Destpêbûn 37 FHB Father's Heart Bible™

37 ¹Aqûb li welatê ku bavê wî lê bi xerîbî mabû, li welatê Kenanê bi cih bû. ²Qeyda binemalên Aqûb ev e: Ûsiv xortekî hivdeh salî bû û bi birayên xwe re, ango bi kurên Bîlhayê û Zîlpayê yên jinên bavê xwe re, pez diçêrand. Wî xeberên xerab ên li ser wan ji bavê wan re dianîn. ³Îsraêl ji hemû kurên xwe yên din bêtir ji Ûsiv hez dikir, çimkî ew di pîrbûna wî de jê re çêbûbû. Wî kirasekî bi gelek reng jê re çêkiribû. ⁴Gava birayên wî dîtin ku bavê wan ji wan hemûyan bêtir ji wî hez dike, wan ji wî nefret dikir û nikaribûn bi gotinên xweş pê re bipeyivin.

⁵Ûsiv xewnek dît û ji birayên xwe re got. Wan hîn bêtir ji wî nefret kir. ⁶Wî ji wan re got: “Guh bidin vê xewna ku min dît: ⁷Hema me li zeviyê qevd girê didan û hema qevdê min rabû û rast sekinî. Hema qevdên we li dora wî civiyan û xwe li ber wî tewandin.”

⁸Birayên wî jê re got: “Gelo bi rastî jî tê li ser me padîşahiyê bikî? Gelo bi rastî jî tê serweriya me bikî?” Loma ji ber xewn û gotinên wî, wan hîn bêtir ji wî nefret kir. ⁹Wî dîsa xewnek dît û ji birayên xwe re got: “Binêrin, min xewneke din dît: roj, heyv û yanzdeh stêr li ber min xwe ditewandin.” ¹⁰Gava wî ji bav û birayên xwe re got, bavê wî erzê wî şikand û got: “Ev çi xewn e ku te dîtiye? Ma bi rastî jî ez, diya te û birayên te wê werin û li ber te deverû biçin erdê?” ¹¹Birayên wî ji wî çavnebar bûn, lê bavê wî ev mesele di bîra xwe de hişt.

Ûsiv Tê Şandin Ba Birayên Xwe

¹²Birayên wî çûbûn ku pezê bavê xwe li nêzîkî Şexemê biçêrînin. ¹³Îsraêl ji Ûsiv re got: “Ma birayên te li Şexemê pez naçêrînin? Were, ezê te bişînim ba wan.” Ûsiv bersiv da: “Va ye ez!”

¹⁴Îsraêl jê re got: “Here, bibîne ka birayên te û pez çawa ne û xeberê ji min re bîne.” Wî ew ji Geliyê Hevronê şand û Ûsiv hat Şexemê. ¹⁵Zilamekî dît ku ew li zeviyan digere û jê pirsî: “Tu li çi digerî?”

¹⁶Wî got: “Ez li birayên xwe digerim. Tu dikarî ji min re bibêjî ka ew pezê xwe li ku diçêrînin?”

¹⁷Zilam bersiv da: “Ew ji vir çûne.” Û got: “Min bihîst ku wan digot: ‘Em herin Dotanê.’” Ûsiv li pey birayên xwe çû û ew li Dotanê dîtin.

¹⁸Wan ew ji dûr ve dît û berî ku ew bigihîje wan, wan fen û fût lê kir ku wî bikujin.

¹⁹Wan ji hev re got: “Va ye, ew xwediyê xewnan tê!” ²⁰“Niha werin, em wî bikujin û bavêjin yek ji van çalan, paşê jî bibêjin ku heywanekî hov ew xwariye. Wê gavê emê bibînin, xewnên wî wê bibin çi.”

²¹Rûbên ev yek bihîst û xwest wî ji destê wan xilas bike. Wî got: “Em canê wî nestînin.” ²²Rûbên ji wan re got: “Xwînê nerijînin. Wî bavêjin vê sarinca li beriyê, lê dest nedin wî.” Rûbên ev yek got ku Ûsiv ji destê wan xilas bike û vegerîne ba bavê wî. ²³Gava Ûsiv gihîşt ba birayên xwe, wan kirasê wî, kirasê bi gelek reng ê ku li xwe kiribû, ji ser wî şeland. ²⁴Wan ew girt û avêt sarinca ku vala bû, av tê de tunebû.

²⁵Ew rûniştin ku nan bixwin. Wan serê xwe rakir û dît ku karwaneke Îsmaêliyan ji Gîladê tê. Deveyên wan bi biharat, melhem û mûr barkirî bûn û berê xwe dabûn Misrê. ²⁶Cihûda ji birayên xwe re got: “Heke em birayê xwe bikujin û xwîna wî veşêrin, wê çi qezenca me hebe? ²⁷Werin, em wî bifiroşin Îsmaêliyan û em bi xwe zirarê nedin wî. Ew birayê me ye, goşt û xwîna me ye.” Birayên wî razî bûn. ²⁸Gava bazirganên Mîdyanî di wir re derbas bûn, birayên wî Ûsiv ji çalê derxist û bi bîst perçe zîv ew firot Îsmaêliyan. Îsmaêliyan jî Ûsiv bir Misrê.

²⁹Gava Rûbên vegeriya ser çalê û dît ku Ûsiv ne li wir e, wî cilên xwe çirandin. ³⁰Ew vegeriya ba birayên xwe û got: “Lawik winda bûye! Ez niha berê xwe bidim ku derê?”

³¹Paşê wan kirasê Ûsiv girt, nêriyek serjê kir û kiras xist nav xwînê. ³²Wan kirasê bi gelek reng şand û ji bavê xwe re anî û got: “Me ev dît. Lê binêre, ka ev kirasê kurê te ye an na?”

³³Wî ew nas kir û got: “Ev kirasê kurê min e! Heywanekî xeternak ew xwariye! Bê guman Ûsiv perçe perçe bûye.” ³⁴Paşê Aqûb cilên xwe çirandin, cilên şînê li xwe kirin û gelek rojan ji bo kurê xwe şîn girt. ³⁵Hemû kur û keçên wî hatin ku wî aş bikin, lê wî nexwest ku bê aşkirin û got: “Na, ezê bi şîngirtî dakevim gorê, ba kurê xwe.” Bi vî awayî bavê wî ji bo wî giriya. ^a a v35 Şeol cihê miriyan e — cihekî tarî ye ku her kes di mirinê de diçe wir; ew ne fikra dojehê ya paşê ya Peymana Nû ye ku cihê dadbariyê ye. ³⁶Di vê navberê de Mîdyaniyan Ûsiv li Misrê firot Potîfarê peywirdarê Firewn û fermandarê parêzvanan.