ကမ္ဘာဦး 37 FHB Father's Heart Bible™

37 ¹ယာကုပ်သည် မိမိဖခင်ဧည့်သည်အဖြစ်နေထိုင်ခဲ့သော ခါနာန်ပြည်၌ အခြေချနေထိုင်လေ၏။ ²ဤသည်ကား ယာကုပ်၏အမျိုးအနွယ်မှတ်တမ်းဖြစ်၏။ အသက်တစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ်ရှိသောလုလင် ယောသပ်သည် မိမိဖခင်၏မယားများဖြစ်ကြသော ဗိလဟာနှင့်ဇိလပတို့၏သားများဖြစ်သည့် အစ်ကိုတို့နှင့်အတူ သိုးအုပ်ကိုထိန်းကျောင်း၍ သူတို့အကြောင်းဆိုးရွားသောသတင်းကို ဖခင်ထံသို့ ယူဆောင်လာလေ၏။ ³ဣသရေလသည် အသက်ကြီးရင့်ချိန်၌ ရရှိသောသားဖြစ်သောကြောင့် ယောသပ်ကို အခြားသားအပေါင်းတို့ထက်သာ၍ချစ်မြတ်နိုး၍ သူ့အတွက် အရောင်စုံဝတ်ရုံကို ပြုလုပ်ပေးလေ၏။ ⁴ဖခင်သည် သူတို့အားလုံးထက် ယောသပ်ကိုသာ၍ချစ်သည်ကို အစ်ကိုတို့မြင်သောအခါ သူ့ကိုမုန်းတီး၍ ကြင်နာစွာမပြောဆိုနိုင်ကြချေ။

⁵ယောသပ်သည် အိပ်မက်တစ်ခုကိုမြင်မက်၍ အစ်ကိုတို့အား ပြောပြသောအခါ သူတို့သည် သူ့ကိုသာ၍ပင်မုန်းတီးကြ၏။ ⁶ယောသပ်က သူတို့အား “ငါမြင်မက်သော ဤအိပ်မက်ကို နားထောင်ကြလော့။ ⁷ရုတ်တရက် ငါတို့သည် လယ်ကွင်း၌ ကောက်လှိုင်းများကို စည်းနှောင်လျက်ရှိကြ၏။ ရုတ်တရက် ငါ၏ကောက်လှိုင်းသည် ထ၍ မတ်တတ်ရပ်လေ၏။ ရုတ်တရက် သင်တို့၏ကောက်လှိုင်းများသည် ဝန်းရံလာ၍ ငါ၏ကောက်လှိုင်းကို ဦးညွှတ်ကြ၏” ဟု ဆိုလေ၏။

⁸အစ်ကိုတို့က သူ့အား “သင်သည် ငါတို့ကို အုပ်စိုးရလိမ့်မည်လော။ ငါတို့ကို အမှန်ပင် အစိုးရလိမ့်မည်လော” ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့ကြောင့် သူ၏အိပ်မက်များနှင့် စကားများကြောင့် သူ့ကိုသာ၍မုန်းတီးကြ၏။ ⁹ယောသပ်သည် နောက်တစ်ဖန် အိပ်မက်မက်ပြန်၍ အစ်ကိုတို့အား “ကြည့်လော့၊ ငါသည် အခြားအိပ်မက်တစ်ခုကို မြင်မက်ပြန်၏။ နေ၊ လနှင့် ကြယ်တစ်ဆယ့်တစ်လုံးတို့သည် ငါ့ကို ဦးညွှတ်လျက်ရှိကြ၏” ဟု ပြောပြလေ၏။ ¹⁰ထိုအိပ်မက်ကို ဖခင်နှင့်အစ်ကိုတို့အား ပြောပြသောအခါ ဖခင်က သူ့ကိုဆုံးမ၍ “သင်မြင်မက်သော ဤအိပ်မက်ကား အဘယ်နည်း။ ငါနှင့်သင့်အမိ၊ သင့်အစ်ကိုတို့သည် သင်၏ရှေ့၌ မြေပေါ်သို့ ဦးညွှတ်ရန် အမှန်ပင်လာကြရမည်လော” ဟု ဆိုလေ၏။ ¹¹အစ်ကိုတို့သည် သူ့ကိုမနာလိုဖြစ်ကြသော်လည်း ဖခင်မူကား ထိုအကြောင်းကို စိတ်၌မှတ်ထားလေ၏။

အစ်ကိုတို့ထံသို့စေလွှတ်ခြင်း

¹²ထိုအခါ သူ၏အစ်ကိုတို့သည် ဖခင်၏သိုးအုပ်များကို ရှေခင်မြို့အနီး၌ ကျက်စားစေရန် သွားကြ၏။ ¹³ဣသရေလက ယောသပ်အား “သင်၏အစ်ကိုတို့သည် ရှေခင်မြို့၌ သိုးအုပ်များကို ကျက်စားစေလျက်ရှိကြသည်မဟုတ်လော။ လာလော့၊ သင့်ကို သူတို့ထံသို့ ငါစေလွှတ်မည်” ဟု ဆို၏။ ယောသပ်က “အကျွန်ုပ် ဤတွင်ရှိပါ၏” ဟု ပြန်လျှောက်၏။

¹⁴ဖခင်က သူ့အား “သင်၏အစ်ကိုတို့နှင့် သိုးအုပ် ကောင်းမကောင်း သွား၍ကြည့်ပြီးလျှင် ငါ့ထံသို့ သတင်းယူဆောင်လာလော့” ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် ဟေဗြုန်ချိုင့်ဝှမ်းမှ သူ့ကိုစေလွှတ်ရာ ယောသပ်သည် ရှေခင်မြို့သို့ ရောက်လေ၏။ ¹⁵လူတစ်ဦးသည် လယ်ကွင်းများ၌ လှည့်လည်နေသော ယောသပ်ကိုတွေ့၍ “သင်သည် အဘယ်အရာကို ရှာနေသနည်း” ဟု မေး၏။

¹⁶ယောသပ်က “အကျွန်ုပ်သည် အစ်ကိုတို့ကို ရှာနေပါ၏။ သူတို့သည် သိုးအုပ်များကို အဘယ်အရပ်၌ ကျက်စားစေလျက်ရှိသည်ကို အကျွန်ုပ်အား ပြောပြနိုင်ပါသလော” ဟု ပြန်ပြော၏။

¹⁷ထိုသူက “သူတို့သည် ဤအရပ်မှ ထွက်ခွာသွားကြပြီ။ ‘ဒေါသန်မြို့သို့ သွားကြစို့’ ဟု သူတို့ပြောဆိုသည်ကို ငါကြားခဲ့၏” ဟု ဆို၏။ ယောသပ်သည် အစ်ကိုတို့နောက်သို့ လိုက်သွား၍ ဒေါသန်မြို့၌ သူတို့ကိုတွေ့လေ၏။

¹⁸သူတို့သည် အဝေးမှ ယောသပ်ကိုမြင်၍ သူမရောက်မီ သူ့ကိုသတ်ရန် လျှို့ဝှက်ကြံစည်ကြ၏။

¹⁹သူတို့အချင်းချင်း “ထိုအိပ်မက်သမား လာနေပြီ” ဟု ပြောဆိုကြ၏။ ²⁰“လာကြ၊ သူ့ကိုသတ်၍ တွင်းတစ်ခုခုထဲသို့ ပစ်ချကြစို့။ ထို့နောက် သားရဲတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်က သူ့ကိုကိုက်စားခဲ့သည်ဟု ပြောကြမည်။ ထိုအခါ သူ၏အိပ်မက်များ အဘယ်သို့ဖြစ်မည်ကို ငါတို့တွေ့ရလိမ့်မည်” ဟု ဆိုကြ၏။

²¹ရုဗင်သည် ထိုစကားကိုကြား၍ သူတို့၏လက်မှ သူ့ကိုကယ်ဆယ်ရန် ကြိုးစား၏။ သူက “သူ၏အသက်ကို မသတ်ကြနှင့်” ဟု ဆို၏။ ²²ရုဗင်က သူတို့အား “သွေးကို မသွန်းကြနှင့်။ ဤတောကန္တာရ၌ရှိသော ရေတွင်းထဲသို့ သူ့ကိုပစ်ချကြလော့၊ သို့ရာတွင် သူ့ကို မထိကြနှင့်” ဟု ဆို၏။ ရုဗင်သည် သူတို့လက်မှ ယောသပ်ကိုကယ်ဆယ်၍ ဖခင်ထံသို့ ပြန်ပို့ရန် ဤသို့ဆိုခြင်းဖြစ်၏။ ²³ယောသပ်သည် အစ်ကိုတို့ထံ ရောက်သောအခါ သူတို့သည် သူဝတ်ဆင်ထားသော အရောင်စုံဝတ်ရုံကို ချွတ်ယူကြ၏။ ²⁴သူတို့သည် ယောသပ်ကိုယူ၍ ရေတွင်းထဲသို့ ပစ်ချကြ၏။ ထိုရေတွင်းသည် အချည်းနှီးဖြစ်၍ ရေမရှိချေ။

²⁵သူတို့သည် အစားအစာစားရန် ထိုင်ကြ၍ မျှော်ကြည့်သောအခါ ဂိလဒ်ပြည်မှလာသော ဣရှမေလကုန်သည်တန်းကို မြင်ကြ၏။ သူတို့၏ ကုလားအုတ်များသည် နံ့သာမျိုး၊ ဗာလစံစေးနှင့် မုရန်များကို တင်ဆောင်လျက် အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ဆင်းသွားကြ၏။ ²⁶ယုဒက အစ်ကိုတို့အား “ငါတို့သည် ညီကိုသတ်၍ သူ၏သွေးကိုဖုံးကွယ်လျှင် အဘယ်အကျိုးရှိမည်နည်း။ ²⁷လာကြ၊ သူ့ကို ဣရှမေလလူတို့ထံ ရောင်းကြစို့။ ငါတို့ကိုယ်တိုင် သူ့ကိုမညှဉ်းဆဲကြနှင့်။ သူသည် ငါတို့၏ညီ၊ ငါတို့၏အသွေးအသားဖြစ်၏” ဟု ဆို၏။ အစ်ကိုတို့သည်လည်း သဘောတူကြ၏။ ²⁸မိဒျန်ကုန်သည်တို့ ဖြတ်သန်းသွားကြသောအခါ အစ်ကိုတို့သည် ယောသပ်ကို တွင်းထဲမှ ဆွဲတင်၍ ငွေ နှစ်ဆယ်ဖြင့် ဣရှမေလလူတို့ထံ ရောင်းလိုက်ကြ၏။ ဣရှမေလလူတို့သည်လည်း သူ့ကို အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။

²⁹ရုဗင်သည် ရေတွင်းသို့ ပြန်ရောက်၍ ယောသပ်မရှိသည်ကိုတွေ့သောအခါ မိမိအဝတ်ကို ဆုတ်ဖြဲလေ၏။ ³⁰သူသည် ညီတို့ထံ ပြန်သွား၍ “ထိုသူငယ် မရှိတော့ပြီ။ ယခု ငါအဘယ်အရပ်သို့ သွားရမည်နည်း” ဟု ဆို၏။

³¹ထို့နောက် သူတို့သည် ယောသပ်၏ဝတ်ရုံကိုယူ၍ ဆိတ်တစ်ကောင်ကိုသတ်ပြီးလျှင် ဝတ်ရုံကို သွေး၌ နှစ်ကြ၏။ ³²သူတို့သည် အရောင်စုံဝတ်ရုံကို ဖခင်ထံသို့ ပေးပို့၍ “ဤအရာကို အကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရှိပါ၏။ အဖ၏သား၏ဝတ်ရုံ ဟုတ်မဟုတ် စစ်ဆေးကြည့်ပါ” ဟု ဆိုကြ၏။

³³ဖခင်သည် ထိုဝတ်ရုံကိုမှတ်မိ၍ “ငါ့သား၏ဝတ်ရုံပေတည်း။ ကြောက်မက်ဖွယ်သားရဲတစ်ကောင်က သူ့ကိုကိုက်စားခဲ့ပြီ။ ယောသပ်သည် ဧကန်အမှန် အပိုင်းပိုင်းကိုက်ဖြတ်ခြင်းခံရပြီ” ဟု ဆို၏။ ³⁴ထိုအခါ ယာကုပ်သည် မိမိအဝတ်ကိုဆုတ်ဖြဲ၍ လျှော်တေအဝတ်ကိုဝတ်ဆင်ကာ မိမိသားအတွက် ရက်ပေါင်းများစွာ ငိုကြွေးမြည်တမ်းလေ၏။ ³⁵သူ၏သားသမီးအပေါင်းတို့သည် သူ့ကိုနှစ်သိမ့်စေရန် လာကြသော်လည်း သူသည် နှစ်သိမ့်ခြင်းကို ငြင်းဆန်၍ “မဟုတ်၊ ငါသည် ငိုကြွေးမြည်တမ်းလျက် မရဏာနိုင်ငံ၌ရှိသော ငါ့သားထံသို့ ဆင်းသက်မည်” ဟု ဆို၏။ ဤသို့ ဖခင်သည် သူ့အတွက် ငိုကြွေးလေ၏။ ^a a v35 မရဏာနိုင်ငံ (ရှေဩလ) သည် သေလွန်သူတို့၏နိုင်ငံဖြစ်၏။ လူတိုင်း သေဆုံးချိန်၌ ရောက်ရှိရာ မှောင်မှိုင်းသောအရပ်ဖြစ်၍ နောက်ပိုင်း ဓမ္မသစ်ကျမ်း၏ တရားစီရင်ရာဌာနအဖြစ် ငရဲအယူအဆနှင့် မတူချေ။ ³⁶ထိုအခါ မိဒျန်လူတို့သည် ယောသပ်ကို အဲဂုတ္တုပြည်၌ ဖာရောဘုရင်၏အရာရှိ၊ ကိုယ်ရံတော်တပ်မှူးဖြစ်သော ပေါတိဖာထံ ရောင်းလိုက်ကြ၏။