Josef na Egipte toe afgebring
Slawerny keer Josef nie om te floreer nie: ons Vader is met hom, en Potifar gee alles in sy hande. Hy weier sy meester se vrou dag na dag, en haar beskuldiging sit hom in die tronk, waar hy weer met alles vertrou word.
39 1Josef is na Egipte toe afgebring. Potifar, ’n Egiptiese amptenaar van die farao en bevelvoerder van die lyfwag, het hom gekoop van die Ismaeliete wat hom daarheen afgebring het. 2Ons Vader was met Josef, en dit het goed met hom gegaan terwyl hy in die huis van sy Egiptiese eienaar gedien het. 3Sy eienaar het gesien dat ons Vader met hom was en dat ons Vader alles wat hy gedoen het, in sy hand laat slaag het. 4Josef het guns by hom gevind en hom gedien. Sy eienaar het Josef oor sy huis aangestel en alles wat hy besit het, aan hom toevertrou. 5Van die tyd af dat hy Josef oor sy huis en alles wat hy besit het, aangestel het, het ons Vader die huis van die Egiptenaar geseën ter wille van Josef. Ons Vader se seën was op alles wat hy gehad het, in die huis en op die land. 6Potifar het alles wat hy besit het, in Josef se sorg gelaat en het hom oor niks bekommer nie behalwe oor die kos wat hy geëet het. Josef was mooi gebou en aantreklik.
7Ná hierdie dinge het sy eienaar se vrou haar oë op Josef gewerp en gesê: “Kom slaap by my.”
8Maar hy het geweier en vir sy eienaar se vrou gesê: “Kyk, met my hier hoef my eienaar hom oor niks in die huis te bekommer nie; alles wat hy besit, het hy in my hande gegee. 9Hy is in hierdie huis nie groter as ek nie; hy het niks van my teruggehou nie behalwe jou, omdat jy sy vrou is. Hoe kan ek hierdie groot kwaad doen en teen ons Vader sondig?” a a v9 Josef noem sonde by sy naam — nie die oortreding van ’n reël nie, maar die wond van die hart van ’n Vader wat hom tot in hierdie oomblik liefgehad het.
10Dag na dag het sy met Josef gepraat, maar hy het geweier om na haar te luister, om langs haar te lê, om by haar te wees. 11Op ’n dag het Josef in die huis ingegaan om sy werk te doen, en niemand van die huismense was binne nie. 12Sy het hom aan sy kleed gegryp en gesê: “Kom slaap by my!” Maar hy het dit in haar hand gelos en buitentoe gevlug.
13Toe sy sien dat hy sy kleed in haar hand gelos het en buitentoe gevlug het, 14het sy die manne van haar huishouding geroep en gesê: “Kyk — hy het vir ons ’n Hebreeuse man gebring om met ons die spot te dryf. Hy het by my ingekom om by my te kom slaap, en ek het hard geskreeu. 15Toe hy hoor dat ek uitroep, het hy sy kleed langs my gelos en buitentoe gevlug. 16Sy het sy kleed langs haar gehou totdat sy eienaar by die huis gekom het.” 17Sy het vir hom dieselfde storie vertel: “Die Hebreeuse slaaf wat jy vir ons gebring het, het na my gekom om met my die spot te dryf. 18Maar toe ek uitroep, het hy sy kleed langs my gelos en buitentoe gevlug.”
19Toe sy eienaar die woorde hoor wat sy vrou vir hom gesê het — “Jou slaaf het my hierdie dinge aangedoen” — het sy toorn ontvlam.
20Josef se eienaar het hom gevat en in die tronk gesit waar die koning se gevangenes aangehou is. En hy het daar in die tronk gebly. 21Maar ons Vader was met Josef en het aan hom troue liefde bewys en hom guns laat vind by die hoof van die tronk. 22Die hoof van die tronk het Josef oor al die gevangenes in die tronk aangestel, en alles wat daar gedoen is, het hy gedoen. 23Die hoof van die tronk het niks nagegaan van wat in Josef se sorg was nie, omdat ons Vader met hom was. Alles wat hy gedoen het, het ons Vader laat slaag.
