List do Galacjan 3

3 ¹Nierozumni Galacjanie! Któż was omamił? Przecież przed waszymi oczami Jezus Chrystus został ukazany jako ukrzyżowany. ²Tego jednego chcę się od was dowiedzieć: czy otrzymaliście Ducha Świętego przez uczynki Prawa, czy przez słuchanie z wiarą? ³Czy jesteście aż tak nierozumni? Rozpoczęliście w Duchu, a teraz dochodzicie do doskonałości dzięki ludzkiemu wysiłkowi? ⁴Czy na próżno tak wiele wycierpieliście? Jeśli rzeczywiście na próżno. ⁵Czy więc nasz Ojciec, który hojnie udziela wam Ducha Świętego i czyni cuda pośród was, robi to przez uczynki Prawa, czy przez słuchanie z wiarą? ⁶Tak samo było z Abrahamem: „Uwierzył naszemu Ojcu i zostało mu to poczytane za sprawiedliwość”. ⁷Zrozumcie więc, że ci, którzy mają wiarę, są dziećmi Abrahama.

⁸Pismo Święte, przewidując, że nasz Ojciec usprawiedliwi narody z wiary, wcześniej ogłosiło Abrahamowi dobrą nowinę: „W tobie będą błogosławione wszystkie narody”.

⁹Tak więc ci, którzy mają wiarę, dostępują błogosławieństwa wraz z Abrahamem, człowiekiem wiary.

¹⁰Bo wszyscy, którzy polegają na uczynkach Prawa, są pod przekleństwem, gdyż napisano: „Przeklęty każdy, kto nie trwa w wypełnianiu wszystkiego, co napisane w Księdze Prawa”. ¹¹Jasne jest, że przez Prawo nikt nie zostaje usprawiedliwiony przed naszym Ojcem: „Sprawiedliwy z wiary żyć będzie”. ¹²Prawo zaś nie opiera się na wierze, lecz: „Kto je wypełnia, przez nie żyć będzie”.

¹³Chrystus odkupił nas od przekleństwa Prawa, stając się za nas przekleństwem — bo Pismo Święte mówi: „Przeklęty każdy, kto wisi na drzewie”. ¹⁴Uczynił to, aby błogosławieństwo Abrahama w Chrystusie Jezusie przeszło na narody, abyśmy przez wiarę otrzymali obiecanego Ducha Świętego.

Obietnica trwa, Prawo służy

¹⁵Bracia i siostry, powiem po ludzku: nikt nie unieważnia ani nie uzupełnia prawomocnie zawartego ludzkiego przymierza. ¹⁶Obietnice zostały wypowiedziane do Abrahama i do jego potomka. Nie mówi: „i do potomków”, w liczbie mnogiej, lecz: „i do twojego potomka”, w liczbie pojedynczej, którym jest Chrystus. ¹⁷Chcę przez to powiedzieć: Prawo, które nadeszło 430 lat później, nie unieważnia przymierza wcześniej potwierdzonego przez naszego Ojca, tak aby obietnica straciła moc. ¹⁸Jeśli bowiem dziedzictwo pochodzi z Prawa, to już nie z obietnicy — ale nasz Ojciec darował je Abrahamowi przez obietnicę.

¹⁹Po co więc Prawo? Zostało dodane z powodu przewinień, aż do przyjścia potomka, któremu dano obietnicę — ustanowione przez aniołów ręką pośrednika. ^a a v19 Tradycja żydowska utrzymywała, że Bóg przekazał Prawo Mojżeszowi przez aniołów jako pośredników na górze Synaj. ²⁰Pośrednik zaś nie jest pośrednikiem jednej strony; nasz Ojciec zaś jest jeden.

²¹Czy więc Prawo jest przeciwne obietnicom naszego Ojca? W żadnym razie! Gdyby bowiem dane było Prawo mogące dać życie, sprawiedliwość rzeczywiście pochodziłaby z Prawa. ²²Lecz Pismo Święte zamknęło wszystko pod grzechem, aby obietnica została dana wierzącym przez wiarę w Jezusa Chrystusa.

²³Zanim przyszła wiara, byliśmy strzeżeni pod Prawem, zamknięci aż do czasu, gdy wiara, która miała przyjść, została objawiona. ²⁴Tak więc Prawo było naszym opiekunem aż do Chrystusa, aby wiara mogła nas usprawiedliwić. ²⁵Lecz teraz, gdy przyszła wiara, nie jesteśmy już pod opiekunem.

Dzieci Ojca przez wiarę

²⁶Wszyscy bowiem przez wiarę jesteście dziećmi naszego Ojca w Chrystusie Jezusie. ²⁷Bo wy wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyoblekliście się w Chrystusa. ²⁸Nie ma już Żyda ani Greka, nie ma niewolnika ani wolnego, nie ma mężczyzny i kobiety — bo wy wszyscy jedno jesteście w Chrystusie Jezusie. ²⁹A jeśli należycie do Chrystusa, to jesteście potomstwem Abrahama, dziedzicami według obietnicy.