ഉൽപത്തി 37 FHB Father's Heart Bible™

37 ¹തന്റെ പിതാവ് പ്രവാസിയായി പാർത്തിരുന്ന ദേശത്ത്, കനാൻദേശത്ത്, യാക്കോബ് വസിച്ചു. ²യാക്കോബിന്റെ വംശചരിത്രം ഇതാകുന്നു. പതിനേഴു വയസ്സുള്ള യുവാവായ യോസേഫ്, തന്റെ പിതാവിന്റെ ഭാര്യമാരായ ബിൽഹായുടെയും സിൽപായുടെയും പുത്രന്മാരായ സഹോദരന്മാരോടുകൂടെ ആട്ടിൻപറ്റത്തെ മേയിച്ചു; അവരെക്കുറിച്ചുള്ള ദുർവാർത്ത തന്റെ പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു. ³വാർധക്യത്തിൽ തനിക്കു ജനിച്ചവനായതുകൊണ്ട് ഇസ്രായേൽ യോസേഫിനെ തന്റെ മറ്റെല്ലാ പുത്രന്മാരെക്കാളും അധികം സ്നേഹിച്ചു; അവനു വിവിധവർണങ്ങളുള്ള ഒരു നിലയങ്കി ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുത്തു. ⁴തങ്ങളെ എല്ലാവരെക്കാളും അധികം പിതാവ് അവനെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നു സഹോദരന്മാർ കണ്ടപ്പോൾ, അവർ അവനെ ദ്വേഷിച്ചു; അവനോടു സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിക്കുവാൻ അവർക്കു കഴിഞ്ഞില്ല.

⁵യോസേഫ് ഒരു സ്വപ്നം കണ്ട് അതു തന്റെ സഹോദരന്മാരോടു പറഞ്ഞു; അവർ അവനെ പിന്നെയും അധികം ദ്വേഷിച്ചു. ⁶അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ കണ്ട ഈ സ്വപ്നം കേൾക്കുവിൻ: ⁷ഇതാ, നാം വയലിൽ കറ്റകൾ കെട്ടുകയായിരുന്നു; പെട്ടെന്ന് എന്റെ കറ്റ എഴുന്നേറ്റു നിവർന്നുനിന്നു; ഇതാ, നിങ്ങളുടെ കറ്റകൾ ചുറ്റും വന്നുകൂടി അതിനെ നമസ്കരിച്ചു.”

⁸അവന്റെ സഹോദരന്മാർ അവനോടു പറഞ്ഞു: “നീ ഞങ്ങളുടെമേൽ രാജാവായി വാഴുമോ? നീ ഞങ്ങളെ ഭരിക്കുമോ?” അവന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾനിമിത്തവും വാക്കുകൾനിമിത്തവും അവർ അവനെ പിന്നെയും അധികം ദ്വേഷിച്ചു. ⁹അവൻ വീണ്ടും ഒരു സ്വപ്നം കണ്ട് തന്റെ സഹോദരന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “ഇതാ, ഞാൻ മറ്റൊരു സ്വപ്നംകൂടി കണ്ടു—സൂര്യനും ചന്ദ്രനും പതിനൊന്നു നക്ഷത്രങ്ങളും എന്നെ നമസ്കരിക്കുന്നു.” ¹⁰അവൻ അതു തന്റെ പിതാവിനോടും സഹോദരന്മാരോടും പറഞ്ഞപ്പോൾ, പിതാവ് അവനെ ശാസിച്ചു: “നീ കണ്ട ഈ സ്വപ്നം എന്ത്? ഞാനും നിന്റെ അമ്മയും നിന്റെ സഹോദരന്മാരും വന്നു നിന്റെ മുമ്പിൽ നിലത്തോളം കുനിഞ്ഞു നമസ്കരിക്കുമോ?” ¹¹അവന്റെ സഹോദരന്മാർ അവനോട് അസൂയപ്പെട്ടു; എന്നാൽ അവന്റെ പിതാവ് ആ കാര്യം മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ചു.

സഹോദരന്മാരുടെ അടുക്കലേക്ക് അയയ്ക്കപ്പെടുന്നു

¹²അവന്റെ സഹോദരന്മാർ ശേഖേമിനടുത്ത് തങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ ആട്ടിൻപറ്റങ്ങളെ മേയിക്കുവാൻ പോയിരുന്നു. ¹³ഇസ്രായേൽ യോസേഫിനോടു പറഞ്ഞു: “നിന്റെ സഹോദരന്മാർ ശേഖേമിൽ ആട്ടിൻപറ്റങ്ങളെ മേയിക്കുന്നില്ലയോ? വരിക, ഞാൻ നിന്നെ അവരുടെ അടുക്കലേക്ക് അയയ്ക്കാം.” “ഇതാ ഞാൻ,” എന്ന് അവൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

¹⁴അദ്ദേഹം അവനോടു പറഞ്ഞു: “നീ ചെന്ന് നിന്റെ സഹോദരന്മാർക്കും ആട്ടിൻപറ്റത്തിനും സുഖമാണോ എന്നു നോക്കി എന്റെ അടുക്കൽ വിവരം കൊണ്ടുവരിക.” അങ്ങനെ അദ്ദേഹം അവനെ ഹെബ്രോൻതാഴ്‌വരയിൽനിന്ന് അയച്ചു; യോസേഫ് ശേഖേമിൽ എത്തി. ¹⁵അവൻ വയലുകളിൽ ഉഴന്നുനടക്കുന്നതു കണ്ട് ഒരു മനുഷ്യൻ അവനോടു ചോദിച്ചു: “നീ എന്ത് അന്വേഷിക്കുന്നു?”

¹⁶അവൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “ഞാൻ എന്റെ സഹോദരന്മാരെ അന്വേഷിക്കുന്നു. അവർ എവിടെ ആട്ടിൻപറ്റങ്ങളെ മേയിക്കുന്നു എന്ന് എന്നോടു പറയാമോ?”

¹⁷“അവർ ഇവിടെനിന്നു പോയി,” എന്ന് ആ മനുഷ്യൻ പറഞ്ഞു. “‘നമുക്കു ദോഥാനിലേക്കു പോകാം’ എന്ന് അവർ പറയുന്നതു ഞാൻ കേട്ടു.” യോസേഫ് തന്റെ സഹോദരന്മാരുടെ പിന്നാലെ ചെന്ന് അവരെ ദോഥാനിൽ കണ്ടെത്തി.

¹⁸ദൂരത്തുനിന്നു തന്നെ അവർ അവനെ കണ്ടു; അവൻ അവരുടെ അടുക്കൽ എത്തുംമുമ്പേ, അവനെ കൊല്ലുവാൻ അവർ ഗൂഢാലോചന നടത്തി.

¹⁹“ഇതാ, ആ സ്വപ്നക്കാരൻ വരുന്നു!” എന്ന് അവർ തമ്മിൽത്തമ്മിൽ പറഞ്ഞു. ²⁰“വരുവിൻ, നമുക്ക് അവനെ കൊന്ന് ഈ കുഴികളിലൊന്നിൽ ഇട്ടുകളയാം; ഒരു വന്യമൃഗം അവനെ തിന്നുകളഞ്ഞു എന്നു പറയാം. അപ്പോൾ അവന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ എന്താകുമെന്നു നാം കാണാമല്ലോ.”

²¹രൂബേൻ അതു കേട്ട് അവനെ അവരുടെ കൈയിൽനിന്നു വിടുവിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചു. “നാം അവന്റെ ജീവൻ എടുക്കരുത്,” എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു. ²²രൂബേൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: “രക്തം ചൊരിയരുത്—മരുഭൂമിയിലെ ഈ കിണറ്റിൽ അവനെ ഇട്ടുകൊള്ളുവിൻ, എന്നാൽ അവനെ തൊടരുത്.” അവനെ അവരുടെ കൈയിൽനിന്നു വിടുവിച്ചു തന്റെ പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ മടക്കിക്കൊണ്ടുപോകേണ്ടതിന് രൂബേൻ ഇതു പറഞ്ഞു. ²³യോസേഫ് തന്റെ സഹോദരന്മാരുടെ അടുക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ, അവർ അവന്റെ നിലയങ്കി—അവൻ ധരിച്ചിരുന്ന വിവിധവർണങ്ങളുള്ള ആ നിലയങ്കി—ഊരിയെടുത്തു. ²⁴അവർ അവനെ പിടിച്ച് ആ കിണറ്റിൽ ഇട്ടുകളഞ്ഞു. കിണർ ശൂന്യമായിരുന്നു, അതിൽ വെള്ളം ഇല്ലായിരുന്നു.

²⁵ഭക്ഷണം കഴിക്കുവാൻ അവർ ഇരുന്നു; തലയുയർത്തി നോക്കിയപ്പോൾ, ഗിലെയാദിൽനിന്നു വരുന്ന ഒരു യിശ്മായേല്യ സാർഥവാഹകസംഘത്തെ കണ്ടു; അവരുടെ ഒട്ടകങ്ങൾ സുഗന്ധവർഗവും സുഗന്ധപ്പശയും മീറയും ചുമന്നുകൊണ്ട് ഈജിപ്തിലേക്കു പോകുകയായിരുന്നു. ²⁶യെഹൂദ തന്റെ സഹോദരന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ സഹോദരനെ കൊന്ന് അവന്റെ രക്തം മറച്ചുവെച്ചാൽ നമുക്കെന്തു ലാഭം? ²⁷വരുവിൻ, നമുക്ക് അവനെ യിശ്മായേല്യർക്കു വിൽക്കാം; നാം തന്നെ അവനു ദോഷം ചെയ്യേണ്ട—അവൻ നമ്മുടെ സഹോദരൻ, നമ്മുടെ സ്വന്തരക്തമല്ലോ.” അവന്റെ സഹോദരന്മാർ അതു സമ്മതിച്ചു. ²⁸മിദ്യാന്യ വ്യാപാരികൾ കടന്നുപോകുമ്പോൾ, അവന്റെ സഹോദരന്മാർ യോസേഫിനെ കുഴിയിൽനിന്നു പൊക്കിയെടുത്ത് ഇരുപതു വെള്ളിക്കാശിന് യിശ്മായേല്യർക്കു വിറ്റു; യിശ്മായേല്യർ അവനെ ഈജിപ്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി.

²⁹രൂബേൻ കിണറ്റിനടുക്കൽ മടങ്ങിവന്ന് യോസേഫ് അവിടെ ഇല്ല എന്നു കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ തന്റെ വസ്ത്രം കീറി. ³⁰അവൻ തന്റെ സഹോദരന്മാരുടെ അടുക്കൽ മടങ്ങിച്ചെന്നു പറഞ്ഞു: “ബാലൻ ഇല്ലാതായല്ലോ! ഇനി ഞാൻ എവിടേക്കു തിരിയും?”

³¹അപ്പോൾ അവർ യോസേഫിന്റെ നിലയങ്കി എടുത്ത് ഒരു കോലാട്ടിനെ അറുത്ത് ആ നിലയങ്കി രക്തത്തിൽ മുക്കി. ³²അവർ വിവിധവർണങ്ങളുള്ള ആ നിലയങ്കി തങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ കൊടുത്തയച്ചു പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങൾ ഇതു കണ്ടെത്തി. ഇതു പരിശോധിക്കുക: ഇതു താങ്കളുടെ മകന്റെ നിലയങ്കിയോ അല്ലയോ?”

³³അദ്ദേഹം അതു തിരിച്ചറിഞ്ഞു: “എന്റെ മകന്റെ നിലയങ്കി—ഒരു ദുഷ്ടമൃഗം അവനെ തിന്നുകളഞ്ഞു! യോസേഫ് നിശ്ചയമായും കടിച്ചുകീറപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” ³⁴അപ്പോൾ യാക്കോബ് തന്റെ വസ്ത്രം കീറി, ചാക്കുശീല ധരിച്ച്, തന്റെ മകനെച്ചൊല്ലി ഏറെ നാൾ വിലപിച്ചു. ³⁵അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രന്മാരും പുത്രിമാരും എല്ലാവരും അദ്ദേഹത്തെ ആശ്വസിപ്പിക്കുവാൻ വന്നു; എന്നാൽ അദ്ദേഹം ആശ്വാസം സ്വീകരിക്കുവാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല, “ഇല്ല, ഞാൻ വിലപിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ മകന്റെ അടുക്കൽ പാതാളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോകും,” എന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അവന്റെ പിതാവ് അവനെച്ചൊല്ലി കരഞ്ഞു. ^a a v35 പാതാളം മരിച്ചവരുടെ ലോകമാകുന്നു—മരണത്തിൽ എല്ലാവരും ചെന്നുചേരുന്ന ഒരു നിഴൽനിറഞ്ഞ സ്ഥലം, ന്യായവിധിയുടെ സ്ഥലമായ നരകം എന്ന പില്ക്കാല പുതിയനിയമ സങ്കല്പമല്ല. ³⁶മിദ്യാന്യർ യോസേഫിനെ ഈജിപ്തിൽ ഫറവോന്റെ ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥനും അംഗരക്ഷകസേനയുടെ നായകനുമായ പോത്തീഫറിനു വിറ്റു.