Galatya'ya Lütuf ve Esenlik
Pavlus'un, imana yasa tutuculuğunu eklemek isteyenlere karşı lütuf müjdesini sert bir dille savunuşu. Konusu Mesih'teki özgürlüktür.
1 1İnsanlarca ya da insan aracılığıyla değil, İsa Mesih ve O'nu ölümden dirilten Babamız aracılığıyla elçi atanan ben Pavlus'tan 2ve benimle birlikte olan bütün kardeşlerden Galatya'daki kiliselere: 3Babamız'dan ve Rab İsa Mesih'ten size lütuf ve esenlik olsun. 4Mesih, Babamız'ın isteğine uyarak bizi şimdiki kötü çağdan kurtarmak için günahlarımıza karşılık kendini feda etti. 5Babamız'a sonsuzlara dek yücelik olsun! Amin.
Başka Müjde Yok
6Sizi Mesih'in lütfuyla çağıranı bırakıp değişik bir müjdeye böylesine çabuk dönmenize şaşıyorum. 7Gerçekte başka bir müjde yoktur. Ne var ki, aklınızı karıştırıp Mesih'in Müjdesi'ni çarpıtmak isteyenler vardır. 8Ama biz ya da gökten bir melek bile, size bildirdiğimizden başka bir müjde bildirirse, lanetlensin! 9Daha önce söylediğimizi şimdi yine söylüyorum: Eğer biri size aldığınızdan başka bir müjde bildirirse, lanetlensin!
10Şimdi ben insanların mı, yoksa Babamız'ın mı onayını arıyorum? Yoksa insanları mı hoşnut etmeye çalışıyorum? Eğer hâlâ insanları hoşnut etmeye çalışıyor olsaydım, Mesih'in kulu olmazdım.
Baba, Pavlus'u Doğrudan Çağırdı
11Kardeşler, şunu bilmenizi istiyorum: Yaydığım Müjde insandan kaynaklanmıyor. 12Çünkü ben onu bir insandan almadım, kimse de bana öğretmedi. Bunu bana İsa Mesih'in vahyi aracılığıyla açıkladı. 13Yahudi dinine bağlı olduğum zamanki yaşayışımı duydunuz; Babamız'ın kilisesine nasıl amansızca zulmeder, onu yok etmeye çalışırdım. 14Yahudi dininde, halkım arasındaki birçok yaşıtımdan daha ilerideydim; atalarımın geleneklerini çok daha büyük bir gayretle savunurdum. 15Ama beni annemin rahmindeyken seçip ayıran ve lütfuyla çağıran Babamız, 16Oğlu'nu uluslara müjdeleyeyim diye O'nu bana açıklamaya razı olunca, hemen hiç kimseye danışmadım; 17benden önce elçi olanların yanına, Yeruşalim'e de gitmedim; Arabistan'a gittim, sonra yine Şam'a döndüm.
18Bundan üç yıl sonra Petrus'la tanışmak üzere Yeruşalim'e gittim ve on beş gün onun yanında kaldım. 19Öbür elçilerden hiçbirini görmedim, yalnız Rab İsa'nın kardeşi Yakup'u gördüm. 20Size yazdıklarımın yalan olmadığını Babamız'ın önünde temin ederim. 21Sonra Suriye ve Kilikya bölgelerine gittim. 22Yahudiye'nin Mesih'e ait olan kiliseleri beni şahsen tanımıyorlardı. 23Yalnız şunu duyuyorlardı: «Bir zamanlar bize zulmeden adam, önceleri yok etmeye çalıştığı imanı şimdi yayıyor.» 24Böylece benden ötürü Babamız'ı yüceltiyorlardı.