غلاطیان 2

2 ¹چهارده سال بعد، دوباره همراه با برنابا به اورشلیم رفتم و تیتوس را نیز با خود بردم. ²بنا بر مکاشفه‌ای رفتم و انجیلی را که در میان غیریهودیان موعظه می‌کنم، به ایشان عرضه داشتم؛ اما این کار را در خلوت، نزد آنان که برجسته شمرده می‌شدند، انجام دادم، مبادا آنچه دویده بودم یا می‌دویدم، بیهوده باشد. ³اما حتی تیتوس نیز که با من بود و یونانی بود، مجبور به ختنه نشد. ⁴و این به سبب برادران دروغینی بود که پنهانی به میان ما آورده شده بودند و مخفیانه داخل شدند تا آزادی‌ای را که در مسیحْ عیسی داریم، جاسوسی کنند و ما را به بندگی درآورند. ⁵حتی لحظه‌ای هم تسلیم آنان نشدیم، تا حقیقت انجیل نزد شما پایدار بماند. ⁶و اما آنان که برجسته شمرده می‌شدند، هر که بودند، برای من تفاوتی ندارد؛ پدر ما جانبداری نمی‌کند، آری آنان که برجسته شمرده می‌شدند، چیزی به من نیفزودند. ⁷بلکه برعکس، دیدند که انجیلِ برای ختنه‌ناشدگان به من سپرده شده است، همان‌گونه که انجیلِ برای ختنه‌شدگان به پطرس؛ ⁸زیرا آن که در پطرس برای رسالتِ ختنه‌شدگان عمل کرد، در من نیز برای غیریهودیان عمل نمود. ⁹و چون یعقوب و پطرس و یوحنا که ستون‌ها شمرده می‌شدند، آن فیضی را که به من عطا شده بود دریافتند، دست راست رفاقت را به من و برنابا دادند تا ما نزد غیریهودیان برویم و ایشان نزد ختنه‌شدگان. ¹⁰تنها از ما خواستند که فقیران را به یاد داشته باشیم، همان کاری که خود نیز مشتاق انجامش بودم.

رویارویی پولس با کیفا در انطاکیه

¹¹اما چون پطرس به انطاکیه آمد، رو در رو با او مخالفت کردم، زیرا محکوم بود. ¹²پیش از آنکه کسانی از نزد یعقوب بیایند، او با غیریهودیان غذا می‌خورد؛ اما چون آنان آمدند، از ترس اهل ختنه کناره گرفت و خود را جدا ساخت. ^a a v12 «اهل ختنه» — مسیحیان یهودی‌نژادی که اصرار داشتند ایمانداران غیریهودی باید ختنه شوند تا به‌طور کامل پذیرفته گردند. ¹³دیگر یهودیان نیز با او در این ریاکاری همراه شدند، چنان‌که حتی برنابا هم به دام ریاکاری آنان افتاد. ¹⁴اما چون دیدم که در راستی انجیل درست رفتار نمی‌کنند، در برابر همه به پطرس گفتم: «اگر تو که یهودی هستی، مانند غیریهودیان زندگی می‌کنی و نه مانند یهودیان، چگونه غیریهودیان را مجبور می‌کنی که مانند یهودیان زندگی کنند؟»

¹⁵ما خود به‌ حسب تولد یهودی هستیم و نه از گناهکارانِ غیریهودی؛ ¹⁶با این حال می‌دانیم که انسان نه از اعمال شریعت، بلکه از راه ایمان به عیسی مسیح پارسا شمرده می‌شود. پس ما نیز به مسیحْ عیسی ایمان آوردیم تا از راه ایمان به مسیح پارسا شمرده شویم و نه از اعمال شریعت؛ زیرا از اعمال شریعت هیچ بشری پارسا شمرده نمی‌شود. ¹⁷اما اگر در پی پارسا شمرده شدن در مسیح، خودِ ما نیز گناهکار یافت شویم، آیا مسیح خادم گناه است؟ هرگز! ¹⁸زیرا اگر آنچه را که ویران کردم، دوباره بنا کنم، ثابت می‌کنم که خود متجاوزم. ¹⁹زیرا من از راه شریعت نسبت به شریعت مُردم تا برای پدر ما زیست کنم. ²⁰با مسیح بر صلیب شده‌ام. دیگر من نیستم که زندگی می‌کنم، بلکه مسیح است که در من زندگی می‌کند. و این زندگی که اکنون در جسم می‌کنم، به ایمان به پسرِ پدر ما می‌کنم که مرا محبت کرد و خویشتن را به‌ خاطر من داد. ²¹من فیض پدر ما را رد نمی‌کنم؛ زیرا اگر عدالت از راه شریعت حاصل می‌شد، پس مسیح بیهوده مُرد.