Τώρα και σε έντυπη μορφή

Προς Γαλάτας 4 FHB Father's Heart Bible™

ΠατέραςΙησούςΠνεύμα
15% έκπτωση στην πρώτη σου παραγγελία →
Βιβλίο

Κληρονόμοι, Όχι Πια Δούλοι

Όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, ο Πατέρας μας έστειλε τον Υιό του για να εξαγοράσει δούλους και να τους κάνει γιους, και έστειλε το Πνεύμα που κράζει Αββά. Ο Παύλος απορεί που οι Γαλάτες θέλουν να γυρίσουν πίσω σε ημερολόγια και δουλεία, και πονά γι' αυτούς σαν μητέρα σε ωδίνες.

Κεφάλαιο 4.

Θέλω να πω: όσο ο κληρονόμος είναι παιδί, σε τίποτα δεν διαφέρει από έναν δούλο, αν και είναι κύριος των πάντων. Βρίσκεται κάτω από επιτρόπους και διαχειριστές ως τον χρόνο που έχει ορίσει ο πατέρας του. Έτσι κι εμείς, όταν ήμασταν παιδιά, ήμασταν υποδουλωμένοι στις στοιχειώδεις δυνάμεις του κόσμου. a a v3 Οι «στοιχειώδεις δυνάμεις» είναι οι βασικές πνευματικές δυνάμεις ή οι κυρίαρχες αρχές που κυβερνούσαν την ανθρώπινη ζωή πριν έρθει ο Χριστός. Όταν συμπληρώθηκε ο καθορισμένος χρόνος, ο Πατέρας μας έστειλε τον Υιό του, που γεννήθηκε από γυναίκα, γεννήθηκε κάτω από τον νόμο, για να εξαγοράσει αυτούς που ήταν κάτω από τον νόμο, ώστε να γίνουμε δεκτοί ως γιοι. b b v5 Αποκατάσταση στην πλήρη υιοθεσία: ο Πατέρας μας δίνει στο παιδί του την πλήρη θέση του γιου — πλήρη δικαιώματα, πλήρη κληρονομιά, να ανήκει απόλυτα. Όχι μια απόμακρη νομική ρύθμιση, αλλά η οικογένεια για την οποία μας έπλασε.

Κι επειδή είστε γιοι, ο Πατέρας μας έστειλε το Πνεύμα του Υιού του στις καρδιές μας, που φωνάζει: «Αββά, Πατέρα!» c c v6 «Αββά» ήταν η ίδια η τρυφερή κραυγή του Ιησού προς τον Πατέρα μας — το όνομα που λέει ένα παιδί στον πιο αγαπημένο του γονιό. Με το Πνεύμα του Υιού του, ο Πατέρας μας βάζει την ίδια κραυγή στα χείλη κάθε αποκατεστημένου γιου και κάθε αποκατεστημένης κόρης.

Έτσι δεν είσαι πια δούλος αλλά γιος· κι αν είσαι γιος, τότε και κληρονόμος μέσω του Πατέρα μας.

Ο Πατέρας Σε Ξέρει με το Όνομά σου

Τότε, μη γνωρίζοντας τον Πατέρα μας, ήσασταν υποδουλωμένοι σε όντα που από τη φύση τους δεν είναι θεοί. Τώρα όμως που γνωρίζετε τον Πατέρα μας — ή μάλλον, που σας γνωρίζει ο Πατέρας μας — πώς μπορείτε να ξαναγυρίζετε στις αδύναμες και ανάξιες στοιχειώδεις δυνάμεις; Θέλετε να υποδουλωθείτε ξανά σ’ αυτές; Τηρείτε μέρες και μήνες και εποχές και χρόνια! Φοβάμαι για σας — μήπως ο κόπος μου για σας πάει χαμένος. Γίνετε σαν εμένα, αδελφοί και αδελφές, γιατί κι εγώ έγινα σαν εσάς. Σε τίποτα δεν με αδικήσατε. Ξέρετε πως την πρώτη φορά σας κήρυξα το ευαγγέλιο εξαιτίας μιας σωματικής ασθένειας, κι ενώ η κατάστασή μου ήταν δοκιμασία για σας, δεν με περιφρονήσατε ούτε με απορρίψατε. Αντίθετα, με δεχτήκατε σαν άγγελο του Πατέρα μας — σαν τον ίδιο τον Χριστό Ιησού. Πού είναι, λοιπόν, η ευλογία σας; Μαρτυρώ πως, αν μπορούσατε, θα βγάζατε τα μάτια σας και θα μου τα δίνατε. Έγινα, λοιπόν, εχθρός σας επειδή σας λέω την αλήθεια; Σας περιποιούνται με ζήλο, αλλά όχι για καλό· θέλουν να σας αποκλείσουν, για να τους περιποιείστε κι εσείς με ζήλο. Ο ζήλος για έναν καλό σκοπό είναι πάντα καλός — όχι μόνο όταν είμαι κοντά σας.

Παιδιά μου, για σας ξαναδοκιμάζω πόνους γέννας, ωσότου μορφωθεί μέσα σας ο Χριστός. Θα ήθελα να ήμουν τώρα κοντά σας, για να αλλάξω τον τόνο μου — γιατί δεν ξέρω τι να κάνω με σας.

Η Άγαρ και η Σάρρα: Δύο Διαθήκες

Πείτε μου, εσείς που θέλετε να είστε κάτω από τον νόμο, δεν ακούτε τι λέει ο νόμος; Γιατί η Γραφή λέει πως ο Αβραάμ είχε δύο γιους, έναν από τη δούλη κι έναν από την ελεύθερη. Ο γιος του από τη δούλη γεννήθηκε κατά τον φυσικό τρόπο· ο γιος του από την ελεύθερη, μέσω υπόσχεσης. Αυτά είναι μια αλληγορία: οι δύο γυναίκες συμβολίζουν δύο διαθήκες. Η μία, από το όρος Σινά, γεννάει παιδιά για τη δουλεία — αυτή είναι η Άγαρ. Η Άγαρ συμβολίζει το όρος Σινά στην Αραβία και αντιστοιχεί στη σημερινή Ιερουσαλήμ, αφού είναι υποδουλωμένη μαζί με τα παιδιά της. Η Ιερουσαλήμ όμως που είναι επάνω είναι ελεύθερη, κι αυτή είναι η μητέρα μας.

Γιατί είναι γραμμένο: Χαρείτε, στείρα γυναίκα που δεν γεννάς· ξέσπασε σε κραυγές, εσύ που δεν νιώθεις πόνους γέννας· γιατί η εγκαταλειμμένη έχει περισσότερα παιδιά από εκείνη που έχει άντρα.

Εσείς τώρα, αδελφοί και αδελφές, όπως ο Ισαάκ, είστε παιδιά της υπόσχεσης. Αλλά όπως τότε ο γιος που γεννήθηκε κατά τον φυσικό τρόπο καταδίωκε τον γιο που γεννήθηκε σύμφωνα με το Πνεύμα, έτσι γίνεται και τώρα. Αλλά τι λέει η Γραφή; «Διώξε τη δούλη και τον γιο της, γιατί ο γιος της δούλης δεν θα κληρονομήσει ποτέ μαζί με τον γιο της ελεύθερης». Επομένως, αδελφοί και αδελφές, δεν είμαστε παιδιά της δούλης, αλλά της ελεύθερης.