Το ευαγγέλιο του Παύλου επιβεβαιώνεται στην Ιερουσαλήμ
Ο Παύλος πηγαίνει το ευαγγέλιό του στην Ιερουσαλήμ, και οι στύλοι δεν του προσθέτουν τίποτα. Αργότερα αντιστέκεται στον Πέτρο κατά πρόσωπο, επειδή αποτραβήχτηκε από τα τραπέζια των εθνικών από φόβο. Κανείς δεν δικαιώνεται με την τήρηση του νόμου· ο Παύλος ζει τώρα με πίστη στον Υιό του Πατέρα μας.
2 1Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα ανέβηκα πάλι στην Ιερουσαλήμ μαζί με τον Βαρνάβα, παίρνοντας μαζί μου και τον Τίτο. 2Ανέβηκα ύστερα από αποκάλυψη και τους παρουσίασα το ευαγγέλιο που κηρύττω ανάμεσα στους εθνικούς —ιδιαιτέρως, σ« εκείνους που θεωρούνται επιφανείς— για να μην τρέχω ή να έχω τρέξει μάταια. 3Αλλά ούτε κι ο Τίτος, που ήταν μαζί μου, αν και Έλληνας, αναγκάστηκε να περιτμηθεί. 4Αυτό έγινε εξαιτίας ψευδάδελφων, που παρεισέφρησαν κρυφά κι εισχώρησαν για να κατασκοπεύσουν την ελευθερία που έχουμε χάρη στον Χριστό Ιησού, με σκοπό να μας υποδουλώσουν. 5Δεν υποχωρήσαμε σ» αυτούς ούτε στιγμή, για να παραμείνει ανάμεσά σας η αλήθεια του ευαγγελίου. 6Όσο για εκείνους που θεωρούνται επιφανείς —ό,τι κι αν ήταν, δε μ« ενδιαφέρει· ο Πατέρας μας δεν κάνει διακρίσεις— εκείνοι που θεωρούνται επιφανείς δεν μου πρόσθεσαν τίποτε. 7Αντιθέτως, είδαν ότι μου είχε εμπιστευθεί το ευαγγέλιο για τους απερίτμητους, όπως στον Πέτρο για τους περιτμημένους. 8Γιατί εκείνος που ενέργησε στον Πέτρο για την αποστολή προς τους περιτμημένους ενέργησε και σ» εμένα για τους εθνικούς. 9Αναγνωρίζοντας τη χάρη που μου δόθηκε, ο Ιάκωβος, ο Πέτρος κι ο Ιωάννης —που θεωρούνται στύλοι— έδωσαν σ« εμένα και στον Βαρνάβα το δεξί τους χέρι σε ένδειξη κοινωνίας: εμείς θα πηγαίναμε στους εθνικούς κι εκείνοι στους περιτμημένους. 10Ζήτησαν μόνο να θυμόμαστε τους φτωχούς —ακριβώς αυτό που ήμουν πρόθυμος να κάνω.
Ο Παύλος αντιμετωπίζει τον Κηφά στην Αντιόχεια
11Όταν όμως ο Πέτρος ήρθε στην Αντιόχεια, του εναντιώθηκα κατά πρόσωπο, γιατί ήταν αξιοκατάκριτος. 12Πριν έρθουν κάποιοι από τον Ιάκωβο, έτρωγε μαζί με τους εθνικούς· όταν όμως ήρθαν, αποτραβήχτηκε και ξεχώρισε τον εαυτό του, επειδή φοβόταν εκείνους της περιτομής. a a v12 «Εκείνοι της περιτομής» — Ιουδαίοι χριστιανοί που επέμεναν ότι οι εθνικοί πιστοί έπρεπε να περιτμηθούν για να γίνουν πλήρως αποδεκτοί. 13Οι υπόλοιποι Ιουδαίοι συμφώνησαν μαζί του σ» αυτή την υποκρισία, ώστε ακόμη κι ο Βαρνάβας παρασύρθηκε από την υποκρισία τους. 14Όταν όμως είδα ότι δε βάδιζαν σωστά σύμφωνα με την αλήθεια του ευαγγελίου, είπα στον Πέτρο μπροστά σε όλους: «Αν εσύ, που είσαι Ιουδαίος, ζεις σαν εθνικός κι όχι σαν Ιουδαίος, πώς μπορείς να αναγκάζεις τους εθνικούς να ζουν σαν Ιουδαίοι;»
15Εμείς είμαστε Ιουδαίοι από γέννηση κι όχι αμαρτωλοί εθνικοί, 16ξέρουμε όμως ότι ο άνθρωπος δε δικαιώνεται μπροστά στον Θεό με τα έργα του νόμου, αλλά μέσω της πίστης στον Ιησού Χριστό. Κι εμείς πιστέψαμε στον Χριστό Ιησού, για να δικαιωθούμε με την πίστη στον Χριστό κι όχι με τα έργα του νόμου· γιατί με τα έργα του νόμου κανένας άνθρωπος δε δικαιώνεται. 17Αν όμως, ζητώντας να δικαιωθούμε χάρη στον Χριστό, βρεθούμε κι εμείς αμαρτωλοί, είναι τάχα ο Χριστός υπηρέτης της αμαρτίας; Όχι βέβαια! 18Γιατί αν ξαναχτίσω αυτά που γκρέμισα, αποδεικνύω τον εαυτό μου παραβάτη. 19Γιατί εγώ μέσω του νόμου πέθανα ως προς τον νόμο, για να ζήσω για τον Πατέρα μας. 20Έχω σταυρωθεί μαζί με τον Χριστό. Δε ζω πια εγώ, αλλά ζει μέσα μου ο Χριστός. Κι αυτή τη ζωή που ζω τώρα μέσα στο σώμα, τη ζω με την πίστη στον Υιό του Πατέρα μας, που με αγάπησε και παρέδωσε τον εαυτό του για μένα. 21Δεν απορρίπτω τη χάρη του Πατέρα μας· γιατί αν η δικαιοσύνη έρχεται μέσω του νόμου, τότε ο Χριστός πέθανε άδικα.