Galatiyaga inoyat va tinchlik

Pavlusning inoyat Xushxabarini imonga Tavrotga amal qilishni qoʻshmoqchi boʻlganlardan qattiq himoya qilishi. Uning mavzusi — Masihdagi ozodlik.

1-bob.

Men Pavlus — havoriyman: odamlardan emas, inson orqali ham emas, balki Iso Masih va Uni oʻlimdan tiriltirgan Otamiz orqali tayinlangan havoriyman, men bilan birga boʻlgan barcha birodarlar bilan, Galatiyadagi imonlilar jamoalariga maktub yoʻllaymiz: Otamiz va Rabbimiz Iso Masihdan sizlarga inoyat va tinchlik boʻlsin. U Otamizning irodasiga binoan, bizni hozirgi bu yovuz zamondan qutqarish uchun gunohlarimiz yoʻlida Oʻzini fido qildi. Unga abadiy-abad shon-sharaf boʻlsin! Omin.

Boshqa Xushxabar yoʻq

Sizlarni Masihning inoyati bilan chaqirgan Zotdan shunchalik tez yuz oʻgirib, boshqa bir xushxabarga oʻtayotganingizdan hayratdaman. Aslida boshqa xushxabar yoʻq; faqat baʼzilar sizlarni chalgʻitib, Masih xushxabarini buzmoqchi boʻlishyapti. Lekin biz boʻlsak ham, osmondan kelgan farishta boʻlsa ham, sizlarga vaʼz qilgan xushxabarimizdan boshqasini vaʼz qiladigan boʻlsa, laʼnatga uchrasin! Ilgari aytganimizdek, hozir yana takrorlayman: kimki sizlarga qabul qilganingizdan boshqa xushxabarni vaʼz qilsa, laʼnatga uchrasin!

Men endi odamlarning roziligini izlayapmanmi yoki Otamizningmi? Odamlarni rozi qilishga urinyapmanmi? Agar men hamon odamlarni rozi qilishga urinayotgan boʻlsam, Masihning quli boʻlmas edim.

Ota Pavlusni bevosita chaqirdi

Zero, ey birodarlar, shuni bilishingizni istayman: men vaʼz qilgan xushxabar inson oʻylab topgan narsa emas. Men uni hech bir insondan olmadim, bu menga oʻrgatilgan ham emas, balki Iso Masihning vahiysi orqali oldim. Mening yahudiy dinidagi oʻtmishim haqida eshitgansizlar — Otamizning jamoasini qanchalik shafqatsiz taʼqib qilganimni, uni yoʻq qilishga uringanimni. Yahudiy dinida xalqim orasidagi koʻplab tengdoshlarimdan oʻzib ketgan, ota-bobolarim anʼanalari uchun ulardan ancha qizgʻin edim. Lekin meni onamning qornidanoq ajratib tanlagan va Oʻz inoyati bilan chaqirgan Otamiz, toki Uni gʻayriyahudiylar orasida eʼlon qilishim uchun, Oʻz Oʻgʻlini menda zohir etishni lozim koʻrganda, men darhol birorta odam bilan maslahatlashmadim, mendan oldin havoriy boʻlganlarning oldiga, Quddusga ham bormadim, balki Arabistonga ketdim, soʻngra yana Damashqqa qaytdim.

Keyin, uch yildan soʻng, Butrus bilan tanishish uchun Quddusga bordim va uning oldida oʻn besh kun qoldim. Boshqa havoriylardan esa Rabbimizning ukasi Yoqubdan boshqa hech kimni koʻrmadim. Sizlarga yozayotgan bu narsalarda Otamiz oldida ishontirib aytamanki, men yolgʻon gapirmayapman. Soʻngra Suriya va Kilikiya oʻlkalariga bordim. Masihga mansub Yahudiyadagi imonlilar jamoalari meni hali shaxsan tanimas edi. Ular faqat shuni eshitishardi: “Bir vaqtlar bizni taʼqib qilgan odam endi oʻzi yoʻq qilmoqchi boʻlgan imonni vaʼz qilyapti.” Ular men tufayli Otamizni ulugʻlardilar.