Tetep Merdika dina Kristus

Kamerdékaan téh hal anu geus dibeuli ku Kristus, ku sabab éta Paulus ngingetan yén sunat bakal nempatkeun deui maranéhna di handapeun sakabéh hukum. Tapi kamerdékaan lain kabébasan pikeun sakarep-karep: kanyaah téh ngaladénan, sarta pagawéan daging ngabeulah-beulah jamaah jeung ngahalangan jalma-jalma tina Karajaan Rama urang, sedengkeun Roh numuwuhkeun kanyaah, kabungah, katengtreman, kasabaran.

Pasal 5.

Kristus geus ngamerdikakeun urang sangkan urang merdika. Ku sabab kitu kudu pengkuh, ulah daek deui dibeungkeut ku rante perbudakan.

Darengekeun: Sim kuring, Paulus, rek ngabejaan ka aranjeun—lamun aranjeun disunat, Kristus moal aya gunana pikeun aranjeun. Sim kuring nyaksian deui: unggal jalma lalaki anu narima sunat, wajib ngalakonan sakumna Hukum Toret. Aranjeun anu hayang diangken bener ku jalan Hukum Toret, geus pisah ti Kristus; geus murag tina sih kurnia. Sabab ku karana Roh Suci, dumasar kana iman, urang satia nganti-nganti pangharepan kana kabeneran. Sabab dina Kristus Yesus mah disunat atawa henteu disunat teh teu jadi sual—nu penting mah iman anu dilakonan ku jalan kanyaah.

Aranjeun tadina lumpah kalawan hade. Saha nu ngahalangan aranjeun nepi ka teu nurut deui kana kayaktian? Pangbujuk nu kitu teh lain datangna ti Rama urang, anu geus nyaur aranjeun. Ragi saeutik oge bisa ngacamuk sakabeh adonan. Sim kuring yakin ku karana Gusti, yen aranjeun moal boga pamadegan nu sejen; saha bae anu ngaributkeun aranjeun bakal nanggung hukumanana.

Tapi dulur-dulur, upama sim kuring masih keneh ngawawarkeun sunat, naha bet masih keneh dikaniaya? Lamun kitu, batu sandungan tina salib teh geus euweuh. Sim kuring mah hayang sangkan jalma-jalma anu ngaributkeun aranjeun teh ngeureut awakna sakalian! ^a

Dulur-dulur, aranjeun teh disaur sangkan merdika—ngan ulah nepi ka kamerdikaan teh dijadikeun kasempetan pikeun hawa napsu; sabalikna, kudu silih layanan ku kanyaah.

Sabab sakumna Hukum Toret teh kacumponan dina hiji parentah: “Masing nyaah ka batur sapada-pada cara ka diri sorangan.”

Tapi lamun aranjeun silih gegel jeung silih dahar, sing ati-ati bisi aranjeun silih binasakeun.

Tapi ceuk sim kuring: kudu hirup nurut kana pituduh Roh, tangtu aranjeun moal ngalakonan pangajak hawa napsu. Hawa napsu hayangna anu papalingpang jeung Roh, ari Roh papalingpang jeung hawa napsu; duanana silih tarung, nepi ka aranjeun teu bisa migawe sakahayang. Tapi lamun aranjeun dituyun ku Roh, aranjeun teu kaereh ku Hukum Toret. Pagawean hawa napsu mah geus katara: jinah, kalakuan najis, jeung pamroasan nu teu uni. nyembah brahala, sihir, mumusuhan, pacengkadan, sirik, napsu amarah, kahayang sorangan, pasalia, papecah golongan, dengki, mabok, pesta anu teu uni, jeung sajabana ti eta. Ayeuna sim kuring ngelingan aranjeun, cara nu enggeus-enggeus: jalma-jalma anu ngalampahkeun hal-hal nu kitu, moal bisa ngawaris Karajaan Rama urang.

Sabalikna, buah Roh mah nya eta kanyaah, kabungah, karapihan, kasabaran, kahadean, kamurahan, kasatiaan, lemah lembut, jeung bisa ngadalian diri. Pikeun hal-hal nu kitu mah teu aya hukum anu ngalarang. Jalma-jalma anu jadi kagungan Kristus Yesus mah geus nyalibkeun hawa napsuna katut sagala karep jeung kahayangna. Lamun urang hirup ku Roh, hayu urang oge laku lampah nurutkeun Roh. Urang ulah jadi agul, ulah silih pancing, ulah silih sirikan.