Injil Paulus Dikukuhkeun di Yerusalem

Paulus mawa Injilna ka Yerusalem, sarta para tihang jamaah teu nambahan nanaon kana éta Injil. Engkéna manéhna nyanghareupan Petrus pahareup-hareup sabab Petrus mundur tina méja tuang jeung urang lain Yahudi alatan sieun. Taya jalma anu dibenerkeun ku cara ngalakonan hukum; ayeuna Paulus hirup ku iman ka Putra Rama urang.

Pasal 2.

Opat belas taun ti harita, sim kuring unggah deui ka Yerusalem jeung Barnabas, bari ngajak Titus oge. Unggahna teh ku dasar hiji wahyu, sarta sim kuring ngedalkeun ka maranehna Injil anu diwawarkeun ku sim kuring di kalangan bangsa-bangsa sejen — khususna ka jalma-jalma anu dipikahormat — supaya lumpat sim kuring, boh ayeuna boh anu geus kaliwat, ulah jadi mubadir. Tapi Titus anu babarengan jeung sim kuring, sanajan urang Yunani, teu dipaksa kudu disunat. Ieu teh lantaran aya dulur-dulur palsu, anu diselapkeun kalawan cara nyumput, anu nyusup pikeun ngintip kamerdikaan anu dicangking ku urang di jero Kristus Yesus, maksudna hayang ngajadikeun urang budak. Sim kuring saparakanca teu nurut ka maranehna najan ngan sakedapan, supaya kayaktian Injil tetep aya di aranjeun. Ari ngeunaan jalma-jalma anu dipikahormat teh — naon oge maranehna baheula, teu aya bedana pikeun sim kuring; Rama urang mah henteu pilih kasih — jalma-jalma anu dipikahormat teh teu nambahan nanaon ka sim kuring. Sabalikna, maranehna nyaho yen sim kuring geus dipercaya mawa Injil pikeun jalma-jalma anu teu disunat, cara Petrus anu dipercaya pikeun anu disunat. Sabab Anu parantos barangdamel dina diri Petrus pikeun karasulan ka anu disunat, parantos barangdamel oge dina diri sim kuring pikeun bangsa-bangsa sejen. Sanggeus ngarasa yen sim kuring geus dipaparin sih kurnia, Yakobus, Petrus, jeung Yohanes — anu kamashur minangka tihang-tihang jamaah — ngasongkeun leungeun katuhuna ka sim kuring jeung Barnabas minangka tanda pasobatan: yen sim kuring saparakanca bakal indit ka bangsa-bangsa sejen, ari maranehna ka anu disunat. Maranehna ngan menta sangkan sim kuring saparakanca inget ka nu mariskin — enya eta pisan anu memang geus jadi kahayang sim kuring.

Paulus Negor Kepas di Antiokia

Tapi waktu Petrus datang ka Antiokia, sim kuring nangtang anjeunna adu hareupan, sabab anjeunna memang geus salah tur pantes disalahkeun. Samemeh aya sababaraha urang anu datang ti Yakobus, anjeunna sok tuang babarengan jeung bangsa-bangsa sejen; tapi sanggeus maranehna datang, anjeunna undur sarta misahkeun maneh, lantaran sieun ku golongan anu disunat. ^a Urang Yahudi anu sejenna oge milu api-api kitu jeung anjeunna, nepi ka Barnabas oge kabawa ku pura-pura maranehna. Tapi barang sim kuring nyaho yen maranehna henteu lumampah bener nurutkeun kayaktian Injil, sim kuring ngomong ka Petrus hareupeun sarerea, “Upami anjeun, anu urang Yahudi, hirup cara bangsa sejen, lain cara Yahudi, kumaha anjeun bisa maksa bangsa sejen sangkan hirup cara urang Yahudi?”

Urang teh urang Yahudi ti lahir, lain jalma doraka ti bangsa sejen, tapi urang nyaho yen jalma teu bisa diangken bener ku Allah ku jalan ngalampahkeun hukum Toret, tapi ngan ku jalan percaya ka Yesus Kristus. Urang oge geus percaya ka Kristus Yesus, supaya diangken bener ku karana iman ka Kristus, lain ku ngalampahkeun hukum Toret — sabab taya jalma anu bisa diangken bener ku ngalampahkeun hukum Toret. Tapi lamun, keur neangan supaya diangken bener di jero Kristus, urang sorangan kanyahoan oge jalma dosa, naha atuh Kristus teh jadi abdina dosa? Teu pisan-pisan! Sabab lamun sim kuring ngadegkeun deui naon anu geus diruag ku sim kuring, sim kuring ngabuktikeun yen diri sim kuring teh jalma anu ngarempak hukum. Sabab ku perantaraan hukum Toret, sim kuring geus paeh ti hukum Toret, supaya sim kuring bisa hirup pikeun Rama urang. Sim kuring geus disalib bareng jeung Kristus. Ayeuna lain sim kuring deui anu hirup, tapi Kristus anu hirup di jero diri sim kuring. Hirup anu ayeuna dijalankeun ku sim kuring dina raga, dijalankeun ku karana iman ka Putra Rama urang, anu geus mikaasih ka sim kuring sarta geus masrahkeun salira-Na pikeun sim kuring. Sim kuring henteu nolak sih kurnia Rama urang; sabab lamun kabeneran teh datang ku jalan hukum Toret, atuh Kristus pupus taya gunana.