ګلتيان 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹زما مطلب دا دے چې، تر څو وارث ماشوم وى، اګرچې هغه د هر څۀ مالِک وى، بيا هم د غلام نه هيڅ فرق نۀ لرى. ²هغه تر هغه وخته پورې چې د خپل پلار له خوا ټاکلے وى، د سرپرستانو او مختارانو لاندې وى. ³دغه شان مونږ هم، کله چې ماشومان وُو، د دُنيا د بنيادى قوتونو لاندې غلامان وُو. ^a a v3 ”بنيادى قوتونه“ هغه بنيادى روحانى طاقتونو يا حُکمرانو اُصولونو ته اِشاره کوى چې د مسيح د راتلو نه مخکښې يې د اِنسان په ژوند باندې حُکومت کولو. ⁴کله چې وخت پوره راغلو، نو زمونږ پلار خپل زوئ راولېږلو، چې د يوې ښځې نه پېدا شو او د شريعت لاندې پېدا شو، ⁵دې دپاره چې هغه کسان خلاص کړى چې د شريعت لاندې وُو، ترڅو چې مونږ د زامنو په حېث قبول شُو. ^b b v5 بشپړ زوئ‌والى ته بيرته راګرځېدل: زمونږ پلار خپل بچى ته د زوئ پوره مقام ورکوى — پوره حقونه، پوره ميراث، پوره تعلق. دا د لرې قانونى تړون نه دے، بلکې هغه کورنۍ ده چې هغۀ مونږ د هغې دپاره پېدا کړي يُو.

⁶او ځکه چې تاسو زامن يئ، نو زمونږ پلار د خپل زوئ روح زمونږ زړونو ته راولېږلو، چې چغې وهى، ”ابا، پلاره!“ ^c c v6 ”ابا“ د عيسىٰ خپله مينه ناکه نارې وه چې زمونږ پلار ته يې کوله — هغه نوم چې بچے يې د خپل تر ټولو ګران مور او پلار دپاره کاروى. زمونږ پلار د خپل زوئ د روح په وسيله هم هغه نارې د هر بيا راګرځېدلى زوئ او لور په خولې کښږدى.

⁷نو تۀ نور غلام نۀ يې بلکې زوئ يې؛ او کۀ زوئ يې، نو د زمونږ پلار په وسيله وارث هم يې.

پلار تاسو په نوم پېژنى

⁸هغه وخت، کله چې تاسو زمونږ پلار نۀ پېژندو، تاسو د هغه شيانو غلامان وئ چې په حقيقت کښې خُدايان نۀ وُو. ⁹خو اوس چې تاسو زمونږ پلار پېژنئ، يا دا چې زمونږ پلار تاسو پېژنى، نو تاسو بيا څنګه هغه کمزورو او بې‌قدره بنيادى قوتونو ته ورګرځئ؟ آيا تاسو غواړئ چې بيا د هغوئ غلامان شئ؟ ¹⁰تاسو د ورځو، مياشتو، موسمونو او کالونو پابندى کوئ! ¹¹زۀ ستاسو په حقله يرېږم چې هسې نه زما هغه محنت چې ستاسو دپاره مې کړے دے ضائع شى. ¹²اے وروڼو، زما په شان شئ، ځکه چې زۀ ستاسو په شان شوم. تاسو په ما هيڅ ظلم نۀ دے کړے. ¹³تاسو ته معلومه ده چې ما اول ځل د جسمانى بيمارۍ په سبب تاسو ته انجيل تبليغ کړو، ¹⁴او اګرچې زما حالت ستاسو دپاره آزمائښت وو، خو تاسو زۀ نۀ حقير وګڼلم او نۀ مو رد کړم. بلکې تاسو زۀ د زمونږ پلار د فرښتې په شان قبول کړم، بلکې د عيسىٰ مسيح په شان. ¹⁵نو ستاسو هغه برکت چرته دے؟ زۀ ګواهى ورکوم چې کۀ ممکن وئے، نو تاسو به خپلې سترګې هم اېستلې او ما له به مو ورکړې وې. ¹⁶نو آيا اوس زۀ ستاسو دُښمن شوم ځکه چې ما تاسو ته رښتيا ووئيل؟ ¹⁷هغوئ ستاسو دپاره جوش ښائى، خو د ښۀ نيت نه نه؛ هغوئ غواړى چې تاسو زمونږ نه جلا کړى، ترڅو چې تاسو د هغوئ دپاره جوش وښايئ. ¹⁸د نيک مقصد دپاره جوش ښودل تل ښۀ دى، نه صرف هغه وخت چې زۀ ستاسو سره يم.

¹⁹اے زما بچو، چې زۀ بيا ستاسو دپاره د زېږون درد احساسوم، ترڅو چې په تاسو کښې مسيح شکل ونيسى. ²⁰زما خوښه دا ده چې اوس ستاسو سره وې او خپله لهجه بدله کړم، ځکه چې زۀ ستاسو په حقله حېران يم.

هاجره او ساره: دوه لوظونه

²¹ما ته ووايئ، اے تاسو چې د شريعت لاندې کېدل غواړئ، آيا تاسو شريعت ته غوږ نۀ نيسئ؟ ²²ځکه چې کِتاب وائى چې د اِبراهيم دوه زامن وُو، يو د وينځې نه او بل د آزادې ښځې نه. ²³د هغۀ هغه زوئ چې د وينځې نه وو هغه د جسم په مطابق پېدا شوے وو، خو هغه زوئ چې د آزادې ښځې نه وو هغه د وعدې په وسيله پېدا شوے وو. ²⁴دا يو مثال دے: دا دوه ښځې دوه لوظونه ښائى. يو لوظ د سينا د غرۀ نه دے چې د غلامۍ دپاره بچى زېږوى، او دا هاجره ده. ²⁵هاجره د عرب د سينا غرۀ ښائى، او دا د نن ورځې د يروشلم سره مطابقت لرى، ځکه چې هغه د خپلو بچو سره غلامه ده. ²⁶خو هغه يروشلم چې پاس دے هغه آزاد دے، او هغه زمونږ مور ده.

²⁷ځکه چې ليکلے شوے دے: اے شنډې ښځې چې بچى نۀ زېږوې، خوشحالى کوه؛ اے تۀ چې د زېږون درد نۀ احساسوې، نارې وهه او چغې وهه؛ ځکه چې د پرېښودلې ښځې بچى د هغې ښځې نه ډېر دى چې خاوند لرى.

²⁸نو اے وروڼو، تاسو د اسحاق په شان د وعدې بچى يئ. ²⁹خو څنګه چې هغه وخت هغه زوئ چې د جسم په مطابق پېدا شوے وو هغۀ په هغه زوئ باندې ظلم کړے وو چې د روح په مطابق پېدا شوے وو، دغه شان اوس هم دے. ³⁰خو کِتاب څۀ وائى؟ ”دا وينځه او د هغې زوئ وباسه، ځکه چې د وينځې زوئ به د آزادې ښځې د زوئ سره هيڅکله وارث نۀ شى.“ ³¹نو اے وروڼو، مونږ د وينځې بچى نۀ يُو، بلکې د آزادې ښځې بچى يُو.