ያእቆብ ኣብ ምድሪ ከንኣን ተቐመጠ

ዮሴፍ ብዛዕባ ኣሕዋቱ ወረ ኣምፀአ፥ ነቲ ኣቦኡ ዝገበረሉ ቐሚሽ ለበሰ፥ ኣሕዋቱ ዝሰግዱሉ ሕልሚ ድማ ነገሮም። ንሳቶም ክቐትልዎ ሓሰቡ፥ ኣብ ክንድኡ ሸጥዎ፥ ዝተረፈ ኸዓ ብደም ዝተዓፈነ ቐሚሽ ይንገር ሓደግዎ። ያእቆብ ድማ ኵሉ ምፅንናዕ ኣበየ።

ምዕራፍ 37።

ያእቆብ ድማ ኣብታ ኣቦኡ ስደተኛ ኾይኑ ዝተቐመጠ ምድሪ ከንኣን ተቐመጠ። ትውልዲ ያእቆብ እዙይ እዩ፦ ዮሴፍ ወዲ ዓሰርተ ሸውዓተ ዓመት መንእሰይ እንተሎ፥ ምስ ኣሕዋቱ፥ ምስ ደቂ ባላን ዘለፋን ኣንስቲ ኣቦኡ፥ ነቲ መጓሰ ይጓሲ ነበረ፤ ብዛዕባኦም ድማ ክፉእ ወረ ናብ ኣቦኦም ኣምፅአ። እስራኤል ድማ ኣብ እርግናኡ ስለ ዝተወልደሉ፥ ንዮሴፍ ካብ ኵሎም ደቁ ኣብሊፁ ፈተዎ፤ ብብዙሕ ሕብሪ ዝተሰርሐ ቐሚሽ ከዓ ገበረሉ። ኣሕዋቱ ኸዓ ኣቦኦም ካብ ኵሎም ኣብሊፁ ኸም ዝፈተዎ ምስ ረአዩ፥ ፀልእዎ፤ ፅቡቕ ኢሎም ክዛረብዎ ኸዓ ኣይከኣሉን።

ዮሴፍ ድማ ሕልሚ ሓለመ፤ ንኣሕዋቱ ኸዓ ነገሮም፤ ንሳቶም ድማ ኣብሊፆም ፀልእዎ። ንሱ ድማ ከምዙይ በሎም፦ “እዝ ዝሓለምክዎ ሕልሚ ስምዑ፦ ሃንደበት፥ ኣብ ግራት እንዳእቲ ንኣስር ነበርና፤ ሃንደበት ድማ እንዳእተይ ተንሲኣ ደው በለት፤ ሃንደበት ከዓ እንዳእትኹም ከቢበን ንእንዳእተይ ሰገዳላ።”

ኣሕዋቱ ኸዓ “ብሓቂዶ ኽትነግሰና ኢኻ? ብሓቂዶ ኽትገዝኣና ኢኻ?” በልዎ። በቲ ሕልምታቱ፥ በቲ ዘረባኡ ድማ ኣብሊፆም ፀልእዎ። መሊሱ ኸዓ ካልእ ሕልሚ ሓለመ፤ ንኣሕዋቱ ድማ “እንሆ፥ ካልእ ሕልሚ ሓሊመ ኣለኹ፤ ፀሓይን ወርሕን ዓሰርተ ሓደ ኸዋኽብትን ይሰግዱለይ ነበሩ” በሎም። ንኣቦኡን ንኣሕዋቱን ምስ ነገሮም፥ ኣቦኡ ገሰፆ፤ “እዝ ዝሓለምካዮ ሕልሚ እዙይ እንታይ እዩ? ኣነን እኖኻን ኣሕዋትካን ብሓቂዶ መፂእና ኣብ ቅድሜኻ ናብ ምድሪ ኽንሰግድ ኢና?” በሎ። ኣሕዋቱ ኸዓ ቐንኡሉ፤ ኣቦኡ ግና ነቲ ነገር ብልቡ ሓዞ።

ናብ ኣሕዋቱ ተልኣኸ

ኣሕዋቱ ኸዓ መጓሰ ኣቦኦም ክጓሱ ናብ ጥቓ ሴኬም ከዱ። እስራኤል ድማ ንዮሴፍ “ኣሕዋትካ ኣብ ሴኬም መጓሰ ኣይጓሱንዶ ዘለዉ? ንዓ፥ ናባታቶም ክልእኸካ እየ” በሎ። ንሱ ኸዓ “እኔኹ” በሎ።

በሎ ኸዓ “ኺድ እሞ ኣሕዋትካ ከመይ ከም ዘለዉ፥ እቲ መጓሰ ድማ ከመይ ከም ዘሎ ርኢኻ ወረ ኣምፅአለይ” በሎ። ካብ ለሰ ኬብሮን ድማ ለኣኸ፤ ዮሴፍ ከዓ ናብ ሴኬም መፀ። ሓደ ሰብኣይ ድማ ኣብ መሮር ኮለል ክብል ረኸቦ፤ “እንታይ ትደሊ ኣለኻ?” ኢሉ ጠየቖ።

ንሱ ኸዓ “ኣነ ነሕዋተይ እየ ዝደሊ ዘለኹ፤ ኣበይ መጓሰ ከም ዝጓሱ በጃኻ ንገረኒ” ኢሉ መለሰ።

እቲ ሰብኣይ ድማ “ካብዙይ ከይዶም እዮም፤ ‘ናብ ዶታይን ንኺድ’ ክብሉ ሰሚዐ” በለ። ዮሴፍ ከዓ ደድሕሪ ኣሕዋቱ ኸይዱ ኣብ ዶታይን ረኸቦም።

ርሒቑ እንተሎ ረኣይዎ፤ ናባታቶም ከይበፅሐ ኸሎ ድማ ክቐትልዎ ተማኸሩ።

ንሓድሕዶም ድማ “እንሆ፥ እቲ ሓላሚ ሕልምታት እኔኡ ይመፅእ ኣሎ!” ተበሃሃሉ። “ሕዚ ንዑ፥ ንቕተሎ፥ ኣብ ሓደ ኻብቲ ጕድጓዳት ከዓ ንደርብዮ፤ ‘ኣራዊት በሊዕዎ’ ኢልና ኸዓ ንበል፤ ሽዑ ሕልምታቱ እንታይ ከም ዝኸውን ክንርኢ ኢና።”

ሮቤል ድማ እዙይ ሰሚዑ ካብ ኣእዳዎም ኸድሕኖ ደለየ፤ “ነፍሱ ኣይንቕተሎ” ድማ በለ። ሮቤል ከዓ “ደም ኣይተፍስሱ፤ ኣብዛ ኣብ በረኻ ዘላ ዒላ ደርቢይዎ እምበር፥ ኢድኩም ኣይተንክፍዎ” በሎም። ሮቤል ነዙይ ዝበለ፥ ንዮሴፍ ካብ ኣእዳዎም ኣድሒኑ ናብ ኣቦኡ ኽመልሶ ኢሉ እዩ። ዮሴፍ ናብ ኣሕዋቱ ምስ በፅሐ፥ ነቲ ዝተኸድኖ ቐሚሽ፥ እቲ ብብዙሕ ሕብሪ ዝተሰርሐ ቐሚሽ፥ ገፈፍዎ። ወሲዶም ድማ ኣብታ ዒላ ደርበይዎ፤ እታ ዒላ ኸዓ ጥራሓ ነበረት፤ ማይ ኣይነበራን።

እንጀራ ኽበልዑ ተቐመጡ፤ ቋሕ ኢሎም ድማ፥ እንሆ፥ ካብ ጊልዓድ ዝመፁ ዘለዉ እስማኤላውያን ረአዩ፤ እዚኣቶም ድማ ኣግማሎም ቀመማት፥ በለሳን፥ ከርበን ፅዒነን ናብ ግብፂ ይወርዱ ነበሩ። ይሁዳ ድማ ንኣሕዋቱ “ንሓውና ቐቲልና ደሙ እንተ ሓባእና እንታይ ንረብሕ?” በሎም። “ንዑ፥ ንእስማኤላውያን ንሽጦ እምበር፥ ኢድና ኣብኡ ኣይትኹን፤ ንሱ ሓውናን ስጋናን እዩ እሞ።” ኣሕዋቱ ኸዓ ተሰማምዑ። ነጋዶ ምድያም ክሓልፉ እንተለዉ፥ ኣሕዋቱ ንዮሴፍ ካብታ ጕድጓድ ኣልዒሎም፥ ብዒስራ ሲቃል ብሩር ንእስማኤላውያን ሸጥዎ፤ እስማኤላውያን ከዓ ንዮሴፍ ናብ ግብፂ ወሰድዎ።

ሮቤል ድማ ናብታ ዒላ ተመሊሱ፥ ዮሴፍ ኣብኣ ኸም ዘየሎ ምስ ረኣየ፥ ክዳውንቱ ቐደደ። ናብ ኣሕዋቱ ተመሊሱ ድማ “እቲ ቘልዓ የለን! ኣነ ኸ ናበይ ክኸይድ እየ?” በለ።

ሽዑ ቐሚሽ ዮሴፍ ወሲዶም፥ ሓደ ድቤላ ጤል ሓሪዶም፥ ነቲ ቐሚሽ ኣብ ደም ጠመዕዎ። ነቲ ብብዙሕ ሕብሪ ዝተሰርሐ ቐሚሽ ሰዲዶም ናብ ኣቦኦም ኣብፅሕዎ፤ “እዙይ ረኺብና፤ ናይ ወድኻ ቐሚሽ እንተ ኾይኑ ወይ እንተ ዘይኮይኑ ርአዮ” ኸዓ በሉ።

ንሱ ኸዓ ነቲ ቐሚሽ ኣለልዩ “ቐሚሽ ወደይ! ክፉእ እንስሳ በሊዕዎ፤ ዮሴፍ ብርግፅ ተበሊዑ እዩ” በለ። ሽዑ ያእቆብ ክዳውንቱ ቐደደ፤ ማቕ ተኸድነ፤ ንወዱ ድማ ብዙሕ መዓልቲ ሓዘነ። ኵሎም ደቁን ኣዋልዱን ኬፅናንዕዎ መፁ፤ ንሱ ግና ክፅናናዕ ኣበየ፤ “ኣይፋል፥ እናሓዘንኩ ናብ ወደይ ናብ መቓብር ክወርድ እየ” በለ። ኣቦኡ ኸዓ በኸየሉ። ^a እቶም ምድያማውያን ድማ ንዮሴፍ ኣብ ግብፂ ንጲጥፋራ፥ ኣዛዚ ቤት ፈርዖን፥ ሓለቓ ዘብዐኛታት፥ ሸጥዎ።