ڇپيل
ڪتاب

پيءُ ايمان جي وسيلي پاڪ روح ڏئي ٿو

پولس گلتين کان هڪ سوال پڇي ٿو: ڇا روح شريعت تي عمل ڪرڻ سان آيو يا جيڪو ٻڌو ان تي ايمان آڻڻ سان؟ ابراهيم سينا کان گهڻو اڳ ايمان سبب راستباز ڳڻيو ويو. شريعت هڪ عارضي نگهبان هئي؛ هاڻي، مسيح تي ايمان وسيلي، اهي اسان جي پيءُ جا ٻار ۽ ابراهيم جا وارث آهن.

اسان جو پيءُ آيت ۾ ڳالهائي ٿو 8

باب 3.

اي بيوقوف گلتيو! اوهان تي ڪنهن جادو ڪيو؟ اوهان جي اکين اڳيان يسوع مسيح صليب تي چاڙهيل ڏيکاريو ويو هو. آءٌ اوهان کان رڳو اهو ڄاڻڻ گهران ٿو تہ اوهان پاڪ روح شريعت جي ڪمن سان ماڻيو، يا ايمان سان ٻڌڻ سان؟ ڇا اوهان ايترا بيوقوف آهيو؟ روح سان شروع ڪري، هاڻي ڇا انساني ڪوشش سان ڪامل ٿي رهيا آهيو؟ ڇا اوهان ايترا سڀ ڏک اجائي ڀوڳيا؟ جيڪڏهن واقعي اجائي هو تہ. تنهنڪري اسان جو پيءُ، جيڪو اوهان کي پاڪ روح گهڻو ڏئي ٿو ۽ اوهان ۾ معجزا ڪري ٿو، ڇا اهو شريعت جي ڪمن سان ڪري ٿو يا ايمان سان ٻڌڻ سان؟ ابراهيم سان بہ ائين ئي ٿيو: ”هن اسان جي پيءُ تي ايمان آندو، ۽ اهو کيس سچائي ڳڻيو ويو.“ تنهنڪري سمجهو تہ جن کي ايمان آهي، سي ئي ابراهيم جا ٻار آهن.

پاڪ ڪتاب اڳ ۾ ئي ڏسي ورتو تہ اسان جو پيءُ قومن کي ايمان سان سچار ڪندو، تنهنڪري ابراهيم کي اڳواٽ خوشخبري ٻڌايائين تہ ”تو ۾ سڀ قومون برڪت ماڻينديون.“

تنهنڪري جن کي ايمان آهي، سي ايماندار ابراهيم سان گڏ برڪت وارا آهن.

ڇاڪاڻ تہ جيڪي شريعت جي ڪمن تي ڀروسو رکن ٿا، سي لعنت هيٺ آهن، ڇالاءِ جو لکيل آهي تہ ”جيڪو ڪو شريعت جي ڪتاب ۾ لکيل سڀني ڳالهين تي قائم رهي عمل نہ ٿو ڪري، سو ملعون آهي.“ اهو واضح آهي تہ شريعت جي ڪري اسان جي پيءُ جي اڳيان ڪوبہ سچار نہ ٿو ٺهي، ڇالاءِ جو ”سچار ماڻهو ايمان سان جيئرو رهندو.“ پر شريعت ايمان تي بيٺل ناهي؛ بلڪ ”جيڪو انهن تي عمل ڪندو، سو انهن سان جيئرو رهندو.“

مسيح اسان لاءِ لعنت بڻجي اسان کي شريعت جي لعنت کان ڇڏايو، ڇالاءِ جو پاڪ ڪتاب ۾ آهي تہ ”جيڪو ڪاٺ تي لڙڪايو ويو، سو ملعون آهي.“ هن اهو ان ڪري ڪيو تہ ابراهيم جي برڪت مسيح يسوع ۾ قومن تائين پهچي، ۽ اسان ايمان جي وسيلي واعدي وارو پاڪ روح ماڻيون.

واعدو قائم آهي، شريعت خدمت ڪري ٿي

ڀائرو ۽ ڀينرون، آءٌ انساني مثال ڏئي ٿو چوان: ڪنهن انسان جي پڪي ڪيل عهد کي نہ ڪو رد ڪري ٿو، نہ ڪو ان ۾ ڪجهہ وڌائي ٿو. واعدا ابراهيم ۽ سندس نسل کي چيا ويا. اهو ڪونہ ٿو چوي تہ ”۽ نسلن کي،“ ڄڻ گهڻن لاءِ، پر ڄڻ هڪ لاءِ تہ ”۽ تنهنجي نسل کي،“ جيڪو مسيح آهي. منهنجو مطلب هي آهي: جيڪو عهد اسان جي پيءُ اڳ ۾ ئي پڪو ڪيو هو، تنهن کي چارسو ٽيهن ورهين پوءِ آيل شريعت منسوخ نہ ٿي ڪري، جو واعدو بيڪار ٿي وڃي. جيڪڏهن ورثو شريعت مان آهي تہ پوءِ واعدي مان ڪونهي؛ پر اسان جي پيءُ اهو ابراهيم کي واعدي جي وسيلي ڏنو.

تڏهن شريعت ڇو؟ اها ڏوهن سببان شامل ڪئي وئي، ان نسل جي اچڻ تائين جنهن سان واعدو ڪيو ويو هو؛ اها ملائڪن جي وسيلي هڪ وچولي جي هٿان مقرر ڪئي وئي. a a v19 يهودي روايت موجب خدا سينا جبل تي ملائڪن جي وچولائپ سان موسيٰ کي شريعت ڏني هئي. وچولو رڳو هڪ ڌر جو ناهي؛ پر اسان جو پيءُ هڪ آهي.

تہ پوءِ ڇا شريعت اسان جي پيءُ جي واعدن جي خلاف آهي؟ ڪڏهن بہ نہ! جيڪڏهن زندگي ڏئي سگهندڙ ڪا شريعت هجي ها، تہ سچائي واقعي شريعت مان ٿئي ها. پر پاڪ ڪتاب سڀني کي گناهہ هيٺ بند ڪري ڇڏيو، تہ جيئن يسوع مسيح تي ايمان آڻڻ جي وسيلي واعدو ايمان آڻيندڙن کي ڏنو وڃي.

ايمان اچڻ کان اڳ اسان شريعت هيٺ نگهباني ۾ بند هئاسين، جيستائين اچڻ وارو ايمان ظاهر نہ ٿيو. تنهنڪري شريعت مسيح تائين اسان جي نگهبان هئي، تہ جيئن ايمان جي وسيلي اسان کي سچار ٺهرايو وڃي. پر هاڻي جو ايمان آيو آهي، تنهنڪري اسان وڌيڪ نگهبان هيٺ ناهيون.

ايمان جي وسيلي پيءُ جا ٻار

ڇالاءِ جو مسيح يسوع ۾ ايمان جي وسيلي اوهان سڀ اسان جي پيءُ جا ٻار آهيو. ڇالاءِ جو اوهان مان جن مسيح ۾ بپتسما ورتي، تن مسيح کي پاڻ تي پهري ورتو آهي. نڪو يهودي آهي نڪو يوناني، نڪو غلام آهي نڪو آزاد، نڪو نر آهي نڪو مادي، ڇالاءِ جو مسيح يسوع ۾ اوهان سڀ هڪ آهيو. جيڪڏهن اوهان مسيح جا آهيو، تہ پوءِ ابراهيم جو نسل ۽ واعدي موجب وارث آهيو.