گلتين 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹پولس، جيڪو رسول آهي—نہ ماڻهن جي طرفان، نڪي ڪنهن ماڻهوءَ جي وسيلي، پر يسوع مسيح ۽ اسان جي پيءُ جي وسيلي، جنهن کيس مئلن مان جيئرو ڪيو، ²مون سان گڏ سڀني ڀائرن ۽ ڀينرن جي طرفان، گلتيا جي ڪليسيائن ڏانهن: ³اسان جي پيءُ ۽ خداوند يسوع مسيح جي طرفان اوهان کي فضل ۽ سلامتي ملي، ⁴جنهن اسان جي گناهن لاءِ پاڻ کي ڏنو، تہ جيئن اسان جي پيءُ جي مرضيءَ موجب اسان کي هن موجوده برائيءَ واري دور کان ڇڏائي. ⁵جنهن جو جلوو سدائين ۽ هميشہ تائين هجي. آمين.

ٻي ڪابہ خوشخبري ناهي

⁶مون کي عجب ٿو لڳي تہ جنهن اوهان کي مسيح جي فضل سان سڏيو، تنهن کان ڦري اوهان ايترو جلدي ٻي مختلف خوشخبريءَ ڏانهن ٿا وڃو. ⁷اهڙو ناهي تہ ٻي ڪا خوشخبري آهي—پر ڪي ماڻهو اوهان کي ڊانوانڊول ٿا ڪن ۽ مسيح جي خوشخبريءَ کي ڦيرائڻ ٿا چاهين. ⁸پر جيڪڏهن اسان يا آسمان مان ڪو ملائڪ اوهان کي ان خوشخبريءَ کان سواءِ، جيڪا اسان اوهان کي ٻڌائي، ڪا ٻي خوشخبري ٻڌائي، تہ هو لعنتي ٿئي. ⁹جيئن اسان اڳ چيو، تيئن هاڻي آءٌ وري ٿو چوان تہ جيڪڏهن ڪو اوهان کي ان خوشخبريءَ کان سواءِ، جيڪا اوهان قبول ڪئي، ڪا ٻي خوشخبري ٻڌائي، تہ اهو شخص لعنتي ٿئي.

¹⁰هاڻي آءٌ ماڻهن جي منظوري ٿو گهران يا اسان جي پيءُ جي؟ ڇا آءٌ ماڻهن کي راضي ڪرڻ ٿو چاهيان؟ جيڪڏهن آءٌ اڃا بہ ماڻهن کي راضي ڪندو هجان ها، تہ مسيح جو خادم نہ هجان ها.

پيءُ پولس کي سڌو سنئون سڏيو

¹¹ڇاڪاڻ تہ ڀائرو ۽ ڀينرون، آءٌ اوهان کي ڄاڻائڻ ٿو چاهيان تہ جيڪا خوشخبري مون ٻڌائي، سا انساني اصل جي ناهي. ¹²اها مون نہ ڪنهن ماڻهوءَ کان ورتي، نہ ئي مون کي سيکاري وئي، پر يسوع مسيح جي ظاهر ٿيڻ وسيلي مون کي ملي. ¹³اوهان يهوديت ۾ منهنجي اڳئين زندگيءَ بابت ٻڌو آهي—تہ آءٌ ڪهڙي سختيءَ سان اسان جي پيءُ جي ڪليسيا کي ستائيندو هوس ۽ ان کي برباد ڪرڻ جي ڪوشش ڪندو هوس. ¹⁴آءٌ يهوديت ۾ پنهنجي قوم جي پنهنجي عمر جي ڪيترن ئي ماڻهن کان اڳتي وڌيس، ۽ پنهنجي ابن ڏاڏن جي روايتن لاءِ ڏاڍو وڌيڪ جوشيلو هوس. ¹⁵پر جڏهن اسان جي پيءُ کي، جنهن مون کي ماءُ جي پيٽ کان الڳ ڪيو ۽ پنهنجي فضل سان سڏيو، وڻيو، ¹⁶تہ هو پنهنجي فرزند کي مون ۾ ظاهر ڪري، جيئن آءٌ کيس غير قومن ۾ ٻڌايان، تڏهن مون هڪدم ڪنهن سان صلاح مشورو نہ ڪيو، ¹⁷نہ ئي مون کان اڳ وارن رسولن وٽ يروشلم چڙهي ويس، پر عرب ڏانهن هليو ويس، پوءِ وري دمشق موٽي آيس.

¹⁸پوءِ ٽن سالن کانپوءِ آءٌ پطرس سان واقفيت ڪرڻ لاءِ يروشلم چڙهي ويس، ۽ ساڻس گڏ پندرنهن ڏينهن رهيس. ¹⁹پر رسولن مان ٻئي ڪنهن کي مون نہ ڏٺو، سواءِ خداوند جي ڀاءُ يعقوب جي. ²⁰جيڪي آءٌ اوهان ڏانهن لکي رهيو آهيان، تنهن بابت اسان جي پيءُ جي اڳيان اوهان کي يقين ٿو ڏياريان تہ آءٌ ڪوڙ نہ ٿو ڳالهايان. ²¹پوءِ آءٌ شام ۽ ڪيليڪيا جي علائقن ۾ ويس. ²²يهوديہ جي مسيح ۾ رهندڙ ڪليسيائن لاءِ آءٌ اڃا ذاتي طرح اڻڄاتل هوس. ²³هنن رڳو ٻڌو هو تہ ”جيڪو ڪنهن وقت اسان کي ستائيندو هو، سو هاڻي ان ايمان جي خوشخبري ٿو ٻڌائي جنهن کي هو ڪنهن وقت برباد ڪرڻ جي ڪوشش ڪندو هو.“ ²⁴پوءِ هنن منهنجي ڪري اسان جي پيءُ جي واکاڻ ڪئي.