Galati 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Sawise patbelas taun aku munggah menyang Yerusalem maneh karo Barnabas, uga ngajak Titus. ²Anggonku munggah iku marga saka wahyu, banjur Injil kang dakwartakake ing antarane bangsa-bangsa liya mau dakaturake marang wong-wong kono—mung dhewekan, marang para kang kajen—supaya mlakuku, utawa anggonku wis mlaku, aja nganti tanpa guna. ³Nanging sanadyan Titus, kang mbarengi aku, senajan wong Yunani, ora dipeksa supaya disunat. ⁴Prakara iki marga saka para sadulur palsu, kang dilebokake kanthi dhedhemitan, kang nyusup mlebu arep ngindhik kamardikan kang kita duweni ana ing Sang Kristus Yesus, kanthi sedya mboyongake kita dadi batur tukon. ⁵Kita ora sumeleh marang wong-wong mau sadhela wae, supaya kayektening Injil tetep ana ing kowe kabeh. ⁶Dene tumrap para kang kajen—apa anane wong-wong mau ora dadi sebab tumrap aku; Rama kita ora mbedak-mbedakake wong—para kang kajen mau ora nambahi apa-apa marang aku. ⁷Nanging malah, wong-wong mau padha ngerti yen aku wis dipasrahi Injil kanggo wong-wong kang ora tetak, kaya Petrus kang dipasrahi Injil kanggo wong-wong kang tetak. ⁸Awit Panjenengane kang makarya ana ing Petrus dadi rasul tumrap wong tetak, iya makarya ana ing aku tumrap bangsa-bangsa liya. ⁹Bareng ngerti sih-rahmat kang kaparingake marang aku, Yakobus, Petrus lan Yokanan—kang kaanggep dadi saka-sakaning pasamuwan—padha ngulungake tangan tengen tandha pasaduluran marang aku lan Barnabas: kita bakal lunga marang bangsa-bangsa liya, dene wong-wong mau marang wong-wong kang tetak. ¹⁰Wong-wong mau mung njaluk supaya kita padha ngelingi marang wong-wong miskin—prakara kang pancen dakudi daklakoni.

Paulus Nyaruwe Kefas ing Antiokhia

¹¹Nanging nalika Petrus teka ing Antiokhia, aku nglawan dheweke adhep-adhepan, amarga dheweke pancen luput. ¹²Sadurunge ana wong sawatara kang teka saka Yakobus, Petrus mangan bebarengan karo bangsa-bangsa liya; nanging bareng wong-wong mau teka, dheweke mundur lan misahake awake dhewe, amarga wedi marang golongan kang tetak. ^a a v12 “Golongan kang tetak” — wong-wong Kristen Yahudi kang maksa yen wong pracaya saka bangsa liya kudu disunat supaya bisa katampa kanthi sampurna. ¹³Wong-wong Yahudi liyane uga padha melu ethok-ethok kaya dheweke, nganti Barnabas uga katut ing anggone ethok-ethok mau. ¹⁴Nanging bareng aku weruh yen wong-wong mau ora lumaku kanthi bener manut kayektening Injil, aku kandha marang Petrus ana ing ngarepe wong akeh: “Yen kowe, sawijining wong Yahudi, urip kaya bangsa liya lan ora kaya wong Yahudi, kepriye anggonmu meksa bangsa-bangsa liya supaya urip kaya wong Yahudi?”

¹⁵Kita iki wong Yahudi wiwit lair, lan dudu wong dosa saka bangsa liya, ¹⁶ewadene kita padha ngerti yen wong ora kabeneraken ana ing ngarsane Gusti Allah marga saka panggawening angger-anggering Toret, nanging marga saka pracaya marang Gusti Yesus Kristus. Kita uga wis padha pracaya marang Sang Kristus Yesus, supaya kabeneraken marga saka pracaya marang Sang Kristus, dudu marga saka panggawening angger-anggering Toret—awit ora ana wong siji wae kang kabeneraken marga saka panggawening angger-anggering Toret. ¹⁷Nanging manawa kita, sajrone ngupaya supaya kabeneraken ana ing Sang Kristus, tetep tinemu dadi wong dosa uga, apa kuwi ateges Sang Kristus dadi abdining dosa? Babar pisan ora! ¹⁸Awit manawa aku mbangun maneh apa kang wis dakbubrah, aku mbuktekake awakku dhewe dadi wong kang nerak angger-angger. ¹⁹Awit marga saka angger-anggering Toret aku wis mati tumrap angger-anggering Toret, supaya aku bisa urip tumrap Rama kita. ²⁰Aku wis kasalib bareng karo Sang Kristus. Saiki dudu aku maneh kang urip, nanging Sang Kristus kang urip ana ing aku. Dene urip kang dakjalani saiki ing sajroning daging iki, iku dakjalani kanthi pracaya marang Putraning Rama kita, kang wis ngasihi aku lan masrahake sarirane kanggo aku. ²¹Aku ora nampik sih-rahmate Rama kita; sabab manawa kabeneran iku tekane marga saka angger-anggering Toret, dadi anggone Sang Kristus seda iku tanpa guna.