وارث، هاڻي غلام نہ

جڏهن وقت پورو ٿيو ته اسان جي پيءُ پنهنجو پٽ موڪليو ته غلامن کي ڇڏائي کين پٽ بڻائي، ۽ روح موڪليو جيڪو ابا! سڏي ٿو. پولس حيران آهي ته گلتي وري ڏينهن جي حسابن ۽ غلاميءَ ڏانهن موٽندا، ۽ هو انهن لاءِ اهڙو سور سهي ٿو جهڙو ڄڻڻ جي سور ۾ ماءُ.

اسان جو پيءُ آيت ۾ ڳالهائي ٿو 27

باب 4.

منهنجو چوڻ هي آهي تہ جيستائين وارث ٻار آهي، تيستائين هو سڀ ڪجهه جو مالڪ هوندي بہ غلام کان ڪو مختلف ناهي. هو پنهنجي پيءُ جي مقرر ڪيل وقت تائين سرپرستن ۽ منتظمن جي هيٺان آهي. ائين ئي اسين بہ جڏهن ٻار هئاسين، تڏهن دنيا جي بنيادي طاقتن جي هيٺان غلام بڻيل هئاسين. ^a جڏهن وقت پورو ٿيو، تڏهن اسان جي پيءُ پنهنجو فرزند موڪليو، جيڪو عورت مان ڄائو ۽ شريعت جي هيٺ ڄائو، تہ جيئن شريعت جي هيٺ رهندڙن کي ڇڏائي، اسان کي پٽن جي حيثيت ۾ قبول ڪيو وڃي. ^b

ڇاڪاڻ تہ اوهين پٽ آهيو، تنهنڪري اسان جي پيءُ پنهنجي فرزند جو روح اسان جي دلين ۾ موڪليو، جيڪو پڪاري ٿو تہ ”ابا، اي پيءُ!“ ^c

تنهنڪري اوهين هاڻي غلام ناهيو پر پٽ آهيو؛ ۽ جيڪڏهن پٽ آهيو تہ اسان جي پيءُ جي وسيلي وارث بہ آهيو.

پيءُ اوهان کي نالي سان سڃاڻي ٿو

انهيءَ وقت اوهين اسان جي پيءُ کي نہ سڃاڻندي انهن جا غلام هئاسين جيڪي فطرت ۾ معبود نہ آهن. پر هاڻي جڏهن اوهان اسان جي پيءُ کي سڃاتو آهي — بلڪ اسان جي پيءُ اوهان کي سڃاتو آهي — تڏهن انهن ڪمزور، بيڪار بنيادي طاقتن ڏانهن ٻيهر ڪيئن ٿا موٽو؟ ڇا اوهين وري انهن جا غلام ٿيڻ چاهيو ٿا؟ اوهين ڏينهن، مهينا، موسمون ۽ سال ملهايو ٿا! مون کي اوهان بابت ڊپ آهي — ڪٿي ائين نہ ٿئي تہ اوهان لاءِ منهنجي محنت اجائي وڃي. اي ڀائرو ۽ ڀينرون، اوهين مون جهڙا ٿيو، ڇاڪاڻ تہ آءٌ اوهان جهڙو ٿيس. اوهان مون سان ڪابہ برائي نہ ڪئي. اوهان کي خبر آهي تہ مون جسماني بيماريءَ جي ڪري پهريون ڀيرو اوهان کي خوشخبري ٻڌائي، جيتوڻيڪ منهنجي حالت اوهان لاءِ آزمائش هئي، تڏهن بہ اوهان مون کي نہ حقير ڄاتو ۽ نہ رد ڪيو. بلڪ اوهان مون کي اسان جي پيءُ جي فرشتي وانگر، مسيح يسوع وانگر ئي ڀليڪاريو. تہ پوءِ اوهان جي برڪت ڪٿي آهي؟ آءٌ شاهدي ٿو ڏيان تہ جيڪڏهن ٿي سگهي ها تہ اوهان پنهنجيون اکيون ڪڍي مون کي ڏنيون ها. تڏهن ڇا اوهان کي سچ ٻڌائڻ سان آءٌ هاڻي اوهان جو دشمن ٿي پيو آهيان؟ اهي اوهان کي وڏي شوق سان پاڻ ڏانهن ٿا ڇڪين، پر چڱي نموني نہ؛ اهي اوهان کي ٻاهر ڪڍڻ ٿا چاهين، تہ جيئن اوهين کين وڏي شوق سان چاهيو. چڱي مقصد لاءِ جوش هميشہ چڱو آهي — رڳو تڏهن نہ جڏهن آءٌ اوهان سان گڏ هجان.

اي منهنجا ٻارؤ، جن لاءِ آءٌ وري ڄڻڻ جي سور ۾ آهيان، جيستائين اوهان ۾ مسيح جي صورت نہ ٺهي. منهنجي خواهش آهي تہ آءٌ هينئر اوهان وٽ هجان ها، تہ پنهنجو لهجو بدلايان — اوهان بابت آءٌ حيران آهيان.

هاجره ۽ ساره: ٻه عهد

مون کي ٻڌايو، اوهين جيڪي شريعت جي هيٺ ٿيڻ ٿا چاهيو، ڇا اوهين شريعت کي نہ ٿا ٻڌو؟ ڇاڪاڻ تہ پاڪ ڪتاب ٿو چوي تہ ابراهيم کي ٻه پٽ هئا، هڪڙو ٻانهيءَ مان ۽ ٻيو آزاد عورت مان. ٻانهيءَ وارو پٽ جسم موجب ڄائو، ۽ آزاد عورت وارو پٽ واعدي جي وسيلي. هي هڪ تمثيل آهي: اهي ٻئي عورتون ٻن عهدن جي نمائندگي ٿيون ڪن. هڪڙو عهد سينا جبل وارو آهي، جيڪو غلاميءَ لاءِ ٻار ٿو ڄڻي — اها هاجره آهي. هاجره عربستان ۾ سينا جبل جي نمائندگي ٿي ڪري ۽ اڄوڪي يروشلم سان ٺهڪي ٿي، ڇاڪاڻ تہ هوءَ پنهنجن ٻارن سميت غلام آهي. پر جيڪا يروشلم مٿي آهي، سا آزاد آهي، ۽ اها اسان جي ماءُ آهي.

ڇاڪاڻ تہ لکيل آهي تہ خوش ٿي، اي سنڍ، تون جيڪا ٻار نہ ٿي ڄڻين؛ ڦاٽي نڪر ۽ رڙ ڪر، تون جنهن کي ڄڻڻ جو سور محسوس نہ ٿيو؛ ڇڏيل عورت جا ٻار انهيءَ کان وڌيڪ آهن جنهن کي مڙس آهي.

هاڻي اي ڀائرو ۽ ڀينرون، اوهين اسحاق وانگر واعدي جا ٻار آهيو. پر جيئن انهيءَ وقت عام طريقي سان ڄاول پٽ روح موجب ڄاول پٽ کي ستايو، تيئن هاڻي بہ ٿئي ٿو. پر پاڪ ڪتاب ڇا ٿو چوي؟ ”ٻانهيءَ ۽ سندس پٽ کي ڪڍي ڇڏ، ڇاڪاڻ تہ ٻانهيءَ جو پٽ آزاد عورت جي پٽ سان گڏ ڪڏهن بہ وارث نہ ٿيندو.“ تنهنڪري اي ڀائرو ۽ ڀينرون، اسين ٻانهيءَ جا ٻار نہ آهيون، پر آزاد عورت جا آهيون.

حاشيا

^aگلتين 4:3 — ’بنيادي طاقتن‘ مان مراد اهي بنيادي روحاني طاقتون يا حڪمران اصول آهن جيڪي مسيح جي اچڻ کان اڳ انساني زندگيءَ تي حڪومت ڪندا هئا.
^bگلتين 4:5 — پٽ جي پوري حيثيت جي بحالي: اسان جو پيءُ پنهنجي ٻار کي پٽ جو پورو درجو ٿو ڏئي — پورا حق، پوري ميراث، پورو تعلق. اها ڪا پري جي قانوني ترتيب نہ آهي، پر اهو ئي گهراڻو آهي جنهن لاءِ هن اسان کي ٺاهيو.
^cگلتين 4:6 — ”ابا“ يسوع جي پنهنجي، اسان جي پيءُ ڏانهن ويجهي پڪار هئي — اهو نالو جيڪو ٻار پنهنجي سڀ کان پياري ماءُ پيءُ لاءِ ڪم آڻي ٿو. پنهنجي فرزند جي روح جي وسيلي، اسان جو پيءُ اها ئي پڪار هر بحال ٿيل پٽ ۽ ڌيءُ جي چپن تي رکي ٿو.