Galati 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Paulus, sawijining rasul—dudu saka manungsa, lan ora lumantar manungsa, nanging lumantar Gusti Yesus Kristus lan Rama kita, kang wis mungokake Panjenengane saka ing antarane wong mati, ²lan sadulur kabeh kang nunggil karo aku, marang pasamuwan-pasamuwan ing Galatia: ³Sih-rahmat lan tentrem-rahayu anaa ing kowe saka Rama kita lan Gusti Yesus Kristus, ⁴kang wis masrahake sarirane dhewe kanggo dosa kita, supaya ngluwari kita saka jaman kang ala iki, miturut karsane Rama kita, ⁵Panjenengane mugi kaluhurna salawas-lawase. Amin.

Ora Ana Injil Liyane

⁶Aku gumun dene kowe kok cepet banget mbalik saka Panjenengane kang wis nimbali kowe srana sih-rahmate Sang Kristus, marang injil kang seje. ⁷Dudu ateges ana injil liyane—nanging ana wong sawetara kang padha ngisruhake kowe, kepengin muterbalikake Injile Sang Kristus. ⁸Nanging sanadyan aku, utawa malaekat saka ing swarga, ngabarake injil kang seje karo kang wis dakwartakake marang kowe, iku kenaa ing ipat-ipat. ⁹Kaya kang wis dakkandhakake biyen, saiki dakambali maneh: yen ana wong kang ngabarake injil marang kowe seje karo kang wis koktampa, wong iku kenaa ing ipat-ipat.

¹⁰Apa saiki aku golek pamareming manungsa, apa pamarenge Rama kita? Apa aku ngudi gawe senenging manungsa? Saupama aku isih ngudi gawe senenging manungsa, aku dudu abdine Sang Kristus.

Rama kita Nimbali Paulus Langsung

¹¹Awit, para sadulur, aku kepengin kowe padha ngreti: injil kang dakwartakake iku ora saka manungsa. ¹²Aku nampa iku ora saka manungsa, lan ora diwulang, nanging lumantar wahyune Gusti Yesus Kristus. ¹³Kowe wis padha krungu bab lakuku biyen ing agama Yahudi—kaya apa anggonku nganiaya pasamuwane Rama kita kanthi banget, sarta ngarah numpes. ¹⁴Aku saya maju ing agama Yahudi ngungkuli akeh kanca sapantaran ing antarane bangsaku, luwih banget anggonku kedanan marang adat-tata-carane para leluhurku. ¹⁵Nanging bareng Rama kita, kang wis milih aku wiwit saka ing guwa-garbane ibuku lan nimbali aku srana sih-rahmate, iku rena ing panggalih, ¹⁶medharake Kang Putra ana ing aku, supaya aku ngabarake Panjenengane ing antarane bangsa-bangsa liya, aku ora enggal-enggal tetakon marang sapa bae, ¹⁷lan aku ora munggah menyang Yerusalem, nemoni para rasul kang ndhisiki aku, nanging aku lunga menyang Arab, banjur bali menyang Damsyik.

¹⁸Tumuli, sawise telung taun, aku munggah menyang Yerusalem arep tetepungan karo Petrus, lan nginep ana ing omahe limalas dina. ¹⁹Nanging aku ora weruh rasul liyane, kajaba Yakobus, sadulure Gusti. ²⁰Ing bab apa kang daktulis marang kowe iki, aku neksekake ana ing ngarsane Rama kita, yen aku ora goroh. ²¹Sawise iku aku banjur menyang ing tlatah Siria lan Kilikia. ²²Aku isih durung ditepungi dhewe dening pasamuwan-pasamuwan ing tanah Yudea kang padha ana ing Sang Kristus. ²³Mung bae padha krungu: “Wong kang biyen nganiaya kita, saiki martakake pracaya kang biyen diarah ditumpes.” ²⁴Wong-wong mau banjur padha ngluhurake Rama kita marga saka aku.