Purwaning Dumadi 38 FHB Father's Heart Bible™

38 ¹Ing wektu iku Yehuda ninggal para sadulure, banjur marani sawijining wong saka Adulam kang jenenge Hira. ²Ana ing kono Yehuda weruh anake wadon sawijining wong Kanaan kang jenenge Sua. Wong wadon mau banjur dipek dadi bojone sarta dituroni. ³Wong wadon mau banjur ngandheg sarta nglairake anak lanang, lan dijenengake Er dening Yehuda. ⁴Banjur ngandheg maneh sarta nglairake anak lanang, kang dijenengake Onan. ⁵Banjur isih nglairake anak lanang maneh, kang dijenengake Sela; nalika nglairake anak mau dheweke ana ing Kezib. ⁶Yehuda banjur ngepek bojo kanggo Er, anake kang mbarep; jenenge Tamar. ⁷Nanging Er, anak mbarepe Yehuda, iku ala ing ngarsane Rama kita, mulane nyawane dipundhut dening Rama kita. ⁸Yehuda banjur kandha marang Onan: “Kumpula karo bojone sadulurmu, lakonana kuwajibanmu minangka ipene, lan nganakna turun kanggo sadulurmu.” ^a a v8 Miturut adat kuna, wong lanang kang sadulure mati tanpa turun kudu nganakake anak karo randhane, supaya jeneng sadulure mau lestari — yaiku kuwajiban kang ditulak dening Onan. ⁹Nanging Onan ngerti yen anak mau ora bakal dadi anake, mulane saben-saben kumpul karo bojone sadulure, dheweke ngwutahake wijine ing lemah, supaya sadulure ora oleh turun. ¹⁰Apa kang ditindakake iku ala ing paningale Rama kita, mulane Onan iya banjur dipundhut nyawane. ¹¹Yehuda banjur kandha marang Tamar, mantune: “Dadia randha ing omahe bapakmu nganti anakku Sela gedhe,” amarga batine mikir, “Aja-aja Sela iya mati kaya sadulur-sadulure.” Tamar banjur manggon ing omahe bapakne.

¹²Sawise sawatara suwe, bojone Yehuda, anake Sua, mati. Bareng Yehuda wis lipur atine, dheweke lan kancane, Hira wong Adulam, munggah menyang Timna, menyang panggonane para wong kang nyukur wedhuse. ¹³Tamar banjur dikandhani, “Maratuwamu lagi munggah menyang Timna arep nyukur wedhuse.” ¹⁴Tamar banjur nyopot sandhangan randhane, kudhungan kerudung sarta nutupi awake, nuli lungguh ing gapurane kutha Enaim, ing dalan menyang Timna; amarga weruh yen Sela wis gedhe, nanging dheweke ora dipasrahake dadi bojone. ¹⁵Bareng Yehuda weruh wong wadon mau, dikira wanita tunasusila, amarga nutupi raine. ¹⁶Yehuda banjur nyedhaki wong wadon mau ing pinggir dalan, sarta kandha, “Kene, aku arep kumpul karo kowe,” amarga ora ngerti yen iku mantune. Wangsulane wong wadon mau, “Aku arep kokwenehi apa, yen aku gelem kokkumpuli?”

¹⁷Yehuda kandha, “Kowe bakal dakkirimi cempe saka pepanthanku.” Wong wadon mau mangsuli, “Apa kowe gelem menehi tanggungan marang aku, nganti kokkirim cempe mau?”

¹⁸Yehuda kandha, “Tanggungan apa kang kudu dakwenehake marang kowe?” Wangsulane, “Stempelmu, taline, lan teken kang ana ing tanganmu.” Banjur kabeh mau diwenehake, nuli kumpul karo wong wadon mau, lan wong wadon mau ngandheg saka dheweke.

¹⁹Wong wadon mau banjur ngadeg lan lunga, nyopot kerudunge, sarta nganggo maneh sandhangan randhane. ²⁰Yehuda banjur kongkonan kancane, wong Adulam, nggawa cempe mau, perlu njaluk balik tanggungan saka wong wadon mau, nanging wong wadon mau ora ketemu. ²¹Wong Adulam mau banjur takon marang wong-wong ing panggonan kono, “Ana ing ngendi wanita tunasusila candhi kang maune ana ing pinggir dalan Enaim?” Wangsulane wong-wong mau, “Ora ana wanita tunasusila candhi ing kene.”

²²Wong mau banjur bali marang Yehuda, kandhane, “Aku ora bisa nemokake wong wadon mau, lan wong-wong ing kono padha kandha yen ing kono durung tau ana wanita tunasusila candhi.” ²³Yehuda banjur kandha, “Wis ben barang-barang iku dadi duweke, supaya kita ora dadi gegujengan. Aku wis ngirimake cempe iki marang dheweke, nanging kowe ora nemokake dheweke.”

²⁴Watara telung sasi sawise iku, Yehuda dikandhani, “Tamar, mantumu, wis laku jina, malah saiki ngandheg saka laku jinane iku.” Yehuda banjur kandha, “Gawanen metu wong wadon iku, banjur obongen!”

²⁵Nalika digawa metu, Tamar kongkonan matur marang maratuwane, “Kula ngandheg saking tiyang ingkang gadhah barang-barang punika. Mugi dipuntiti, punika stempel, tali, lan teken punika gadhahanipun sinten.”

²⁶Yehuda banjur mangerteni barang-barang mau, sarta kandha, “Dheweke luwih bener tinimbang aku, amarga aku ora masrahake dheweke marang anakku Sela.” Wiwit iku Yehuda ora tau kumpul maneh karo Tamar.

²⁷Bareng wis tekan wektune nglairake, jebul ing wetenge ana bayi kembar. ²⁸Nalika lagi nglairake, salah sijine bayi ngegarake tangane, nuli dukun bayi mau ngiketi tangan iku nganggo benang abang, karo kandha, “Iki kang metu dhisik.” ²⁹Nanging bareng tangan mau ditarik bali, sadulure kang banjur metu dhisik, mulane wong wadon mau kandha, “Kok nganti bisa nrabas mangkene!” Mula bayi kang metu mau dijenengake Peres. ^b b v29 Peres — kang jenenge ateges ‘trobosan’ — dadi leluhure Prabu Dawud, lan lumantar Dawud, dadi leluhure Gusti Yesus (Mateus 1:3, Rut 4:18-22). Rama kita nenun garis turune Sang Putra lumantar bab kang ora kanyana-nyana iki, ngurmati kasetyane Tamar sarta miwiti garis turun kang tumeka ing palungan. ³⁰Sawise iku sadulure metu, kanthi benang abang ing tangane, banjur dijenengake Serah. ^c c v30 Jeneng Serah iku gegayutan karo tembung kang ateges ‘cahya’ utawa ‘semburat esuk’.