پيدائش 39 FHB Father's Heart Bible™

39 ¹يوسف کي مصر ۾ آندو ويو؛ فرعون جي مصري عملدار ۽ پهريدارن جي سردار فوطيفار هن کي انهن اسماعيلين کان خريد ڪيو، جيڪي هن کي اتي وٺي آيا هئا. ²اسان جو پيءُ يوسف سان گڏ هو؛ هو پنهنجي مصري مالڪ جي گهر ۾ خدمت ڪندي ڪامياب ٿيو. ³سندس مالڪ ڏٺو تہ اسان جو پيءُ هن سان گڏ هو، ۽ جيڪي ڪجهه هو ڪندو هو، سو سڀ اسان جي پيءُ سندس هٿ ۾ ڪامياب ڪيو. ⁴يوسف سندس نظر ۾ پسنديده ٺهيو ۽ سندس خدمت ڪرڻ لڳو؛ مالڪ کيس پنهنجي گهر جو نگران مقرر ڪيو ۽ جيڪي ڪجهه سندس هو، سو سڀ کيس سونپي ڇڏيائين. ⁵جڏهن کان هن يوسف کي پنهنجي گهر ۽ پنهنجي سڀني مال تي نگران مقرر ڪيو، تڏهن کان اسان جي پيءُ يوسف جي ڪري انهيءَ مصريءَ جي گهر کي برڪت ڏني؛ گهر ۾ ۽ ٻنيءَ ۾ جيڪي ڪجهه هن وٽ هو، تنهن تي اسان جي پيءُ جي برڪت هئي. ⁶فوطيفار پنهنجو سڀ ڪجهه يوسف جي سنڀال ۾ ڇڏي ڏنو، ۽ پنهنجي کاڌي کانسواءِ کيس ڪنهن شيءِ جي خبر نہ هئي. يوسف سهڻي جسم وارو ۽ خوبصورت هو.

⁷انهن ڳالهين کان پوءِ سندس مالڪ جي زال يوسف ڏانهن اک کنئي ۽ چيائينس تہ ”مون سان گڏ سمهه.“

⁸هن انڪار ڪري پنهنجي مالڪ جي زال کي چيو تہ ”ڏس، جڏهن آءٌ هتي آهيان تہ منهنجو مالڪ گهر ۾ ڪنهن شيءِ جي سنڀال نہ ٿو ڪري؛ جيڪي ڪجهه سندس آهي، سو سڀ هن منهنجي هٿن ۾ ڏنو آهي. ⁹هن گهر ۾ مون کان وڏو ڪوبہ ڪونهي؛ تو کانسواءِ هن مون کان ڪجهه بہ نہ روڪيو اٿس، ڇاڪاڻ تہ تون سندس زال آهين. پوءِ آءٌ هيءَ وڏي بڇڙائي ڪري اسان جي پيءُ جي خلاف گناهه ڪيئن ڪريان؟“ ^a a v9 يوسف گناهه کي سندس اصل نالي سان سڏي ٿو — اهو ڪو قاعدو ٽوڙڻ نہ آهي، پر انهيءَ پيءُ جي دل کي ڏکوئڻ آهي جنهن کيس پيار سان هن ئي گھڙيءَ تائين پهچايو آهي.

¹⁰هوءَ يوسف سان روز ڳالهائيندي هئي، پر هن کيس ٻڌڻ، ساڻس ڀرسان ليٽڻ ۽ ساڻس گڏ هجڻ کان انڪار ڪيو. ¹¹هڪ ڏينهن جڏهن يوسف پنهنجو ڪم ڪرڻ لاءِ گهر ۾ ويو، تڏهن گهر اندر گهر جو ڪوبہ ماڻهو ڪونہ هو. ¹²هوءَ کيس سندس ڪپڙي کان پڪڙي چيائينس تہ ”مون سان گڏ سمهه!“ پر هن پنهنجو ڪپڙو سندس هٿ ۾ ڇڏي ڏنو ۽ ٻاهر ڀڄي نڪتو.

¹³جڏهن هن ڏٺو تہ هو پنهنجو ڪپڙو سندس هٿ ۾ ڇڏي ٻاهر ڀڄي ويو آهي، ¹⁴تڏهن هن پنهنجي گهر جي مردن کي سڏي چيو تہ ”ڏسو، هن اسان سان مذاق ڪرڻ لاءِ اسان وٽ هڪ عبراني ماڻهو آندو آهي. هو مون سان گڏ سمهڻ لاءِ مون وٽ آيو، پر مون وڏي آواز سان رڙ ڪئي. ¹⁵جڏهن هن منهنجي رڙ ٻڌي تڏهن پنهنجو ڪپڙو منهنجي ڀرسان ڇڏي ٻاهر ڀڄي ويو. ¹⁶جيستائين سندس مالڪ گهر موٽي آيو، تيستائين هن سندس ڪپڙو پنهنجي ڀرسان رکيو.“ ¹⁷هن کيس اهائي ڳالهه ٻڌائي تہ ”جيڪو عبراني نوڪر تون اسان وٽ کڻي آيو آهين، سو مون سان مذاق ڪرڻ لاءِ مون وٽ آيو. ¹⁸پر جڏهن مون رڙ ڪئي تڏهن هن پنهنجو ڪپڙو منهنجي ڀرسان ڇڏي ٻاهر ڀڄي ويو.“

¹⁹جڏهن سندس مالڪ پنهنجي زال جا اهي لفظ ٻڌا، جيڪي هن کيس چيا هئا تہ ”تنهنجي نوڪر مون سان اهڙا ڪم ڪيا آهن“، تڏهن سندس ڪاوڙ ڀڙڪي اٿي.

²⁰يوسف جي مالڪ کيس کڻي انهيءَ جيل ۾ وڌو، جتي بادشاهه جا قيدي رکيا ويندا هئا. هو اتي جيل ۾ رهيو. ²¹پر اسان جو پيءُ يوسف سان گڏ هو؛ اسان جي پيءُ کيس عهد جي شفقت ڏيکاري ۽ جيل جي داروغي جي نظر ۾ مقبول بڻايو. ²²جيل جي داروغي يوسف کي جيل جي سڀني قيدين جو نگران مقرر ڪيو؛ اتي جيڪو ڪم ٿيندو هو، سو سندس ئي هٿان ٿيندو هو. ²³داروغو يوسف جي سنڀال هيٺ ڪنهن شيءِ جي جاچ نہ ڪندو هو، ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ هن سان گڏ هو؛ جيڪي ڪجهه هو ڪندو هو، تنهن کي اسان جي پيءُ ڪامياب ڪيو.