Di Mesîh de Azad Sekinîn

Azadî ew e ku Mesîh kirî, loma Pawlos hişyar dike ku sinetbûn wê dîsa wan bixe bin hemû şerîetê. Lê azadî ne derfet e ji bo bedenê: hezkirin xizmetê dike, û karên beden civînekê ji hev diçirînin û mirovan ji Padîşahiya Bavê me derdixin, dema ku Ruhê Pîroz hezkirin, şahî, aştî û sebrê geş dike.

Bavê me di ayetê de dipeyive 14

Beş 5.

Mesîh em ji bo azadiyê azad kirin. Loma bi cî bisekinin û careke din nekevin bin nîrê koletiyê.

Guhdarî bikin: Ez, Pawlos, ji we re dibêjim—heke hûn sinet bibin, Mesîh tu feydê nade we. Ez careke din şahidiyê didim: divê her mirovê ku sinetê qebûl dike, hemû şerîetê bigire. Hûn ên ku bi şerîetê li rastiyê digerin, ji Mesîh hatine qutkirin; hûn ji keremê ketine. Çimkî bi Ruhê Pîroz, bi baweriyê, em bi hesreteke mezin li hêviya rastiyê disekinin. Çimkî di Mesîh Îsa de ne sinet û ne jî nesinetbûn tu tiştekî nake—tenê baweriya ku bi hezkirinê dixebite.

Hûn baş direviyan. Kê li ber we girt ku hûn ji rastiyê neguhdar bin? Ev razîkirin ne ji Bavê me ye, yê ku we gazî dike. Hinek hevîrtirş hemû hevîr geş dike. Ez di Xudan de pê bawer im ku hûnê fikreke din negirin; lê kesê ku we dixe tengasiyê, wê cezayê xwe bikişîne.

Lê gelî birayan, heke ez hê jî sinetê mizgîn bidim, çima ez hê jî têm çewisandin? Wê demê êşa xaçê ji holê radibe. Xwezî ên ku we aloz dikin, xwe bi tevahî jêbikin! ^a

Gelî birayan, hûn ji bo azadiyê hatin gazîkirin—tenê nehêlin ku ev azadî bibe derfetek ji bo bedenê; lê li şûna wê, bi hezkirinê xizmeta hev bikin.

Çimkî hemû şerîet di yek emrê de pêk tê: “Tuyê ji cîranê xwe wekî xwe hez bikî.”

Lê heke hûn hev bigezin û hev biqurtînin, hişyar bin ku hûn ji hev neyên hilweşandin.

Lê ez dibêjim: bi Ruh bimeşin, û hûnê daxwazên bedenê bi cî neynin. Siruşta gunehkar tiştê ku li dijî Ruh e dixwaze, û Ruh tiştê ku li dijî siruşta gunehkar e; ew li hev nakin, loma hûn tiştê ku dixwazin nakin. Lê heke hûn ji aliyê Ruh ve bêne rêberîkirin, hûn ne di bin şerîetê de ne. Karên siruşta gunehkar diyar in: fuhuş, nepakî, berdestiya bêserûber. Pûtperestî, sêrbazî, dijminatî, nakokî, çavnebarî, hêrsên tûj, dilxwaziyên xweperest, dubendî, kom û deste, hesûdî, serxweşî, şahiyên bêedeb û tiştên bi vî rengî. Ez niha ji we re dibêjim, wekî berê jî: ên ku van tiştan dikin, wê Padîşahiya Bavê me mîras negirin.

Lê fêkiyê Ruh hezkirin, şahî, aştî, sebir, dilovanî, qencî, dilsozî, nermî û xwe-ragirtin e. Li dijî tiştên bi vî rengî tu şerîet tuneye. Û ên ku yên Mesîh Îsa ne, siruşta gunehkar bi dilxwazî û daxwazên wê ve xaçî kirine. Heke em bi Ruh dijîn, bila em bi Ruh re jî hevgav bimeşin. Bila em pozbilind nebin, hev neêşînin û ji hev hesûdî nekin.