Księga Rodzaju 38

38 ¹W tym czasie odszedł Juda od swoich braci i udał się do pewnego człowieka z Adullam, imieniem Chira. ²Tam zobaczył Juda córkę pewnego Kananejczyka, imieniem Szua. Pojął ją za żonę i obcował z nią. ³A ona poczęła i urodziła syna, któremu Juda dał imię Er. ⁴Znowu poczęła i urodziła syna, któremu dała imię Onan. ⁵I urodziła jeszcze jednego syna, któremu dała imię Szela; a była w Kezib, gdy go urodziła. ⁶Juda wziął żonę dla swojego pierworodnego syna, Era; a miała na imię Tamar. ⁷Ale Er, pierworodny Judy, był zły w oczach naszego Ojca, więc nasz Ojciec zesłał na niego śmierć. ⁸Wtedy Juda powiedział do Onana: „Obcuj z żoną swojego brata, spełnij wobec niej powinność szwagra i wzbudź potomstwo swojemu bratu”. ^a a v8 Według starożytnego zwyczaju mężczyzna, którego brat umarł bezdzietnie, płodził dziecko z wdową, aby podtrzymać imię brata — tej powinności Onan odmówił. ⁹Ale Onan wiedział, że to potomstwo nie będzie jego, więc ilekroć obcował z żoną swojego brata, wylewał swoje nasienie na ziemię, aby nie dać potomstwa swemu bratu. ¹⁰To, co uczynił, było złe w oczach naszego Ojca, więc i jego uśmiercił. ¹¹Juda powiedział do swojej synowej Tamar: „Pozostań wdową w domu swego ojca, aż dorośnie mój syn Szela” — bo myślał sobie: „Oby i on nie umarł jak jego bracia”. I zamieszkała Tamar w domu swojego ojca.

¹²Po długim czasie umarła żona Judy, córka Szui. A gdy Juda przestał się smucić, udał się wraz ze swoim przyjacielem Chirą Adullamitą do tych, którzy strzygli jego owce w Timnie. ¹³I doniesiono Tamar: „Oto twój teść idzie do Timny, aby strzyc swoje owce”. ¹⁴Zdjęła więc z siebie szaty swego wdowieństwa, okryła się zasłoną, otuliła się i usiadła przy wejściu do Enaim, przy drodze do Timny — widziała bowiem, że Szela dorósł, a ona nie została mu dana za żonę. ¹⁵Gdy Juda ją zobaczył, pomyślał, że to nierządnica, bo zakryła swoją twarz. ¹⁶I zboczył do niej przy drodze, i powiedział: „Pozwól mi obcować z tobą” — nie wiedział bowiem, że to jego synowa. A ona powiedziała: „Co mi dasz za to, że będę z tobą obcować?”

¹⁷On powiedział: „Przyślę ci koźlątko ze stada”. A ona odpowiedziała: „Czy dasz mi zastaw, dopóki go nie przyślesz?”

¹⁸On zapytał: „Jaki zastaw mam ci dać?” Ona odpowiedziała: „Twój pierścień pieczętny, jego sznur i laskę, którą masz w ręku”. I dał jej je, i obcował z nią, a ona poczęła z niego.

¹⁹Potem wstała i odeszła, zdjęła z siebie zasłonę i znów włożyła swoje szaty wdowieństwa. ²⁰A Juda posłał koźlątko przez swojego przyjaciela Adullamitę, aby odebrać zastaw z rąk tej kobiety, lecz jej nie znalazł. ²¹Pytał tamtejszych mężczyzn: „Gdzie jest ta nierządnica świątynna, która była przy drodze w Enaim?” A oni odpowiedzieli: „Nie było tu żadnej nierządnicy świątynnej”.

²²Wrócił więc do Judy i powiedział: „Nie znalazłem jej, a tamtejsi mężczyźni powiedzieli, że nie było tam żadnej nierządnicy świątynnej”. ²³Wtedy Juda powiedział: „Niech sobie je zatrzyma, abyśmy nie stali się pośmiewiskiem. Posłałem jej to koźlątko, ale ty jej nie znalazłeś”.

²⁴Po około trzech miesiącach doniesiono Judzie: „Twoja synowa Tamar dopuściła się nierządu i oto z nierządu jest brzemienna”. A Juda powiedział: „Wyprowadźcie ją i spalcie!”

²⁵A gdy ją wyprowadzano, posłała do swego teścia wiadomość: „Jestem brzemienna z mężczyzną, do którego to należy. Rozpoznaj, proszę, czyj to pierścień pieczętny, sznur i laska”.

²⁶Juda rozpoznał je i powiedział: „Ona jest sprawiedliwsza ode mnie, bo nie dałem jej swojemu synowi Szeli”. I już więcej z nią nie obcował.

²⁷A gdy nadszedł czas jej porodu, oto bliźnięta były w jej łonie. ²⁸A podczas porodu jeden wysunął rękę; a położna wzięła i przywiązała do niej szkarłatną nić, mówiąc: „Ten wyszedł pierwszy”. ²⁹Lecz gdy cofnął rękę, oto wyszedł jego brat; i powiedziała: „Jakiż wyłom uczyniłeś dla siebie!” Dlatego nazwano go imieniem Peres. ^b b v29 Peres — którego imię oznacza „wyłom" — staje się przodkiem króla Dawida, a przez Dawida także Jezusa (Mateusza 1:3; Rut 4:18-22). Nasz Ojciec wplata rodowód swojego Syna przez najbardziej nieoczekiwany rozdział, czcząc wierność Tamar i rozpoczynając linię, która kończy się przy żłobie. ³⁰Potem wyszedł jego brat, który miał na ręce szkarłatną nić, i nazwano go imieniem Zerach. ^c c v30 Imię Zerach wiąże się z „jasnością" lub „wschodem".