Ginpamatud-an sa Jerusalem ang Maayong Balita ni Pablo

Ginadala ni Pablo ang iya ebanghelyo sa Jerusalem kag ang mga haligi wala sing ginhidugang sa sini. Sa ulihi ginsabdong niya si Pedro sa iya atubang tungod sa pagbalik niya sa mga lamesa sang mga Hentil tungod sa kahadlok. Wala sing tawo nga ginapatadlong paagi sa pagtuman sang kasugoan; si Pablo nagakabuhi subong paagi sa pagtuo sa Anak sang aton Amay.

Kapitulo 2.

Human sang napulo kag apat ka tuig, nagtaklad ako liwat sa Jerusalem upod kay Bernabe, kag gindala ko man si Tito. Nagtaklad ako tungud sa isa ka bugna, kag ginpresentar ko sa ila ang maayong balita nga ginawali ko sa mga Gentil—sa pihak, sa mga ginatahud—agud nga indi ako magdalagan, ukon nakadalagan na, nga wala sing pulos. Apang bisan si Tito nga kaupod ko, bisan Griego sia, wala ginpilit nga magpatuli. Natabo ini tungud sa mga butigon nga kauturan nga ginpasulud sing tago, nga nagpuslit agud tiktikan ang kahilwayan nga yara sa aton kay Cristo Jesus, sa tuyo nga himuon kita nga mga ulipon. Wala kami nagpaubus sa ila bisan isa ka gutlo, agud nga ang kamatooran sang maayong balita magpabilin sa inyo. Parte sa mga ginatahud—bisan ano sila anay, wala sing kalainan sa akon; ang aton Amay wala sing ginapalabi—ang mga ginatahud wala sing gindugang sa akon. Sa baylo, nakita nila nga gintugyan sa akon ang maayong balita para sa mga wala matuli, subong nga gintugyan kay Pedro ang para sa mga tinuli. Kay ang nagbuhat kay Pedro para sa pagkaapostol sa mga tinuli, nagbuhat man sa akon para sa mga Gentil. Sang makilala nila ang bugay nga ginhatag sa akon, gintanyag nanday Santiago, Pedro, kag Juan—nga ginakabig nga mga haligi—sa akon kag kay Bernabe ang tuo nga kamot sang paghiliusa: kami magkadto sa mga Gentil, kag sila sa mga tinuli. Ang ila lamang ginpangayo amo nga dumdumon namon ang mga imol—amo gid ina ang butang nga akon ginatinguhaan himuon.

Ginbatuan ni Pablo si Cefas sa Antioquia

Apang sang nag-abut si Pedro sa Antioquia, ginbatuan ko sia sa iya nawong, kay klaro nga sia may sala. Antes mag-abut ang pila ka tawo nga halin kay Santiago, nagakaon sia upod sa mga Gentil; apang sang nag-abut sila, nag-isol sia kag nagpain sang iya kaugalingon, kay nahadlok sia sa mga sa pagtuli. ^a Nag-upod sa iya sa sini nga pagpakunokuno ang iban pa nga mga Judio, gani bisan si Bernabe nadala sang ila pagpakunokuno. Apang sang nakita ko nga wala sila nagalakat sing matadlong suno sa kamatooran sang maayong balita, nagsiling ako kay Pedro sa atubangan sang tanan, “Kon ikaw, nga isa ka Judio, nagakabuhi subong sang Gentil kag indi subong sang Judio, paano mo mapilit ang mga Gentil nga magkabuhi subong sang mga Judio?”

Kita mismo mga Judio sa pagkatawo kag indi mga makasasala nga Gentil, apang nahibaloan naton nga ang tawo wala ginapakamatarung sa atubangan sang Dios paagi sa mga buhat sang kasuguan, kondi paagi sa pagtuo kay Jesu-Cristo. Kita man nagsalig kay Cristo Jesus, agud nga pakamatarungon kita paagi sa pagtuo kay Cristo, kag indi paagi sa mga buhat sang kasuguan—kay paagi sa mga buhat sang kasuguan wala sing tawo nga pakamatarungon. Apang kon, samtang nagatinguha kita nga pakamatarungon kay Cristo, kita mismo nasapwan man nga mga makasasala, si Cristo bala alagad sang sala? Indi gid! Kay kon tukuron ko liwat ang akon ginguba, ginapamatud-an ko nga ako isa ka malapason. Kay paagi sa kasuguan napatay ako sa kasuguan, agud nga mabuhi ako para sa aton Amay. Ginlansang ako sa krus upod kay Cristo. Indi na ako ang nagakabuhi, kondi si Cristo nga nagakabuhi sa akon. Ang kabuhi nga ginakabuhi ko karon sa lawas, ginakabuhi ko paagi sa pagtuo sa Anak sang aton Amay, nga naghigugma sa akon kag nagtugyan sang iya kaugalingon tungud sa akon. Wala ko ginasikway ang bugay sang aton Amay; kay kon ang pagkamatarung nagaabut paagi sa kasuguan, niyan napatay si Cristo sa wala lang.