρός σας επειδή σας λέω την αλήθεια; 17Σας περιποιούνται με ζήλο, αλλά όχι για καλό· θέλουν να σας αποκλείσουν, για να τους περιποιείστε κι εσείς με ζήλο. 18Ο ζήλος για έναν καλό σκοπό είναι πάντα καλός — όχι μόνο όταν είμαι κοντά σας.
19Παιδιά μου, για σας ξαναδοκιμάζω πόνους γέννας, ωσότου μορφωθεί μέσα σας ο Χριστός. 20Θα ήθελα να ήμουν τώρα κοντά σας, για να αλλάξω τον τόνο μου — γιατί δεν ξέρω τι να κάνω με σας.
Η Άγαρ και η Σάρρα: Δύο Διαθήκες
21Πείτε μου, εσείς που θέλετε να είστε κάτω από τον νόμο, δεν ακούτε τι λέει ο νόμος; 22Γιατί η Γραφή λέει πως ο Αβραάμ είχε δύο γιους, έναν από τη δούλη κι έναν από την ελεύθερη. 23Ο γιος του από τη δούλη γεννήθηκε κατά τον φυσικό τρόπο· ο γιος του από την ελεύθερη, μέσω υπόσχεσης. 24Αυτά είναι μια αλληγορία: οι δύο γυναίκες συμβολίζουν δύο διαθήκες. Η μία, από το όρος Σινά, γεννάει παιδιά για τη δουλεία — αυτή είναι η Άγαρ. 25Η Άγαρ συμβολίζει το όρος Σινά στην Αραβία και αντιστοιχεί στη σημερινή Ιερουσαλήμ, αφού είναι υποδουλωμένη μαζί με τα παιδιά της. 26Η Ιερουσαλήμ όμως που είναι επάνω είναι ελεύθερη, κι αυτή είναι η μητέρα μας.
27Γιατί είναι γραμμένο: Χαρείτε, στείρα γυναίκα που δεν γεννάς· ξέσπασε σε κραυγές, εσύ που δεν νιώθεις πόνους γέννας· γιατί η εγκαταλειμμένη έχει περισσότερα παιδιά από εκείνη που έχει άντρα.
28Εσείς τώρα, αδελφοί και αδελφές, όπως ο Ισαάκ, είστε παιδιά της υπόσχεσης. 29Αλλά όπως τότε ο γιος που γεννήθηκε κατά τον φυσικό τρόπο καταδίωκε τον γιο που γεννήθηκε σύμφωνα με το Πνεύμα, έτσι γίνεται και τώρα. 30Αλλά τι λέει η Γραφή; «Διώξε τη δούλη και τον γιο της, γιατί ο γιος της δούλης δεν θα κληρονομήσει ποτέ μαζί με τον γιο της ελεύθερης». 31Επομένως, αδελφοί και αδελφές, δεν είμαστε παιδιά της δούλης, αλλά της ελεύθερης.