Yaratılış 39

39 ¹Yusuf Mısır'a götürüldü; firavunun Mısırlı görevlisi ve muhafız birliği komutanı Potifar, onu oraya götürmüş olan İsmaililer'den satın aldı. ²Babamız Yusuf'la birlikteydi; o başarılı oldu ve Mısırlı efendisinin evinde hizmet etti. ³Efendisi, Babamız'ın onunla birlikte olduğunu, yaptığı her işi Babamız'ın onun elinde başarılı kıldığını gördü. ⁴Yusuf onun gözünde lütuf buldu ve ona hizmet etti; efendisi Yusuf'u evinin başına koydu, sahip olduğu her şeyi ona emanet etti. ⁵Onu evinin ve sahip olduğu her şeyin başına koyduğu andan itibaren Babamız, Yusuf'un hatırı için Mısırlı'nın evini kutsadı; Babamız'ın bereketi, evde ve tarlada, sahip olduğu her şeyin üzerindeydi. ⁶Potifar sahip olduğu her şeyi Yusuf'un eline bıraktı; yediği yemekten başka hiçbir şeyle ilgilenmez oldu. Yusuf yakışıklı ve endamlıydı.

⁷Bir süre sonra efendisinin karısı Yusuf'a göz koydu ve ona, «Benimle yat» dedi.

⁸Ama Yusuf reddetti, efendisinin karısına şöyle dedi: «Bak, ben burada olduğum için efendim evde hiçbir şeyle ilgilenmiyor; sahip olduğu her şeyi benim ellerime bıraktı. ⁹Bu evde benden üstün değil; senden başka benden hiçbir şeyi esirgemedi, çünkü sen onun karısısın. Nasıl bu büyük kötülüğü yapar da Babamız'a karşı günah işlerim?» ^a a v9 Yusuf günahı olduğu gibi adlandırıyor — bir kuralı çiğnemek değil, kendisini tam da bu ana kadar sevmiş olan bir Baba'nın yüreğini yaralamak.

¹⁰Gün geçtikçe kadın Yusuf'la konuştu, ama Yusuf onu dinlemeyi, yanına uzanmayı, onunla birlikte olmayı reddetti. ¹¹Bir gün Yusuf işini yapmak için eve girdi; içeride ev halkından kimse yoktu. ¹²Kadın onu giysisinden yakaladı ve, «Benimle yat!» dedi. Ama Yusuf giysisini kadının elinde bırakıp dışarı kaçtı.

¹³Kadın, Yusuf'un giysisini elinde bırakıp dışarı kaçtığını görünce, ¹⁴ev halkını çağırıp şöyle dedi: «Bakın, kocam bizimle alay etsin diye bir İbrani getirmiş. Benimle yatmak için yanıma geldi, ama ben yüksek sesle bağırdım. ¹⁵Feryat edip bağırdığımı duyunca, giysisini yanımda bırakıp dışarı kaçtı.» ¹⁶Kadın, efendisi eve gelene dek Yusuf'un giysisini yanında tuttu. ¹⁷Efendisine de aynı şeyi anlattı: «Bize getirdiğin İbrani köle, benimle alay etmek için yanıma geldi. ¹⁸Ama ben feryat edip bağırınca, giysisini yanımda bırakıp dışarı kaçtı.»

¹⁹Efendisi, karısının kendisine söylediği, «Kölen bana böyle davrandı» sözlerini duyunca öfkeden köpürdü.

²⁰Yusuf'un efendisi onu alıp kralın tutuklularının bulunduğu zindana attı. Yusuf orada, zindanda kaldı. ²¹Ama Babamız Yusuf'la birlikteydi; ona vefalı sevgi gösterdi ve zindancıbaşının gözünde lütuf kazandırdı. ²²Zindancıbaşı, zindandaki bütün tutukluları Yusuf'un sorumluluğuna verdi; orada yapılan her işi Yusuf yönetiyordu. ²³Zindancıbaşı, Yusuf'un sorumluluğundaki hiçbir şeyle ilgilenmiyordu, çünkü Babamız onunla birlikteydi; Yusuf ne yaptıysa, Babamız onu başarılı kıldı.