Kerem û Aştî ji Galatyayê re

Parastina dijwar a Pawlos a Mizgîniya keremê li dijî yên ku dixwazin parastina Şerîetê li baweriyê zêde bikin. Mijara wê azadiya di Mesîh de ye.

Beş 1.

Pawlos, şandiyek—ne ji aliyê mirovan ve, ne jî bi destê mirovekî, lê bi destê Îsa Mesîh û Bavê me, yê ku ew ji nav miriyan rakir, û hemû birayên ku bi min re ne, ji civînên Galatyayê re: Kerem û aştî ji Bavê me û Xudan Îsa Mesîh ji we re be, yê ku ji bo gunehên me xwe da, da ku me ji vê serdema xerab a niha rizgar bike, li gorî daxwaza Bavê me, ji wî re rûmet hetahetayê be. Amîn.

Mizgîneke Din Tune

Ez şaş dimînim ku hûn ewqas zû ji yê ku bi kerema Mesîh gazî we kir, ber bi mizgîneke din ve vedigerin. Ne ku mizgîneke din heye—lê hin kes we aciz dikin, dixwazin mizgîniya Mesîh xwar bikin. Lê heke em, an melekek ji ezmên, mizgîneke ji bilî ya ku me ji we re da, mizgîn bidin, bila ew nifirlê be. Çawa ku me berê got, niha ez dîsa dibêjim: heke kesek ji we re mizgîneke ji bilî ya ku we wergirtiye bide, bila ew kes nifirlê be.

Ma ez niha li erêkirina mirovan digerim, an li ya Bavê me? Ma ez dixwazim mirovan razî bikim? Heke min hê jî bixwesta mirovan razî bikim, ezê ne xizmetkarê Mesîh bûma.

Bav Pawlos Rasterast Gazî Kir

Çimkî, birano, ez dixwazim hûn bizanin: mizgîniya ku min da, ne ji mirovan e. Min ew ji ti mirovî wernegirt, û ew ji min re nehat hîn kirin, lê bi peydakirineke Îsa Mesîh. We bihîstiye ka berê di Cihûtiyê de rewşa min çawa bû—ka min çiqas dijwar li civîna Bavê me zordarî kir, û min dixwest ku ez wê têk bibim. Di Cihûtiyê de ez ji gelek hevalên xwe yên hevdem ên di nav gelê min de pêşdetir çûm, ji bo kevneşopiyên bav û kalên xwe pir bêtir dilgerm bûm. Lê gava Bavê me, yê ku ez ji zikê diya xwe ve veqetandim û bi kerema xwe gazî min kir, razî bû, ku Kurê xwe di min de diyar bike, da ku ez wî di nav miletan de belav bikim, min yekser bi ti kesî re şêwir nekir, û ez neçûm Orşelîmê, ba wan şandiyên berî min, lê ez çûm Erebistanê, paşê vegeriyam Şamê.

Paşê, piştî sê salan, ez çûm Orşelîmê, da ku ez Petrûs nas bikim, û panzdeh rojan ez li ba wî mam. Lê min ti şandiyekî din nedît, ji bilî Aqûb, birayê Xudan. Di tiştên ku ez ji we re dinivîsim de, ez li ber Bavê me soz didim, ez derewan nakim. Paşê ez çûm herêmên Sûriyê û Kîlîkyayê. Ez hê jî bi xwe ji aliyê civînên Cihûstanê yên ku di Mesîh de ne, nehatibûm nas kirin. Wan tenê bihîst: “Yê ku berê li me zordarî dikir, niha wê baweriya ku berê wî dixwest têk bibe, mizgîn dide.” Û wan ji ber min Bavê me birûmet kir.