Bav Ruh Bi Rêya Baweriyê Dide

Pawlos ji Gelatiyan pirsekê dipirse: Ruhê Pîroz bi kirinên şerîetê hat, an bi baweriya li tiştê ku wan bihîstin? Îbrahîm demeke dirêj berî Sînayê bi baweriyê rast hat hesibandin. Şerîet parêzgerekî demkî bû; niha, bi baweriya bi Mesîh, ew zarokên Bavê me û mîrasgirên Îbrahîm in.

Bavê me di ayetê de dipeyive 8

Beş 3.

Gelatiyên bêaqil, kê hûn efsûn kirin? Îsa Mesîh xaçkirî li ber çavên we hat nîşandan. Ez dixwazim tenê vê tiştê ji we fêr bibim: we Ruhê Pîroz bi kirinên şerîetê stand, an bi bihîstina bi baweriyê? Hûn ewqas bêaqil in? We bi Ruh dest pê kir, lê niha hûn bi hewldana mirovî têne kamilkirin? We ewqas tişt bêfeyde kişand — heke bi rastî jî bêfeyde bû? Ma Bavê me yê ku bi comerdî Ruhê Pîroz dide we û di nav we de kerametan dike, vê bi kirinên şerîetê dike, an bi bihîstina bi baweriyê? Bi Îbrahîm re jî wisa bû: “Wî bi Bavê me bawer kir, û ev ji wî re wek rastî hat hesibandin.” Loma bizanin ku yên xwedî bawerî zarokên Îbrahîm in.

Nivîsara Pîroz, ji berê de dît ku Bavê me wê miletan bi baweriyê rastîn bike, mizgîn ji Îbrahîm re pêş da: “Hemû milet wê bi te bên pîrozkirin.”

Loma yên xwedî bawerî bi Îbrahîmê mirovê baweriyê re têne pîrozkirin.

Çimkî hemû yên ku xwe dispêrin kirinên şerîetê di bin nifirê de ne, çimkî hatiye nivîsîn: “Nifirî li her kesê ku her tiştê di Pirtûka Şerîetê de nivîsandî berdewam nake.” Eşkere ye ku tu kes li ber Bavê me bi şerîetê rastîn nabe: “Mirovê rast wê bi baweriyê bijî.” Lê şerîet li ser baweriyê nehatiye avakirin; berevajî, “Kesê ku wan pêk bîne wê bi wan bijî.”

Mesîh em ji nifirê şerîetê rizgar kirin, bi vê ku ji bo me bû nifir — çimkî Nivîsara Pîroz dibêje: “Nifirî li her kesê ku bi darê ve tê daliqandin.” Wî ev kir da ku pîroziya Îbrahîm di Îsa Mesîh de bigihîje miletan, da ku em bi baweriyê Ruhê Pîroz ê sozdayî bistînin.

Soz Dimîne, Şerîet Xizmetê Dike

Birano û xwişkino, bila ez bi awayê mirovî bibêjim: tu kes peymaneke mirovî ya pejirandî betal nake û lê zêde nake. Soz ji Îbrahîm û ji dûndana wî re hatin gotin. Nabêje “û ji dûndanan re,” pirjimar, lê “û ji dûndana te re,” yekjimar, ku Mesîh e. Mebesta min ev e: şerîet, ku 430 sal paşê hat, peymaneke ku Bavê me berê pejirandiye betal nake, bi awayê ku sozê pûç bike. Heke mîras ji şerîetê bê, êdî ji sozê nayê — lê Bavê me ew bi rêya sozê da Îbrahîm.

Nexwe çima şerîet? Ew ji bo xeletiyan hat zêdekirin, heta ku dûndana ku soz jê re hatibû dayîn bê — bi destê navbeynkarekî bi rêya milyaketan hat sererastkirin. ^a Niha navbeynkar ne tenê ji bo aliyekî ye; lê Bavê me yek e.

Nexwe ma şerîet li dijî sozên Bavê me ye? Ne wisa! Heke şerîetek bikaribûya jiyanê bide, wê rastî bi rastî ji şerîetê bihata. Lê Nivîsara Pîroz her tişt di bin gunehê de girt, da ku soz, bi rêya baweriya bi Îsa Mesîh, ji yên ku bawer dikin re bê dayîn.

Berî ku bawerî bê, em di bin şerîetê de hatin parastin, girtî heta ku baweriya ku wê bihata eşkere bibe. Loma şerîet nobedarê me bû heta Mesîh, da ku bawerî bikaribe me rastîn bike. Lê niha ku bawerî hat, em êdî ne di bin nobedarî de ne.

Zarokên Bav Bi Rêya Baweriyê

Çimkî di Îsa Mesîh de hûn hemû bi baweriyê zarokên Bavê me ne. Çimkî hûn hemûyên ku di nav Mesîh de hatin imadkirin, we xwe bi Mesîh li xwe kir. Ne Cihû heye ne Yûnanî, ne xulam heye ne azad, ne nêr û mê heye — çimkî hûn hemû di Îsa Mesîh de yek in. Û heke hûn ên Mesîh in, nexwe hûn dûndana Îbrahîm in, mîrasgirên li gorî sozê.