د پولوس انجيل په يروشلم کښې تصديق شو
پولوس خپل انجیل یروشلم ته وړي او ستنې پرې هیڅ نه زیاتوي. وروسته هغه پطرس ته مخامخ ودرېږي ځکه چې له وېرې د غیر یهودیانو له دسترخوانونو شاته شو. هیڅوک د شریعت په ساتلو نه صادق کېږي؛ پولوس اوس د زموږ پلار په زوی د ایمان له لارې ژوند کوي.
2 1څوارلس کاله وروسته زۀ بيا د برنباس سره يروشلم ته لاړم، تيطُس مې هم ځان سره بوتلو. 2زۀ د الهام په وسيله لاړم او هغه انجيل مې چې زۀ يې د غير قومونو په مينځ کښې تبليغ کوم هغوئ ته وړاندې کړو — په پټه، هغو کسانو ته چې عزت لرى — دې دپاره چې زما ننے او تېر کوشش بې کاره نۀ وى. 3خو حتىٰ تيطُس ته چې زما سره وو او يونانى وو، د سُنت کولو مجبورى ونۀ شوه. 4دا د هغو دروغژنو وروڼو په سبب وو چې په پټه راوستل شوى وُو، او پټ راننوتل چې په هغه آزادۍ باندې جاسوسى وکړى کومه چې مونږ په عيسىٰ مسيح کښې لرو، ترڅو چې مونږ غلامان کړى. 5مونږ يوه شېبه هم هغوئ ته تسليم نۀ شو، دې دپاره چې د انجيل حقيقت ستاسو سره پاتې شى. 6څوک چې عزتمن ګڼلے شوى وُو — هغوئ چې هر څۀ وُو، زما دپاره هيڅ فرق نۀ کوى؛ زمونږ پلار د چا طرفدارى نۀ کوى — هغو عزتمنو کسانو ما ته هيڅ هم زيات نۀ کړل. 7بلکې هغوئ وليدل چې د بې سُنته کسانو دپاره انجيل ما ته سپارلے شوے وو، لکه څنګه چې پطروس ته د سُنت شويو دپاره سپارلے شوے وو. 8ځکه چې چا چې په پطروس کښې د سُنت شويو دپاره د رسالت کار وکړو، هم هغۀ په ما کښې هم د غير قومونو دپاره کار وکړو. 9کله چې يعقوب، پطروس او يوحنا — چې ستنې ګڼلے شوى وُو — هغه فضل وپېژندلو چې ما ته ورکړے شوے وو، نو هغوئ ما او برنباس ته د رفاقت ښى لاس راکړو: چې مونږ به غير قومونو ته لاړ شُو، او هغوئ به سُنت شويو ته. 10هغوئ يواځې دا وغوښتل چې مونږ غريبان په ياد وساتُو — هم هغه کار چې زۀ يې کولو ته تيار وم.
پولوس په انطاکيه کښې د کيفا مخالفت وکړو
11خو کله چې پطروس انطاکيه ته راغلو، نو ما د هغۀ مخامخ مخالفت وکړو، ځکه چې هغه ملامت وو. 12د يعقوب له طرفه د څو کسانو له راتلو نه مخکښې، هغۀ به د غير قومونو سره ډوډۍ خوړله؛ خو کله چې هغوئ راغلل، نو هغه شا ته شو او ځان يې جدا کړو، ځکه چې هغه د سُنت والو نه يرېدو. a a v12 ”د سُنت والا“ — هغه يهودى مسيحيان چې ټينګار يې کولو چې د غير قومونو ايماندارانو له بايد سُنت وشى ترڅو چې پوره قبول کړے شى. 13نورو يهوديانو هم په دې منافقت کښې د هغۀ ملګرتيا وکړه، تردې چې حتىٰ برنباس هم د هغوئ په منافقت کښې راکش شو. 14خو کله چې ما وليدل چې هغوئ د انجيل د حقيقت مطابق سم نۀ ګرځى، نو ما د ټولو مخکښې پطروس ته ووئيل چې، ”کۀ تۀ چې يهودى يې، د غير قوم په شان ژوند کوې، نۀ د يهودى په شان، نو تۀ څنګه غير قومونه مجبورولې شې چې د يهوديانو په شان ژوند وکړى؟“
15مونږ پخپله د پېدائش له مخې يهوديان يُو، او د غير قومونو ګناهګاران نۀ يُو، 16خو مونږ پوهېږو چې انسان د شريعت د کارونو په وسيله د خُدائ پاک په نزد صادق نۀ ګرځى، بلکې د عيسىٰ مسيح په ايمان راوړلو سره. مونږ هم په عيسىٰ مسيح ايمان راوړو، دې دپاره چې د مسيح په ايمان صادق وګرځُو، نۀ د شريعت په کارونو — ځکه چې د شريعت کارونه هيڅ انسان صادق نۀ ګرځوى. 17خو کۀ مونږ چې په مسيح کښې د صادق ګرځېدو په لټه کښې يُو، پخپله هم ګناهګاران ومندلے شُو، نو آيا مسيح بيا د ګناه خادم دے؟ هرګز نه! 18ځکه چې کۀ زۀ هغه څۀ بيا جوړ کړم چې ما وران کړى وُو، نو زۀ پخپله ثابتوم چې مجرم يم. 19ځکه چې زۀ د شريعت په وسيله شريعت ته مړ شوم، دې دپاره چې زمونږ پلار ته ژوندے شم. 20زۀ د مسيح سره په سولۍ شوے يم. اوس زۀ نه يم چې ژوند کوم، بلکې مسيح دے چې په ما کښې ژوند کوى. هغه ژوند چې زۀ يې اوس په بدن کښې کوم، هغه زۀ د زمونږ پلار په زوئ باندې د ايمان په ذريعه کوم، چا چې ما سره مينه وکړله او خپل ځان يې زما دپاره ورکړو. 21زۀ د زمونږ پلار فضل نۀ ردوم؛ ځکه چې کۀ صداقت د شريعت په وسيله راځى، نو بيا مسيح بې فائدې مړ شو.