پلار د ايمان په وسيله روح ورکوى

پولوس له ګلاتیانو یوه پوښتنه کوي: آیا روح د شریعت په ساتلو راغی که په هغه څه د باور کولو چې اورېدلي یې وو؟ ابراهیم د سینا نه ډېر مخکې په ایمان صادق وګڼل شو. شریعت یو لنډمهاله ساتونکی و؛ اوس، په مسیح د ایمان له لارې، هغوی د زموږ پلار اولاد او د ابراهیم وارثان دي.

څپرکی 3.

اے ناپوهو ګلتيانو، چا تاسو جادو کړئ؟ عيسىٰ مسيح ستاسو د سترګو په وړاندې مصلوب شوے وښودلے شو. زۀ غواړم چې يواځې دا درنه زده کړم چې، آيا تاسو روحُ القُدس د شريعت په کارونو سره تر لاسه کړو، کۀ د ايمان سره په اورېدو؟ آيا تاسو دومره ناپوه يئ؟ په روح سره مو چې شروع کړې وه، آيا اوس د انسانى کوشش په وسيله کامليږئ؟ آيا تاسو دومره ډېر دُکهونه بې فائدې وزغمل؟ کۀ دا په رښتيا بې فائدې وو؟ نو زمونږ پلار چې تاسو له په سخاوت سره روحُ القُدس درکوى او ستاسو په مينځ کښې معجزې کوى، آيا هغه دا د شريعت په کارونو سره کوى، کۀ د ايمان سره په اورېدو؟ همدغه شان د اِبراهيم سره وشو چې، ”هغۀ په زمونږ پلار ايمان راوړو، او دا ورته د صداقت په طور حساب شو.“ نو دا پوه شئ چې، څوک چې ايمان لرى هغوئ د اِبراهيم بچى دى.

صحيفو مخکښې دا وليدل چې زمونږ پلار به قومونه د ايمان په وسيله صادق وګرځوى، نو اِبراهيم ته يې د وخت نه مخکښې زېرے ورکړو چې، ”په تا کښې به ټول قومونه برکت مومى.“

نو څوک چې ايمان لرى هغوئ د اِبراهيم سره برکت مومى، چې هغه د ايمان سړے وو.

ځکه چې څوک چې د شريعت په کارونو باندې بهروسه کوى هغوئ ټول د لعنت لاندې دى، ځکه چې ليکلے شوے دے چې، ”په هر هغه چا باندې لعنت دے چې د شريعت په کتاب کښې چې څۀ ليکلى دى هغه ټول نۀ کوى.“ دا خو ښکاره ده چې د شريعت په وسيله هيڅوک د زمونږ پلار په وړاندې صادق نۀ ګرځى، ”ځکه چې صادق به د ايمان په وسيله ژوند کوى.“ خو شريعت په ايمان باندې نۀ دے ولاړ، بلکې، ”څوک چې دا کارونه کوى هغه به د هغو په وسيله ژوند کوى.“

مسيح مونږ زمونږ دپاره لعنتى شو او د شريعت د لعنت نه يې مونږ خلاص کړو، ځکه چې صحيفه فرمائى چې، ”په هر هغه چا باندې لعنت دے چې په وُنه پورې راځوړند کړے شى.“ هغۀ دا ځکه وکړل چې د اِبراهيم برکت په عيسىٰ مسيح کښې قومونو ته ورسيږى، او دې دپاره چې مونږ د ايمان په وسيله هغه د وعدې روحُ القُدس تر لاسه کړو.

وعده قائمه ده، شريعت خدمت کوى

اے وروڼو او خويندو، پرېږدئ چې زۀ د انسانى طريقې سره خبره وکړم، چې د انسان هغه لوظ چې پخ شوے وى، هيڅوک يې نۀ باطلوى او نۀ پکښې څۀ ورزياتوى. وعدې اِبراهيم او د هغۀ نسل ته وشوې. دا نۀ وائى چې، ”او نسلونو ته،“ جمع، بلکې، ”او ستا نسل ته،“ واحد، چې هغه مسيح دے. زما مطلب دا دے چې، شريعت چې څلور سوه دېرش کاله وروستو راغلو، هغه لوظ نۀ باطلوى چې زمونږ پلار مخکښې نه پخ کړے وو، چې وعده بې اثره کړى. کۀ ميراث د شريعت نه راځى، نو بيا هغه د وعدې نه نۀ دے، خو زمونږ پلار دا اِبراهيم ته د وعدې په وسيله ورکړو.

نو بيا شريعت څۀ شى ته وو؟ هغه د ګناهونو دپاره ورزيات کړے شو، ترڅو چې هغه نسل راشى چې وعده ورته شوې وه، چې د فرښتو په وسيله د يو مينځګړى په لاس برابر کړے شو. ^a اوس مينځګړے د يوې خوا دپاره نۀ وى، خو زمونږ پلار يو دے.

نو آيا شريعت د زمونږ پلار د وعدو خلاف دے؟ هرګز نه! کۀ کوم شريعت ژوند ورکولے شوے، نو صداقت به په رښتيا د شريعت نه راغلے وو. خو صحيفې هر څۀ د ګناه لاندې بند کړل، دې دپاره چې وعده د عيسىٰ مسيح په ايمان راوړلو سره هغو ته ورکړے شى چې ايمان راوړى.

د ايمان د راتلو نه مخکښې، مونږ د شريعت لاندې ساتلى شوى وُو، او بند وُو ترڅو چې هغه راتلونکے ايمان ظاهر شى. نو شريعت زمونږ نګهبان وو ترڅو چې مسيح راغلو، دې دپاره چې ايمان مونږ صادق وګرځوى. خو اوس چې ايمان راغلے دے، مونږ نور د نګهبان لاندې نۀ يُو.

د ايمان په وسيله د پلار بچى

ځکه چې په عيسىٰ مسيح کښې تاسو ټول د ايمان په وسيله د زمونږ پلار بچى يئ. ځکه چې تاسو ټول چې په مسيح کښې بپتسمه مو واخستله، مسيح مو واغوستو. نۀ يهودى شته او نۀ يونانى، نۀ غلام شته او نۀ آزاد، نۀ نر شته او نۀ ښځه، ځکه چې تاسو ټول په عيسىٰ مسيح کښې يو يئ. او کۀ تاسو د مسيح يئ، نو بيا تاسو د اِبراهيم نسل يئ، او د وعدې مطابق وارثان يئ.