ഗലാത്യർ 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹ഞാൻ പറയുന്നത് ഇതാണ്: അവകാശി സകലത്തിനും ഉടമയാണെങ്കിലും, ബാലനായിരിക്കുന്നിടത്തോളം അവൻ അടിമയിൽനിന്ന് ഒട്ടും വ്യത്യസ്തനല്ല. ²തന്റെ പിതാവ് നിശ്ചയിച്ച സമയംവരെ അവൻ രക്ഷാകർത്താക്കളുടെയും കാര്യവിചാരകരുടെയും കീഴിലാണ്. ³അതുപോലെ നാമും, ബാലരായിരുന്നപ്പോൾ, ലോകത്തിന്റെ മൂലശക്തികൾക്കു കീഴിൽ അടിമകളായിരുന്നു. ^a a v3 ‘മൂലശക്തികൾ’ എന്നത് ക്രിസ്തു വരുന്നതിനുമുമ്പ് മനുഷ്യജീവിതത്തെ ഭരിച്ചിരുന്ന അടിസ്ഥാന ആത്മീയശക്തികളെയോ ഭരണതത്ത്വങ്ങളെയോ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ⁴സമയം തികവായപ്പോൾ, നമ്മുടെ പിതാവ് സ്ത്രീയിൽനിന്നു ജനിച്ച, ന്യായപ്രമാണത്തിൻകീഴിൽ ജനിച്ച തന്റെ പുത്രനെ അയച്ചു, ⁵ന്യായപ്രമാണത്തിൻകീഴിലുള്ളവരെ വീണ്ടെടുക്കേണ്ടതിനും, നാം പുത്രന്മാരായി സ്വീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതിനുംതന്നെ. ^b b v5 പൂർണമായ പുത്രത്വത്തിലേക്കുള്ള പുനഃസ്ഥാപനം: നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ കുഞ്ഞിന് ഒരു പുത്രന്റെ പൂർണപദവി നല്കുന്നു — പൂർണ അവകാശങ്ങൾ, പൂർണ അവകാശസ്വത്ത്, പൂർണ ഉൾച്ചേരൽ. അകന്നുനില്ക്കുന്ന ഒരു നിയമപരമായ ക്രമീകരണമല്ല, മറിച്ച് അവിടുന്ന് നമ്മെ സൃഷ്ടിച്ച ലക്ഷ്യമായ ആ കുടുംബംതന്നെ.

⁶നിങ്ങൾ പുത്രന്മാരായിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ പുത്രന്റെ ആത്മാവിനെ നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിലേക്ക് അയച്ചു; ആ ആത്മാവ് “അബ്ബാ, പിതാവേ!” എന്നു വിളിച്ചുകരയുന്നു. ^c c v6 നമ്മുടെ പിതാവിനോടുള്ള യേശുവിന്റെ സ്വന്തം ഗാഢമായ വിളിയായിരുന്നു “അബ്ബാ” — ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട മാതാവിനെയോ പിതാവിനെയോ ഒരു കുഞ്ഞ് വിളിക്കുന്ന പേര്. തന്റെ പുത്രന്റെ ആത്മാവിലൂടെ, പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ഓരോ പുത്രന്റെയും പുത്രിയുടെയും അധരങ്ങളിൽ നമ്മുടെ പിതാവ് ആ അതേ വിളിതന്നെ വെക്കുന്നു.

⁷അതുകൊണ്ട് നീ ഇനി അടിമയല്ല, പുത്രനത്രേ; പുത്രനെങ്കിൽ, നമ്മുടെ പിതാവിലൂടെ അവകാശിയുമാകുന്നു.

പിതാവ് നിങ്ങളെ പേരുചൊല്ലി അറിയുന്നു

⁸അന്ന്, നമ്മുടെ പിതാവിനെ അറിയാതെ, സ്വഭാവത്താൽ ദൈവങ്ങളല്ലാത്തവയ്ക്ക് നിങ്ങൾ അടിമകളായിരുന്നു. ⁹ഇപ്പോഴോ നിങ്ങൾ നമ്മുടെ പിതാവിനെ അറിഞ്ഞിരിക്കെ — അല്ല, നമ്മുടെ പിതാവിനാൽ അറിയപ്പെട്ടിരിക്കെ — ദുർബലവും നിസ്സാരവുമായ മൂലശക്തികളിലേക്ക് നിങ്ങൾക്ക് വീണ്ടും മടങ്ങാൻ എങ്ങനെ കഴിയും? അവയ്ക്ക് വീണ്ടും അടിമകളാകാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ? ¹⁰നിങ്ങൾ ദിവസങ്ങളും മാസങ്ങളും കാലങ്ങളും വർഷങ്ങളും ആചരിക്കുന്നു! ¹¹നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു — നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയുള്ള എന്റെ അധ്വാനം വ്യർഥമായിപ്പോയേക്കാം. ¹²സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, നിങ്ങൾ എന്നെപ്പോലെ ആകുവിൻ, എന്തെന്നാൽ ഞാനും നിങ്ങളെപ്പോലെ ആയിത്തീർന്നുവല്ലോ. നിങ്ങൾ എന്നോട് ഒരു അന്യായവും ചെയ്തിട്ടില്ല. ¹³ശാരീരികമായ ഒരു രോഗം നിമിത്തമാണ് ഞാൻ ആദ്യമായി നിങ്ങളോടു സുവിശേഷം അറിയിച്ചതെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാമല്ലോ, ¹⁴എന്റെ അവസ്ഥ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു പരീക്ഷണമായിരുന്നിട്ടും, നിങ്ങൾ എന്നെ നിന്ദിക്കുകയോ തള്ളിക്കളയുകയോ ചെയ്തില്ല. പകരം, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഒരു ദൂതനെപ്പോലെ — ക്രിസ്തുയേശുവിനെപ്പോലെത്തന്നെ — നിങ്ങൾ എന്നെ സ്വീകരിച്ചു. ¹⁵അങ്ങനെയെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ ആ അനുഗ്രഹം എവിടെ? കഴിയുമായിരുന്നെങ്കിൽ നിങ്ങൾ സ്വന്തം കണ്ണുകൾ ചൂഴ്ന്നെടുത്ത് എനിക്കു തരുമായിരുന്നു എന്ന് ഞാൻ സാക്ഷ്യം പറയുന്നു. ¹⁶അങ്ങനെയെങ്കിൽ നിങ്ങളോടു സത്യം പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ശത്രുവായിത്തീർന്നുവോ? ¹⁷അവർ നിങ്ങളെ തീക്ഷ്ണതയോടെ പ്രീതിപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നു, എന്നാൽ നല്ല ഉദ്ദേശ്യത്തോടെയല്ല; നിങ്ങൾ അവരെ തീക്ഷ്ണതയോടെ പിന്തുടരേണ്ടതിന് അവർ നിങ്ങളെ പുറത്താക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ¹⁸നല്ല ഒരു കാര്യത്തിനായുള്ള തീക്ഷ്ണത എപ്പോഴും നല്ലതാണ് — ഞാൻ നിങ്ങളോടുകൂടെ ഉള്ളപ്പോൾ മാത്രമല്ല.

¹⁹എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ക്രിസ്തു നിങ്ങളിൽ രൂപംകൊള്ളുവോളം ഞാൻ നിങ്ങൾക്കായി വീണ്ടും പ്രസവവേദന അനുഭവിക്കുന്നു. ²⁰എന്റെ സ്വരം മാറ്റേണ്ടതിന് ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിങ്ങളോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്നു ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു — നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ വിഷമിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഹാഗാറും സാറയും: രണ്ട് ഉടമ്പടികൾ

²¹ന്യായപ്രമാണത്തിൻകീഴിൽ ആയിരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരേ, എന്നോടു പറയുവിൻ, നിങ്ങൾ ന്യായപ്രമാണം കേൾക്കുന്നില്ലയോ? ²²അബ്രാഹാമിന് രണ്ടു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് തിരുവെഴുത്ത് പറയുന്നുവല്ലോ; ഒരുവൻ ദാസിയിൽനിന്നും, മറ്റവൻ സ്വതന്ത്രയിൽനിന്നും. ²³ദാസിയിൽനിന്നുള്ള അവന്റെ പുത്രൻ ജഡപ്രകാരം ജനിച്ചു; സ്വതന്ത്രയിൽനിന്നുള്ള അവന്റെ പുത്രനോ വാഗ്ദാനത്താലും. ²⁴ഇത് ഒരു ഉപമാനമാണ്: ആ സ്ത്രീകൾ രണ്ട് ഉടമ്പടികളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഒന്ന്, സീനായ് മലയിൽനിന്നുള്ളത്, അടിമത്തത്തിലേക്ക് മക്കളെ പ്രസവിക്കുന്നു — ഇതാകുന്നു ഹാഗാർ. ²⁵ഹാഗാർ അറേബ്യയിലെ സീനായ് മലയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അവൾ തന്റെ മക്കളോടുകൂടെ അടിമത്തത്തിലായിരിക്കുന്നതിനാൽ ഇന്നത്തെ യെരൂശലേമിനോട് ഒത്തുവരുന്നു. ²⁶എന്നാൽ ഉയരത്തിലുള്ള യെരൂശലേം സ്വതന്ത്രയാകുന്നു, അവൾ നമ്മുടെ അമ്മയത്രേ.

²⁷എന്തെന്നാൽ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരിക്കുന്നു: മക്കളില്ലാത്ത വന്ധ്യയായവളേ, സന്തോഷിക്കുക; പ്രസവവേദന അറിയാത്തവളേ, പൊട്ടിവിളിച്ച് ആർപ്പിടുക; ഭർത്താവുള്ളവളെക്കാൾ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവൾക്ക് അധികം മക്കളുണ്ട്.

²⁸സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, നിങ്ങളോ യിസ്ഹാക്കിനെപ്പോലെ വാഗ്ദാനത്തിന്റെ മക്കളാകുന്നു. ²⁹എന്നാൽ അന്ന് സ്വാഭാവികരീതിയിൽ ജനിച്ചവൻ ആത്മാവിനനുസരിച്ച് ജനിച്ചവനെ ഉപദ്രവിച്ചതുപോലെ, ഇപ്പോഴും അങ്ങനെതന്നെ. ³⁰എന്നാൽ തിരുവെഴുത്ത് എന്തു പറയുന്നു? “ദാസിയെയും അവളുടെ മകനെയും പുറത്താക്കുക, എന്തെന്നാൽ ദാസിയുടെ മകൻ സ്വതന്ത്രയുടെ മകനോടുകൂടെ ഒരിക്കലും അവകാശം പ്രാപിക്കുകയില്ല.” ³¹അതുകൊണ്ട്, സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, നാം ദാസിയുടെ മക്കളല്ല, സ്വതന്ത്രയുടെ മക്കളത്രേ.