Voamarina tao Jerosalema ny Evanjelin’i Paoly

Mitondra ny filazantsarany any Jerosalema i Paoly ary tsy nanampy na inona na inona taminy ireo andry. Taty aoriana dia mifandrafy mivantana amin'i Petera izy noho ny fialany tamin'ny latabatra niaraka tamin'ny jentily noho ny tahotra. Tsy misy tsy meloka amin'ny fitandremana ny lalàna; velona amin'ny finoana ny Zanak'i Raintsika i Paoly ankehitriny.

Toko 2.

Rehefa afaka efatra ambin’ny folo taona dia niakatra tany Jerosalema indray aho niaraka tamin’i Barnabasy, ary nentiko niaraka koa i Titosy. Niakatra aho araka ny fanambarana, ary nasehoko azy ireo ny evanjely izay lazaiko any amin’ny jentilisa — manokana tamin’ireo omem-boninahitra — mba tsy ho very maina ny fihazakazahako, na izay efa nihazakazahako. Nefa na i Titosy aza, izay niaraka tamiko, na dia Grika aza, dia tsy noterena hofora. Noho ny rahalahy sandoka izany, izay nampidirina mangingina, ary niditra tsikelikely mba hitsikilo ny fahafahana ananantsika ao amin’i Kristy Jesosy, ka mikasa hanandevo antsika. Tsy nanaiky azy izahay na dia indray mipy aza, mba hitoetra aminareo ny fahamarinan’ny evanjely. Ary ireo omem-boninahitra — na inona na inona izy taloha dia tsy mampaninona ahy; Raintsika tsy mizaha tavan’olona — dia tsy nanampy na inona na inona tamiko ireo omem-boninahitra. Fa kosa, nahita izy ireo fa nankinina tamiko ny evanjely ho an’ny tsy voafora, tahaka ny nankinina tamin’i Petera ho an’ny voafora. Fa ilay niasa tao amin’i Petera ho amin’ny maha-apostoly ho an’ny voafora no niasa tao amiko koa ho an’ny jentilisa. Rehefa fantatr’i Jakoba sy Petera ary Jaona — izay noheverina ho andry — ny fahasoavana nomena ahy, dia nanao ny tanana havanana ho famantarana ny firaisana izy ireo tamiko sy tamin’i Barnabasy: izahay handeha any amin’ny jentilisa, ary izy ireo any amin’ny voafora. Ny hany nangatahiny dia ny hahatsiaro ny malahelo izahay — izay tena niezahako hatao koa.

Nanohitra an’i Kefasy tao Antiokia i Paoly

Fa rehefa tonga tao Antiokia i Petera, dia nanohitra azy teo imasony aho, satria meloka izy. Talohan’ny nahatongavan’ny olona sasany avy tao amin’i Jakoba, dia niara-nihinana tamin’ny jentilisa izy; fa rehefa tonga ireo, dia niala sy nanavaka ny tenany izy, satria natahotra ireo avy amin’ny famorana. ^a Nanaraka azy tamin’io fihatsarambelatsihy io koa ireo Jiosy hafa, ka na i Barnabasy aza dia voatarika tamin’ny fihatsarambelatsiny. Fa rehefa hitako fa tsy mandeha mahitsy araka ny fahamarinan’ny evanjely izy ireo, dia hoy aho tamin’i Petera teo anatrehan’ny olona rehetra: «Raha ianao, izay Jiosy, no miaina tahaka ny jentilisa fa tsy tahaka ny Jiosy, ahoana no anerenao ny jentilisa hiaina tahaka ny Jiosy?»

Izahay dia Jiosy tamin’ny nahaterahana fa tsy mpanota avy amin’ny jentilisa, nefa fantatray fa tsy mahazo fahamarinana eo anatrehan’Andriamanitra ny olona noho ny asan’ny lalàna, fa noho ny finoana an’i Jesosy Kristy. Izahay koa dia nitoky tamin’i Kristy Jesosy, mba hahazo fahamarinana amin’ny finoana an’i Kristy, fa tsy amin’ny asan’ny lalàna — satria tsy hisy olombelona hahazo fahamarinana noho ny asan’ny lalàna. Fa raha mitady ho marina ao amin’i Kristy izahay, nefa hita fa mpanota koa izahay, moa ve i Kristy dia mpanompon’ny ota? Sanatria anie! Fa raha manorina indray izay efa rovitro aho, dia manaporofo fa mpandika didy ny tenako. Fa noho ny lalàna dia maty tamin’ny lalàna aho, mba ho velona ho an’i Raintsika. Efa voahombo niaraka tamin’i Kristy aho. Tsy izaho intsony no velona, fa i Kristy no velona ao anatiko. Ary ny fiainana iainako ankehitriny amin’ny nofo dia iainako amin’ny finoana ny Zanak’i Raintsika, Izay nitia ahy ka nanolo-tena ho ahy. Tsy mandà ny fahasoavan’i Raintsika aho; fa raha avy amin’ny lalàna ny fahamarinana, dia maty foana i Kristy.