Ibtido 37 FHB Father's Heart Bible™

37 ¹Yoqub otasi musofir boʻlib yashagan yurtda — Kanon yurtida joylashdi. ²Yoqub naslining tarixi quyidagicha. Oʻn yetti yoshli yigit Yusuf akalari — otasining xotinlari Bilho va Zilponing oʻgʻillari bilan birga qoʻy boqardi va otasiga ular haqida yomon gaplarni yetkazib turardi. ³Isroil Yusufni boshqa barcha oʻgʻillaridan koʻra koʻproq sevardi, chunki u keksaygan chogʻida tugʻilgan edi. Shuning uchun unga rang-barang toʻn tikib berdi. ⁴Akalari otalari uni hammalaridan koʻra koʻproq sevishini koʻrganlarida, undan nafratlanib, u bilan yaxshi gaplasholmay qoʻyishdi.

⁵Yusuf bir tush koʻrib, uni akalariga aytib berdi. Shunda ular undan battar nafratlanishdi. ⁶Yusuf ularga dedi: “Men koʻrgan mana bu tushni tinglanglar: ⁷Mana, biz dalada bugʻdoy bogʻlamlarini bogʻlayotgan ekanmiz, birdan mening bogʻlamim oʻrnidan turib, tik qoldi, sizlarning bogʻlamlaringiz esa uning atrofiga toʻplanib, unga taʼzim qildi.”

⁸Akalari unga: “Rostdan ham bizning ustimizdan shoh boʻlmoqchimisan? Haqiqatan bizni idora qilmoqchimisan?” — deyishdi. Shunday qilib, uning tushlari va gaplari uchun undan battar nafratlanishdi. ⁹U yana bir tush koʻrib, akalariga aytdi: “Mana, men yana bir tush koʻribman — quyosh, oy va oʻn bir yulduz menga taʼzim qilayotganmish.” ¹⁰U buni otasi va akalariga aytganda, otasi uni koyib dedi: “Bu koʻrgan tushing nimasi? Nahotki men, onang va akalaring kelib, oldingda yerga taʼzim qilsak?” ¹¹Akalari unga hasad qilishdi, otasi esa bu gapni koʻnglida saqlab qoldi.

Akalarining oldiga yuborilishi

¹²Oradan vaqt oʻtib, akalari otalarining qoʻylarini boqish uchun Shakam yaqiniga ketishgan edi. ¹³Isroil Yusufga dedi: “Akalaring Shakamda qoʻy boqib yurgan emasmi? Qani, seni ularning oldiga yuboray.” Yusuf: “Mana men,” — deb javob berdi.

¹⁴Otasi unga: “Borib, akalaring va qoʻylar sogʻ-omonmi, bir koʻrib kel, menga xabar keltir,” — dedi. Shunday qilib, uni Hevron vodiysidan joʻnatdi va Yusuf Shakamga keldi. ¹⁵Bir odam uning dalalarda sarson yurganini koʻrib, undan: “Nimani qidiryapsan?” — deb soʻradi.

¹⁶Yusuf javob berdi: “Men akalarimni qidiryapman. Ular qoʻylarini qayerda boqayotganini menga aytib berolasizmi?”

¹⁷“Ular bu yerdan ketishgan,” — dedi haligi odam. — “Men ularning: «Dotanga boraylik», deyishganini eshitdim.” Yusuf akalarining ortidan bordi va ularni Dotanda topdi.

¹⁸Akalari uni uzoqdan koʻrishdi va u ularning oldiga yetib bormasidan oldin, uni oʻldirishni rejalashtirishdi.

¹⁹Ular bir-biriga: “Ana, haligi tush koʻradigan kelyapti!” — deyishdi. ²⁰“Qani, yuringlar, uni oʻldirib, chuqurlardan biriga tashlaylik-da, uni yovvoyi hayvon yeb qoʻyibdi, deb aytaylik. Keyin uning tushlari nima boʻlarkan, koʻramiz.”

²¹Ruben buni eshitib, uni ularning qoʻlidan qutqarmoqchi boʻldi. U: “Uning joniga qasd qilmaylik,” — dedi. ²²Ruben ularga dedi: “Qon toʻkmanglar — uni choʻldagi mana bu quduqqa tashlanglar, lekin unga qoʻl tegizmanglar.” Ruben buni Yusufni ularning qoʻlidan qutqarib, otasiga qaytarib olib borish uchun aytdi. ²³Yusuf akalarining oldiga yetib kelganda, ular uning egnidagi toʻnini — rang-barang toʻnni yechib olishdi. ²⁴Soʻng uni olib, quduqqa tashlashdi. Quduq boʻsh, ichida suv yoʻq edi.

²⁵Ular ovqatlanish uchun oʻtirishdi va boshlarini koʻtarib qarasalar, Giladdan kelayotgan ismoiliylar karvonini koʻrishdi; tuyalari ziravorlar, malham va mirra ortgancha Misr tomon tushib ketayotgan edi. ²⁶Yahudo akalariga dedi: “Agar ukamizni oʻldirib, qonini yashirsak, bizga nima foyda? ²⁷Qani, uni ismoiliylarga sotaylik, oʻz qoʻlimiz bilan unga ozor bermaylik — axir, u bizning ukamiz, oʻz tanamizdan,” — dedi. Akalari rozi boʻlishdi. ²⁸Midiyonlik savdogarlar oʻtib ketayotganda, akalari Yusufni quduqdan tortib chiqarib, uni yigirma tanga kumushga ismoiliylarga sotishdi. Ismoiliylar esa uni Misrga olib ketishdi.

²⁹Ruben quduq oldiga qaytib kelib, Yusuf u yerda yoʻqligini koʻrganda, kiyimlarini yirtib tashladi. ³⁰U akalari oldiga qaytib borib: “Bola yoʻq! Endi men qayoqqa boray?” — dedi.

³¹Shunda ular Yusufning toʻnini olib, bir echkini soʻyishdi va toʻnni qonga botirishdi. ³²Soʻng rang-barang toʻnni otalariga joʻnatib, olib borishdi va: “Buni topib oldik. Koʻrib koʻring: bu oʻgʻlingizning toʻnimi yoki yoʻqmi?” — deyishdi.

³³Otasi uni tanidi: “Bu oʻgʻlimning toʻni-ku — uni yirtqich hayvon yeb qoʻyibdi! Yusuf, shubhasiz, parcha-parcha qilib tashlangan.” ³⁴Shunda Yoqub kiyimlarini yirtib, motam liboslarini kiydi va oʻgʻli uchun koʻp kunlar motam tutdi. ³⁵Hamma oʻgʻil-qizlari uni ovutgani kelishdi, lekin u ovunishni istamay: “Yoʻq, men motam tutgancha oʻgʻlimning oldiga, oʻliklar diyoriga tushaman,” — dedi. Otasi shunday qilib, u uchun yigʻladi. ^a a v35 Oʻliklar diyori — oʻlganlarning makoni, har bir inson oʻlganida boradigan qorongʻu joy; bu Yangi Ahddagi keyingi, doʻzaxni hukm maskani deb biladigan tushuncha emas. ³⁶Midiyonliklar esa Yusufni Misrda Firʼavnning amaldori, soqchilar boshligʻi Potifarga sotishdi.