ڇپيل
ڪتاب

يروشلم ۾ پولس جي خوشخبريءَ جي تصديق

پولس پنهنجي خوشخبري يروشلم کڻي وڃي ٿو ۽ ٿنڀا ان ۾ ڪجهه به نٿا وڌائين. بعد ۾ هو پطرس کي منهن تي ٽوڪي ٿو ڇاڪاڻ ته هو ڊپ کان غير قومن جي دسترخوان کان پوئتي هٽيو. ڪوبه شريعت تي عمل ڪرڻ سان راستباز نٿو ٺهرايو وڃي؛ پولس هاڻي اسان جي پيءُ جي پٽ تي ايمان سان جيئي ٿو.

باب 2.

چوڏهن ورهين کان پوءِ آءٌ برنباس سان گڏ وري يروشلم ڏانهن ويس، ططس کي بہ پاڻ سان گڏ وٺي ويس. آءٌ ظهور موجب مٿي ويس. جيڪا خوشخبري آءٌ غير قومن ۾ ٻڌايان ٿو، سا مون انهن اڳيان پيش ڪئي، اڪيلائيءَ ۾، انهن اڳيان جيڪي معتبر ليکيا ويندا هئا، تہ جيئن منهنجي ڊوڙ اجائي نہ وڃي ۽ نہ اجائي وئي هجي. پر منهنجي ساڻ هوندي بہ ططس، جيتوڻيڪ يوناني هو، تہ بہ ختنو ڪرائڻ لاءِ مجبور نہ ڪيو ويو. اهو انهن ڪوڙن ڀائرن جي ڪري ٿيو، جيڪي ڳجهي طرح اندر آندا ويا هئا ۽ چپ چاپ گهڙي آيا تہ جيڪا آزادي اسان کي مسيح يسوع ۾ آهي تنهن جي جاسوسي ڪن ۽ اسان کي غلام بڻائين. اسان هڪ گهڙيءَ لاءِ بہ انهن اڳيان نہ جهڪياسين، تہ جيئن خوشخبريءَ جي سچائي اوهان وٽ قائم رهي. رهيا اهي جيڪي معتبر ليکيا وڃن ٿا، اهي جيڪي بہ هئا، مون کي ان سان ڪو فرق نہ ٿو پوي، (اسان جو پيءُ ڪنهن جو منهن نہ ٿو ڏسي)، انهن معتبر ماڻهن مون کي ڪجهہ بہ وڌيڪ نہ ڏنو. بلڪہ انهن ڏٺو تہ جيئن پطرس کي ختني ٿيلن لاءِ خوشخبري سونپي وئي هئي، تيئن مون کي ختنو نہ ٿيلن لاءِ سونپي وئي هئي. ڇاڪاڻ تہ جنهن پطرس ۾ ختني ٿيلن لاءِ رسالت جو ڪم ڪيو، تنهن مون ۾ بہ غير قومن لاءِ ڪم ڪيو. جڏهن انهن کي اهو فضل معلوم ٿيو جيڪو مون کي ڏنو ويو هو، تڏهن يعقوب، پطرس ۽ يوحنا، جيڪي ٿنڀا ليکيا ويندا هئا، مون کي ۽ برنباس کي رفاقت جو سڄو هٿ ڏنو، تہ اسان غير قومن ڏانهن وڃون ۽ اهي ختني ٿيلن ڏانهن. رڳو ايترو چيائون تہ اسان غريبن کي ياد رکون، ۽ اها ئي ڳالهه ڪرڻ لاءِ آءٌ پاڻ بہ اتاولو هوس.

پولس انطاڪيہ ۾ ڪيفا جي مخالفت ڪري ٿو

پر جڏهن پطرس انطاڪيہ ۾ آيو، تڏهن مون سندس سامهون مخالفت ڪئي، ڇاڪاڻ تہ هو ملامت جوڳو ٺهريو هو. يعقوب وٽان ڪن ماڻهن جي اچڻ کان اڳ هو غير قومن سان گڏجي کائيندو هو. پر جڏهن اهي آيا، تڏهن ختني وارن کان ڊڄي پوئتي هٽي ويو ۽ پاڻ کي الڳ ڪري ڇڏيائين. a a v12 ”ختني وارا“ — يهودي مسيحي، جن جو اصرار هو تہ غير قوم ايمان وارن کي مڪمل طور قبول ٿيڻ لاءِ ختنو ڪرائڻ گهرجي. ٻين يهودين بہ هن منافقت ۾ سندس ساٿ ڏنو، ايتري قدر جو برنباس بہ سندن منافقت ۾ ڦاسي ويو. پر جڏهن مون ڏٺو تہ اهي خوشخبريءَ جي سچائيءَ موجب سڌي رستي نہ ٿا هلن، تڏهن مون سڀني جي اڳيان پطرس کي چيو تہ ”جيڪڏهن تون يهودي هوندي بہ غير قوم وانگر ٿو جيئين، يهودين وانگر نہ، تہ غير قومن کي يهودين وانگر جيئڻ لاءِ ڪيئن ٿو مجبور ڪرين؟“

اسين پاڻ پيدائش جي لحاظ کان يهودي آهيون ۽ غير قومن مان ٿيل گنهگار نہ آهيون، پر اسين ڄاڻون ٿا تہ ماڻهو شريعت جي ڪمن سان نہ، بلڪہ يسوع مسيح تي ايمان آڻڻ سان خدا آڏو سچار ٺهرايو وڃي ٿو. تنهنڪري اسان بہ مسيح يسوع تي ڀروسو ڪيو، تہ جيئن شريعت جي ڪمن سان نہ، پر مسيح تي ايمان آڻڻ سان سچار ٺهرايا وڃون، ڇاڪاڻ تہ شريعت جا ڪم ڪنهن بہ انسان کي سچار نہ ٿا ٺهرائين. پر جيڪڏهن مسيح ۾ سچار ٿيڻ جي ڳولا ڪندي اسين پاڻ بہ گنهگار ثابت ٿياسين، تہ ڇا مسيح گناهہ جو خادم آهي؟ ڪڏهن بہ نہ! ڇاڪاڻ تہ جيڪو ڪجهہ مون ڊاهيو هو، جيڪڏهن اهو ئي وري اڏيان، تہ پاڻ کي ڏوهاري ثابت ٿو ڪريان. ڇاڪاڻ تہ آءٌ شريعت جي وسيلي شريعت لاءِ مري ويس، تہ جيئن اسان جي پيءُ لاءِ جيئرو رهان. مون کي مسيح سان گڏ صليب تي چاڙهيو ويو آهي. هاڻي آءٌ نہ ٿو جيئان، پر مسيح مون ۾ جيئي ٿو. جيڪا زندگي آءٌ هاڻي جسم ۾ گذاريان ٿو، سا آءٌ اسان جي پيءُ جي فرزند تي ايمان رکي گذاريان ٿو، جنهن مون سان پيار ڪيو ۽ مون لاءِ پاڻ کي ڏنو. آءٌ اسان جي پيءُ جي فضل کي رد نہ ٿو ڪريان؛ جيڪڏهن سچائي شريعت جي وسيلي ملي ٿي، تہ پوءِ مسيح اجائي مئو.