ஆதியாகமம் 37

37 ¹ தன் தகப்பன் அந்நியனாய் வாழ்ந்திருந்த தேசமாகிய கானான் தேசத்தில் யாக்கோபு குடியேறினான். ² யாக்கோபின் குடும்பத்தின் வரலாறு இதுவே. பதினேழு வயதுள்ள வாலிபனாகிய யோசேப்பு, தன் தகப்பனுடைய மனைவிகளான பில்காளுடையவும் சில்பாளுடையவும் மகன்களாகிய தன் சகோதரரோடு மந்தையை மேய்த்துக்கொண்டிருந்தான். அவர்களைக் குறித்த தீய செய்தியை யோசேப்பு தன் தகப்பனிடம் கொண்டுவந்தான். ³ இஸ்ரவேலோ, யோசேப்பைத் தன் மற்ற எல்லாக் குமாரரையும்பார்க்கிலும் அதிகமாய் நேசித்தான்; ஏனெனில் அவன் தன் முதிர்வயதில் அவனுக்குப் பிறந்தவனாயிருந்தான். அவன் அவனுக்கு பலவர்ணமான ஒரு அங்கியைச் செய்வித்தான். ⁴ தங்கள் எல்லாரையும்பார்க்கிலும் தங்கள் தகப்பன் அவனை அதிகமாய் நேசிக்கிறதை அவனுடைய சகோதரர் கண்டபோது, அவனைப் பகைத்து, அவனோடு பட்சமாய் ஒரு வார்த்தையும் பேசக்கூடாதவர்களானார்கள்.

⁵ யோசேப்பு ஒரு சொப்பனத்தைக் கண்டு, அதைத் தன் சகோதரருக்குச் சொன்னபோது, அவர்கள் அவனை இன்னும் அதிகமாய்ப் பகைத்தார்கள். ⁶ அவன் அவர்களை நோக்கி: “நான் கண்ட இந்தச் சொப்பனத்தைக் கேளுங்கள்: ⁷ நாம் வயலிலே அரிக்கட்டுகளைக் கட்டிக்கொண்டிருந்தோம்; அப்பொழுது என் அரிக்கட்டு எழுந்து நிமிர்ந்து நின்றது; உங்கள் அரிக்கட்டுகள் என் அரிக்கட்டைச் சூழ்ந்துநின்று அதை வணங்கின” என்றான்.

⁸ அப்பொழுது அவனுடைய சகோதரர் அவனை நோக்கி: “நீ மெய்யாகவே எங்கள்மேல் அரசாள நினைக்கிறாயோ? நீ உண்மையாகவே எங்களை ஆளுவாயோ?” என்று சொல்லி, அவனுடைய சொப்பனங்களினிமித்தமும் அவனுடைய வார்த்தைகளினிமித்தமும் அவனை இன்னும் அதிகமாய்ப் பகைத்தார்கள். ⁹ பின்பு அவன் வேறொரு சொப்பனத்தைக் கண்டு, அதைத் தன் சகோதரருக்குச் சொல்லி: “இதோ, நான் இன்னொரு சொப்பனத்தைக் கண்டேன்; சூரியனும் சந்திரனும் பதினொரு நட்சத்திரங்களும் என்னை வணங்கின” என்றான். ¹⁰ அதைத் தன் தகப்பனுக்கும் தன் சகோதரருக்கும் சொன்னபோது, அவனுடைய தகப்பன் அவனைக் கடிந்துகொண்டு: “நீ கண்ட இந்தச் சொப்பனம் என்ன? நானும் உன் தாயும் உன் சகோதரரும் மெய்யாகவே வந்து உனக்கு முன்பாகத் தரையிலே விழுந்து வணங்குவோமோ?” என்றான். ¹¹ அவனுடைய சகோதரர் அவன்மேல் பொறாமைகொண்டார்கள்; ஆனாலும் அவனுடைய தகப்பன் அந்தக் காரியத்தை மனதில் வைத்திருந்தான்.

தன் சகோதரரிடம் அனுப்பப்படுதல்

¹² அவனுடைய சகோதரர் தங்கள் தகப்பனுடைய மந்தையைச் சீகேமுக்கு அருகே மேய்க்கப் போயிருந்தார்கள். ¹³ அப்பொழுது இஸ்ரவேல் யோசேப்பை நோக்கி: “உன் சகோதரர் சீகேமிலே மந்தையை மேய்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள் அல்லவா? வா, உன்னை அவர்களிடம் அனுப்புகிறேன்” என்றான். அதற்கு அவன்: “இதோ இருக்கிறேன்” என்றான்.

¹⁴ அப்பொழுது அவன் அவனை நோக்கி: “நீ போய், உன் சகோதரர் சுகமாயிருக்கிறார்களா, மந்தை நலமாயிருக்கிறதா என்று பார்த்து, எனக்குச் செய்தி கொண்டுவா” என்று சொல்லி, எபிரோன் பள்ளத்தாக்கிலிருந்து அவனை அனுப்பினான். யோசேப்பு சீகேமுக்கு வந்துசேர்ந்தான். ¹⁵ அவன் வெளியிலே திரிந்துகொண்டிருக்கையில் ஒரு மனிதன் அவனைக் கண்டு: “நீ எதைத் தேடுகிறாய்?” என்று கேட்டான்.

¹⁶ அதற்கு அவன்: “நான் என் சகோதரரைத் தேடுகிறேன்; அவர்கள் எங்கே மந்தையை மேய்க்கிறார்கள் என்று தயவுசெய்து எனக்குச் சொல்லுவீரா?” என்றான்.

¹⁷ அதற்கு அந்த மனிதன்: “அவர்கள் இவ்விடத்தைவிட்டுப் போய்விட்டார்கள்; ‘தோத்தானுக்குப் போவோம்’ என்று அவர்கள் சொல்லக் கேட்டேன்” என்றான். அப்பொழுது யோசேப்பு தன் சகோதரரைத் தேடிப் போய், தோத்தானுக்கு அருகே அவர்களைக் கண்டுபிடித்தான்.

¹⁸ அவர்கள் அவனைத் தூரத்திலே கண்டார்கள்; அவன் அவர்களிடம் வந்துசேருமுன்னே, அவனைக் கொலைசெய்ய அவர்கள் சதிசெய்தார்கள்.

¹⁹ “இதோ, அந்தச் சொப்பனக்காரன் வருகிறான்!” என்று அவர்கள் ஒருவரோடொருவர் சொல்லிக்கொண்டார்கள். ²⁰ “வாருங்கள், நாம் அவனைக் கொன்று, இந்தக் குழிகளில் ஒன்றிலே அவனைப் போட்டு, ஒரு கொடிய மிருகம் அவனைத் தின்றுவிட்டது என்று சொல்வோம். அப்பொழுது அவனுடைய சொப்பனங்கள் என்ன ஆகும் என்று பார்ப்போம்” என்றார்கள்.

²¹ ரூபன் இதைக் கேட்டு, அவர்கள் கைக்கு அவனைத் தப்புவிக்க முயன்று: “நாம் அவனுடைய உயிரை எடுக்கவேண்டாம்” என்றான். ²² மேலும் ரூபன் அவர்களை நோக்கி: “இரத்தம் சிந்தவேண்டாம்; அவன்மேல் கை வைக்காமல், வனாந்தரத்திலுள்ள இந்தக் குழியிலே அவனைப் போடுங்கள்” என்றான். அவனை அவர்கள் கைக்குத் தப்புவித்து, தன் தகப்பனிடம் திரும்பக் கொண்டுபோகும்படி ரூபன் இப்படிச் சொன்னான். ²³ யோசேப்பு தன் சகோதரரிடம் வந்தபோது, அவர்கள் அவன் உடுத்தியிருந்த அங்கியை — அந்தப் பலவர்ணமான அங்கியை — அவனைவிட்டு உரிந்துகொண்டு, ²⁴ அவனைப் பிடித்து, குழியிலே போட்டார்கள். அந்தக் குழி வெறுமையாயிருந்தது; அதிலே தண்ணீர் இல்லை.

²⁵ பின்பு அவர்கள் போஜனம் பண்ணும்படி உட்கார்ந்தார்கள்; அவர்கள் கண்களை ஏறெடுத்துப் பார்க்கையில், இதோ, கீலேயாத்திலிருந்து வருகிற இஸ்மவேலருடைய ஒரு கூட்டம் தென்பட்டது; அவர்களுடைய ஒட்டகங்கள் நறுமணப்பொருள்களையும் பிசினையும் வெள்ளைப்போளத்தையும் சுமந்துகொண்டு, அவைகளை எகிப்துக்குக் கொண்டுபோகும்படி போய்க்கொண்டிருந்தன. ²⁶ அப்பொழுது யூதா தன் சகோதரரை நோக்கி: “நாம் நம்முடைய சகோதரனைக் கொன்று, அவனுடைய இரத்தத்தை மறைத்தால் நமக்கு என்ன லாபம்? ²⁷ வாருங்கள், அவன்மேல் கை வைக்காமல், அவனை இஸ்மவேலருக்கு விற்றுப்போடுவோம்; ஏனெனில் அவன் நம்முடைய சகோதரன், நம்முடைய சொந்த மாம்சம்” என்றான். அவனுடைய சகோதரர் அதற்கு உடன்பட்டார்கள். ²⁸ மீதியானிய வர்த்தகர் கடந்துபோகையில், அவனுடைய சகோதரர் யோசேப்பைக் குழியிலிருந்து தூக்கியெடுத்து, அவனை இருபது வெள்ளிக்காசுக்கு இஸ்மவேலருக்கு விற்றுப்போட்டார்கள்; அவர்கள் யோசேப்பை எகிப்துக்குக் கொண்டுபோனார்கள்.

²⁹ ரூபன் அந்தக் குழியினிடத்தில் திரும்பிவந்து, குழியிலே யோசேப்பு இல்லாததைக் கண்டு, தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டு, ³⁰ தன் சகோதரரிடம் திரும்பிவந்து: “பிள்ளை இல்லையே! இனி நான் எங்கே போவேன்?” என்றான்.

³¹ அப்பொழுது அவர்கள் யோசேப்பின் அங்கியை எடுத்து, ஒரு வெள்ளாட்டுக்கடாவை அடித்து, அந்த அங்கியை இரத்தத்திலே தோய்த்து, ³² அந்தப் பலவர்ணமான அங்கியைத் தங்கள் தகப்பனிடம் அனுப்பி: “இதைக் கண்டெடுத்தோம்; இது உம்முடைய குமாரனின் அங்கியோ அல்லவோ என்று பாரும்” என்று சொல்லச்சொன்னார்கள்.

³³ அவன் அதைக் கண்டறிந்து: “இது என் குமாரனுடைய அங்கிதான்! ஒரு கொடிய மிருகம் அவனைத் தின்றுவிட்டது; யோசேப்பு நிச்சயமாய்த் துண்டுதுண்டாய்க் கிழிக்கப்பட்டுப்போனான்” என்றான். ³⁴ அப்பொழுது யாக்கோபு தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்து, தன் அரையிலே இரட்டைக் கட்டிக்கொண்டு, தன் குமாரனுக்காக அநேக நாள் துக்கங்கொண்டாடினான். ³⁵ அவனுடைய குமாரர் குமாரத்திகள் எல்லாரும் அவனுக்கு ஆறுதல் சொல்ல வந்தார்கள்; ஆனாலும் அவன் ஆறுதலடைய மனதில்லாமல்: “இல்லை, நான் துக்கத்தோடே என் குமாரனிடத்தில் பாதாளத்திற்கு இறங்குவேன்” என்றான். இப்படி அவனுடைய தகப்பன் அவனுக்காக அழுதான். ^a a v35 பாதாளம் (ஷியோல்) என்பது மரித்தோரின் இருப்பிடம் — மரணத்தில் யாவரும் செல்லும் ஒரு நிழல்நிறைந்த இடம்; பிற்காலத்தில் புதிய ஏற்பாட்டில் காணப்படும் நியாயத்தீர்ப்பின் இடமாகிய நரகம் என்ற கருத்து அல்ல. ³⁶ இதற்கிடையில், மீதியானியர் யோசேப்பை எகிப்திலே பார்வோனுடைய பிரதானிகளில் ஒருவனும் தலையாரிகளின் அதிபதியுமாகிய போத்திபாருக்கு விற்றுப்போட்டார்கள்.