پيدائش 38 FHB Father's Heart Bible™

38 ¹انهيءَ وقت يهوداه پنهنجن ڀائرن کان الڳ ٿي، عدلام جي رهاڪو حيرا نالي هڪڙي ماڻهوءَ وٽ هليو ويو. ²اتي يهوداه هڪ ڪنعانيءَ جي ڌيءَ کي ڏٺو، جنهن جو نالو سوعا هو. کيس پرڻجي ساڻس همبستر ٿيو. ³هوءَ حامله ٿي پٽ ڄڻيائين، ۽ يهوداه سندس نالو عير رکيو. ⁴هوءَ وري حامله ٿي پٽ ڄڻيائين ۽ سندس نالو اونان رکيائين. ⁵هن وري هڪ ٻيو پٽ ڄڻيو ۽ سندس نالو سيلا رکيائين؛ جڏهن هن کيس ڄڻيو تڏهن هوءَ ڪزيب ۾ هئي. ⁶يهوداه پنهنجي پهرئين پٽ عير لاءِ زال آندي، جنهن جو نالو تمر هو. ⁷پر يهوداه جو پهريون پٽ عير اسان جي پيءُ جي نظر ۾ بڇڙو هو، تنهنڪري اسان جي پيءُ کيس ماري ڇڏيو. ⁸پوءِ يهوداه اونان کي چيو تہ ”پنهنجي ڀاءُ جي زال وٽ وڃ، ديور جو فرض ادا ڪر ۽ پنهنجي ڀاءُ لاءِ اولاد پيدا ڪر.“ ^a a v8 قديم رسم موجب، جنهن ماڻهوءَ جو ڀاءُ بي اولاد مري ويندو هو، سو بيوه سان گڏجي ٻار پيدا ڪندو هو تہ جيئن ڀاءُ جو نالو هلندو رهي — اهو فرض جيڪو اونان نہ نڀايو. ⁹پر اونان ڄاتو تہ ٻار سندس نہ ٿيندو، تنهنڪري جڏهن بہ پنهنجي ڀاءُ جي زال وٽ ويندو هو تڏهن پنهنجو ٻج زمين تي ڇڏيندو هو، تہ جيئن پنهنجي ڀاءُ کي ڪو اولاد نہ ٿئي. ¹⁰هن جيڪو ڪيو سو اسان جي پيءُ جي نظر ۾ بڇڙو هو، تنهنڪري اسان جي پيءُ کيس بہ ماري ڇڏيو. ¹¹يهوداه پنهنجي نونهن تمر کي چيو تہ ”جيستائين منهنجو پٽ سيلا وڏو ٿئي، تيستائين پنهنجي پيءُ جي گهر ۾ بيوه ٿي ويٺي رهه“— هن سوچيو تہ ”مبادا هو بہ پنهنجن ڀائرن وانگر مري وڃي.“ سو تمر پنهنجي پيءُ جي گهر ۾ رهي.

¹²گهڻو وقت پوءِ يهوداه جي زال، يعني سوعا جي ڌيءَ، مري وئي. جڏهن يهوداه کي دلداري ملي تڏهن هو پنهنجي دوست حيرا عدلاميءَ سان گڏ رڍن ڪتڻ وارن وٽ تمنه ڏانهن چڙهي ويو. ¹³تمر کي ٻڌايو ويو تہ ”تنهنجو سهرو پنهنجيون رڍون ڪتڻ لاءِ تمنه ڏانهن چڙهي ٿو.“ ¹⁴تنهنڪري هن پنهنجا بيوگيءَ جا ڪپڙا لاهي، پاڻ کي پردي سان ڍڪي ۽ چادر ۾ ويڙهجي، تمنه ڏانهن ويندڙ رستي تي عينيم جي دروازي وٽ ويهي رهي— ڇاڪاڻ تہ ڏٺائين تہ سيلا وڏو ٿي ويو آهي پر کيس سندس زال طور نہ ڏنو ويو آهي. ¹⁵جڏهن يهوداه کيس ڏٺو تڏهن کيس ڪسبڻ سمجهيائين، ڇاڪاڻ تہ هن پنهنجو منهن ڍڪيو هو. ¹⁶هو رستي تي هن ڏانهن مڙيو ۽ چيائين تہ ”اچ، مون کي تو سان گڏ سمهڻ ڏي“— کيس خبر نہ هئي تہ هوءَ سندس نونهن آهي. ان تي هن چيو تہ ”مون سان گڏ سمهڻ لاءِ مون کي ڇا ڏيندين؟“

¹⁷هن چيو تہ ”آءٌ ڌڻ مان ٻڪريءَ جو هڪ ٻچو موڪليندس.“ هن چيو تہ ”جيستائين تون اهو موڪليين، تيستائين مون کي ڪو گروي ڏيندين؟“

¹⁸هن چيو تہ ”تو کي ڪهڙو گروي ڏيان؟“ هن چيو تہ ”تنهنجي مهر، ان جي ڊور ۽ تنهنجي هٿ ۾ جيڪا لٺ آهي.“ هن اهي کيس ڏنيون، ساڻس سمهيو ۽ هوءَ ساڻس حامله ٿي وئي.

¹⁹هوءَ اُٿي هلي وئي. پردو لاهي، پنهنجا بيوگيءَ جا ڪپڙا وري پاتائين. ²⁰يهوداه پنهنجي عدلامي دوست جي هٿان ٻڪريءَ جو ٻچو موڪليو تہ جيئن عورت کان گروي واپس وٺي، پر هو کيس ڳولي نہ سگھيو. ²¹هن اتان جي ماڻهن کان پڇيو تہ ”اها مندر جي ڪسبڻ ڪٿي آهي جيڪا عينيم ۾ رستي جي ڪناري تي هئي؟“ هنن چيو تہ ”هتي ڪابہ مندر جي ڪسبڻ نہ آئي آهي.“

²²تنهنڪري هو يهوداه ڏانهن موٽي آيو ۽ چيائين تہ ”مون کيس نہ لڌو، ۽ اتان جي ماڻهن چيو تہ هتي ڪابہ مندر جي ڪسبڻ نہ هئي.“ ²³پوءِ يهوداه چيو تہ ”ڇڏ تہ اهي هن وٽ رهن، نہ تہ اسان جي ٺٺولي ٿيندي. مون هي ٻچو کيس موڪليو هو، پر تو کيس نہ لڌو.“

²⁴اٽڪل ٽن مهينن پوءِ يهوداه کي ٻڌايو ويو تہ ”تنهنجي نونهن تمر زنا ڪئي آهي، ۽ هاڻي هوءَ انهيءَ سبب حامله آهي.“ يهوداه چيو تہ ”کيس ٻاهر آڻيو ۽ ساڙي ڇڏيو!“

²⁵جڏهن کيس ٻاهر آندو پيو ويو تڏهن هن پنهنجي سهري ڏانهن چوائي موڪليو تہ ”آءٌ انهيءَ ماڻهوءَ کان حامله آهيان جنهن جا هي آهن. مهرباني ڪري سڃاڻي ٻڌاءِ تہ هيءَ مهر، ڊور ۽ لٺ ڪنهن جون آهن.“

²⁶يهوداه اهي سڃاڻي ورتا ۽ چيائين تہ ”هوءَ مون کان وڌيڪ سچار آهي، ڇاڪاڻ تہ مون کيس پنهنجي پٽ سيلا کي نہ ڏنو.“ وري ڪڏهن بہ ساڻس نہ سمهيو.

²⁷جڏهن سندس ڄڻڻ جو وقت آيو تڏهن سندس پيٽ ۾ جڙيا ٻار هئا. ²⁸جڏهن هوءَ ڄڻي رهي هئي تڏهن هڪڙي ٻار پنهنجو هٿ ٻاهر ڪڍيو. دائيءَ ان جي هٿ تي ڳاڙهو ڌاڳو ٻڌي چيو تہ ”هي پهريان نڪتو.“ ²⁹جڏهن هن پنهنجو هٿ پوئتي ڇڪيو تڏهن سندس ڀاءُ ٻاهر نڪتو، ان تي هن چيو تہ ”تو پاڻ لاءِ ڪهڙو چيرو ڪيو آهي!“ سو جيڪو ڀاءُ ٻاهر نڪتو تنهن جو نالو فارض رکيو ويو. ^b b v29 فارض — جنهن نالي جو مطلب ’چيرو‘ آهي — بادشاهه دائود جو، ۽ دائود جي وسيلي يسوع جو ڏاڏو ٿئي ٿو (متي 1:3، روت 4:18-22). اسان جو پيءُ پنهنجي فرزند جي نسب جو ڌاڳو تمام غير متوقع باب مان ٿو اڻي، تمر جي وفاداريءَ کي عزت ڏيندي ۽ اهو نسب شروع ڪندي جيڪو آخور تي پورو ٿئي ٿو. ³⁰پوءِ سندس ڀاءُ نڪتو، جنهن جي هٿ تي ڳاڙهو ڌاڳو هو، ۽ سندس نالو زارح رکيو ويو. ^c c v30 زارح نالو ”چمڪ“ يا ”صبح ٿيڻ“ سان ڳنڍيل آهي.