پيدائش 37 FHB Father's Heart Bible™

37 ¹يعقوب ڪنعان جي ان ملڪ ۾ رهڻ لڳو، جتي سندس پيءُ پرڏيهي ٿي رهيو هو. ²هيءُ يعقوب جي گهراڻي جو احوال آهي. يوسف سترنهن ورهين جو جوان هو، ۽ پنهنجن ڀائرن سان گڏ، جيڪي سندس پيءُ جي زالن بلها ۽ زلفا جا پٽ هئا، رڍن ڌڻ کي چاريندو هو، ۽ هنن جي بڇڙي خبر پنهنجي پيءُ وٽ آندائين. ³اسرائيل يوسف کي پنهنجن سڀني ٻين پٽن کان وڌيڪ پيار ڪندو هو، ڇاڪاڻ تہ هو کيس پوڙهائپ ۾ ڄائو هو، تنهنڪري هن لاءِ ڪيترن رنگن وارو چولو ٺهرايائين. ⁴جڏهن سندس ڀائرن ڏٺو تہ سندن پيءُ کيس سڀني کان وڌيڪ پيار ٿو ڪري، تڏهن اهي کانئس نفرت ڪرڻ لڳا ۽ ساڻس سٺي نموني ڳالهائي نہ سگهندا هئا.

⁵يوسف کي هڪ خواب آيو، ۽ جڏهن پنهنجن ڀائرن کي ٻڌايائين تڏهن هو کانئس اڃا وڌيڪ نفرت ڪرڻ لڳا. ⁶کين چيائين تہ ”مون جيڪو خواب ڏٺو آهي سو ٻڌو: ⁷اوچتو اسين پوک ۾ ڳڀا ٻڌي رهيا هئاسين، تہ اوچتو منهنجو ڳڀو اُٿي سڌو بيهي رهيو، ۽ اوهان جا ڳڀا چوڌاري گڏ ٿي ان آڏو جھڪيا.“

⁸سندس ڀائرن چيس تہ ”ڇا تون سچ پچ اسان تي بادشاهي ڪندين؟ ڇا تون واقعي اسان تي حڪومت ڪندين؟“ پوءِ سندس خوابن ۽ ڳالهين ڪري هو کانئس اڃا وڌيڪ نفرت ڪرڻ لڳا. ⁹هن وري هڪ خواب ڏٺو ۽ پنهنجن ڀائرن کي ٻڌايائين تہ ”ڏسو، مون هڪ ٻيو خواب ڏٺو آهي: سج، چنڊ ۽ يارنهن تارا مون آڏو جھڪي رهيا هئا.“ ¹⁰جڏهن پنهنجي پيءُ ۽ ڀائرن کي ٻڌايائين، تڏهن سندس پيءُ کيس ڌمڪائيندي چيو تہ ”هي ڪهڙو خواب آهي جيڪو تو ڏٺو؟ ڇا آءٌ، تنهنجي ماءُ ۽ تنهنجا ڀائر سچ پچ اچي تو آڏو زمين تائين جھڪنداسين؟“ ¹¹سندس ڀائر کانئس ڏاڍو حسد ڪرڻ لڳا، پر سندس پيءُ اها ڳالهه دل ۾ رکي.

ڀائرن ڏانهن موڪليو ويو

¹²هاڻي سندس ڀائر پنهنجي پيءُ جا ڌڻ چارڻ لاءِ شڪيم جي ويجهو ويل هئا. ¹³اسرائيل يوسف کي چيو تہ ”ڇا تنهنجا ڀائر شڪيم ۾ ڌڻ نہ ٿا چارين؟ اچ، آءٌ توکي هنن ڏانهن موڪليان.“ هن وراڻيو تہ ”آءٌ حاضر آهيان.“

¹⁴چيائينس تہ ”وڃ، ڏس تہ تنهنجا ڀائر ۽ ڌڻ خيريت سان آهن يا نہ، ۽ مون ڏانهن خبر کڻي اچ.“ پوءِ هن کيس حبرون جي واديءَ مان موڪليو، ۽ يوسف شڪيم ۾ پهتو. ¹⁵هڪ ماڻهوءَ کيس ميدانن ۾ ڀٽڪندو ڏسي پڇيو تہ ”تون ڇا ڳولي رهيو آهين؟“

¹⁶وراڻيائين تہ ”آءٌ پنهنجن ڀائرن کي ڳولي رهيو آهيان. ڇا تون ٻڌائي سگهين ٿو تہ اهي پنهنجا ڌڻ ڪٿي چاري رهيا آهن؟“

¹⁷ماڻهوءَ چيو تہ ”اهي هتان هليا ويا آهن. مون کين چوندي ٻڌو تہ ’اچو، دوتان ڏانهن هلون.‘“ پوءِ يوسف پنهنجن ڀائرن جي پٺيان ويو ۽ کين دوتان ۾ لڌائين.

¹⁸هنن کيس پري کان ڏٺو، ۽ هن جي ويجهو پهچڻ کان اڳ ئي کيس مارڻ جي سازش ڪيائون.

¹⁹هڪ ٻئي کي چيائون تہ ”ڏسو، اهو خوابن وارو اچي رهيو آهي! ²⁰هاڻي اچو، کيس ماريون، ڪنهن کڏ ۾ اڇلايون ۽ چئون تہ ڪنهن جهنگلي جانور کيس کائي ڇڏيو. پوءِ ڏسنداسين تہ سندس خوابن جو ڇا ٿئي ٿو.“

²¹روبن اهو ٻڌي کيس سندن هٿن مان ڇڏائڻ جي ڪوشش ڪئي ۽ چيائين تہ ”اچو تہ سندس جان نہ وٺون.“ ²²روبن کين چيو تہ ”رت نہ وهايو. کيس هن بيابان واري کوهه ۾ اڇلايو، پر هٿ نہ لايوس.“ روبن اهو انهيءَ لاءِ چيو تہ يوسف کي هنن کان ڇڏائي پنهنجي پيءُ وٽ موٽائي وڃي. ²³جڏهن يوسف پنهنجن ڀائرن وٽ پهتو، تڏهن هنن سندس چولو، يعني ڪيترن رنگن وارو اهو چولو جيڪو هن پاتل هو، لاهي ڇڏيو. ²⁴کيس کڻي کوهه ۾ اڇلائي ڇڏيائون. اهو کوهه خالي هو، ان ۾ پاڻي ڪونہ هو.

²⁵پوءِ اهي ماني کائڻ ويٺا، ۽ مٿي نهاري ڏٺائون تہ جلعاد کان اسماعيلين جو هڪ قافلو اچي رهيو آهي، جن جا اُٺ مصالحا، بلسان ۽ مُر کڻي مصر ڏانهن پئي ويا. ²⁶يهودا پنهنجن ڀائرن کي چيو تہ ”جيڪڏهن اسين پنهنجي ڀاءُ کي ماري سندس رت لڪايون تہ اسان کي ڇا فائدو؟ ²⁷اچو، کيس اسماعيلين کي وڪڻي ڇڏيون، پاڻ کيس نقصان نہ پهچايون. آخر هو اسان جو ڀاءُ، اسان جو پنهنجو گوشت پوست آهي.“ سندس ڀائرن مڃيو. ²⁸جڏهن مدياني واپاري لنگهي رهيا هئا، تڏهن سندس ڀائرن يوسف کي کڏ مان ڪڍيو ۽ ويهن چانديءَ جي ٽڪرن عيوض اسماعيلين کي وڪڻي ڇڏيائون، ۽ اسماعيلين کيس مصر آندو.

²⁹جڏهن روبن کوهه وٽ موٽي آيو ۽ ڏٺائين تہ يوسف اتي ڪونہ آهي، تڏهن پنهنجا ڪپڙا ڦاڙيائين. ³⁰پنهنجن ڀائرن وٽ موٽي اچي چيائين تہ ”ڇوڪرو ڪونهي! هاڻي آءٌ ڪيڏانهن وڃان؟“

³¹پوءِ هنن يوسف جو چولو کڻي، ٻڪرو ذبح ڪري، چولو رت ۾ ٻوڙيو. ³²ڪيترن رنگن وارو اهو چولو موڪلي پنهنجي پيءُ وٽ آندائون ۽ چيائون تہ ”اسان کي هي لڌو آهي. ڏسي ڏس تہ هي تنهنجي پٽ جو چولو آهي يا نہ؟“

³³هن اهو سڃاتو ۽ چيائين تہ ”منهنجي پٽ جو چولو! ڪنهن خطرناڪ جانور کيس کائي ڇڏيو! يوسف ضرور ٽڪرا ٽڪرا ٿي ويو آهي.“ ³⁴پوءِ يعقوب پنهنجا ڪپڙا ڦاڙيا، ماتمي لباس پهريائين ۽ ڪيترائي ڏينهن پنهنجي پٽ لاءِ ماتم ڪيائين. ³⁵سندس سڀ پٽ ۽ ڌيئرون کيس تسلي ڏيڻ آيا، پر هن تسلي وٺڻ کان انڪار ڪيو ۽ چيائين تہ ”نہ، آءٌ ماتم ڪندي پنهنجي پٽ وٽ قبر ۾ هليو ويندس.“ تنهنڪري سندس پيءُ هن لاءِ روئندو رهيو. ^a a v35 شيول مئلن جي دنيا آهي، هڪ ڌنڌلي جاءِ جتي موت وقت هر ڪو وڃي ٿو؛ اهو نئين عهدنامي جو پوءِ وارو جهنم جو تصور نہ آهي، جيڪو عدالت جي جاءِ آهي. ³⁶هاڻي مديانين يوسف کي مصر ۾ فرعون جي هڪ درٻاري ۽ محافظن جي سردار فوطيفر وٽ وڪڻي ڇڏيو.