غلاطیان 3

3 ¹ای غلاطیانِ نادان، چه کسی شما را افسون کرد؟ عیسی مسیح در برابر چشمانتان مصلوب به تصویر کشیده شد. ²تنها می‌خواهم این را از شما بیاموزم: آیا روح‌القدس را از راه اعمال شریعت یافتید یا از راه شنیدن با ایمان؟ ³آیا چنین نادانید؟ حال که با روح آغاز کردید، آیا اکنون با تلاش انسانی به کمال می‌رسید؟ ⁴آیا این‌همه رنج را بیهوده کشیدید؟ اگر به‌راستی بیهوده بوده باشد؟ ⁵پس آیا پدر ما، که روح‌القدس را سخاوتمندانه به شما می‌بخشد و در میان شما معجزات می‌کند، این را از راه اعمال شریعت می‌کند یا از راه شنیدن با ایمان؟ ⁶چنان‌که با ابراهیم نیز چنین بود: «او به پدر ما ایمان آورد و این برای او عدالت شمرده شد.» ⁷پس بدانید که آنان که ایمان دارند، فرزندان ابراهیم‌اند.

⁸کتاب‌مقدّس، که از پیش دید که پدر ما امّت‌ها را از راه ایمان عادل خواهد شمرد، بشارت را پیشاپیش به ابراهیم داد: «همهٔ امّت‌ها در تو برکت خواهند یافت.»

⁹پس آنان که ایمان دارند، همراه با ابراهیمِ صاحب‌ایمان برکت می‌یابند.

¹⁰زیرا همهٔ آنان که بر اعمال شریعت تکیه می‌کنند، زیر لعنت‌اند، چراکه نوشته شده است: «لعنت بر هر کس که در انجام همهٔ آنچه در کتاب شریعت نوشته شده است، ثابت‌قدم نماند.» ¹¹روشن است که هیچ‌کس در حضور پدر ما با شریعت عادل شمرده نمی‌شود: «عادل به ایمان زیست خواهد کرد.» ¹²امّا شریعت بر ایمان استوار نیست؛ بلکه، «هر که آنها را به‌جا آورد، به آنها زنده خواهد ماند.»

¹³مسیح ما را با لعنت‌شدن به‌جای ما، از لعنت شریعت بازخرید کرد—زیرا کتاب‌مقدّس می‌گوید: «لعنت بر هر کس که بر دار آویخته شود.» ¹⁴او این را کرد تا برکت ابراهیم در مسیحْ عیسی به امّت‌ها برسد، و تا ما روح‌القدسِ وعده‌داده‌شده را از راه ایمان بیابیم.

وعده پابرجاست، شریعت خدمت می‌کند

¹⁵ای برادران و خواهران، بگذارید به شیوهٔ انسانی سخن بگویم: هیچ‌کس عهدی را که میان انسان‌ها معتبر شده است، باطل نمی‌کند یا بر آن نمی‌افزاید. ¹⁶وعده‌ها به ابراهیم و به نسل او گفته شد. نمی‌گوید «و به نسل‌ها»، به‌صورت جمع، بلکه «و به نسل تو»، به‌صورت مفرد، که همان مسیح است. ¹⁷منظورم این است: شریعت، که ۴۳۰ سال بعد آمد، عهدی را که پدر ما پیش‌تر تأیید کرده بود، لغو نمی‌کند تا وعده را بی‌اثر سازد. ¹⁸اگر میراث از شریعت باشد، دیگر از وعده نیست—امّا پدر ما آن را از راه وعده به ابراهیم بخشید.

¹⁹پس شریعت برای چه بود؟ به‌سبب خطاها افزوده شد، تا آن نسل که وعده به او داده شده بود، بیاید—که به دست میانجی، از طریق فرشتگان ترتیب داده شد. ^a a v19 سنّت یهود بر آن بود که خدا شریعت را در کوه سینا از طریق واسطه‌های فرشته‌مانند به موسی سپرد. ²⁰حال، میانجی برای یک طرف تنها نیست؛ امّا پدر ما یکی است.

²¹پس آیا شریعت با وعده‌های پدر ما در تضاد است؟ هرگز! اگر شریعتی می‌توانست حیات ببخشد، عدالت به‌راستی از شریعت می‌آمد. ²²امّا کتاب‌مقدّس همه‌چیز را زیر گناه محبوس کرد، تا آن وعده، از راه ایمان به عیسی مسیح، به آنان که ایمان می‌آورند، داده شود.

²³پیش از آنکه ایمان بیاید، ما زیر شریعت نگاه داشته می‌شدیم و محبوس بودیم تا ایمانی که می‌بایست بیاید، آشکار شود. ²⁴پس شریعت تا آمدن مسیح، دایهٔ ما بود، تا ایمان بتواند ما را عادل شمارد. ²⁵امّا اکنون که ایمان آمده است، دیگر زیر دست دایه نیستیم.

فرزندان پدر از راه ایمان

²⁶زیرا در مسیحْ عیسی، همهٔ شما از راه ایمان فرزندان پدر ما هستید. ²⁷زیرا همهٔ شما که در مسیح تعمید یافتید، مسیح را در بر کرده‌اید. ²⁸نه یهودی هست و نه یونانی، نه غلام هست و نه آزاد، نه مرد و زن—زیرا همهٔ شما در مسیحْ عیسی یک هستید. ²⁹و اگر از آنِ مسیح هستید، پس نسل ابراهیم و بنا بر آن وعده، وارثانید.