Yusuf Misrga olib boriladi
Qullik Yusufning ravnaq topishiga to'sqinlik qilmaydi — Otamiz u bilan birga, va Potifar hamma narsani unga topshiradi. U xo'jayinining xotinini kunma-kun rad etadi, ayolning tuhmati esa uni zindonga tushiradi, u yerda ham unga yana hamma narsa ishonib topshiriladi.
39 1Yusuf Misrga olib borildi. Firʼavnning amaldori boʻlgan misrlik Potifar — qoʻriqchilar boshligʻi — uni oʻsha yerga olib kelgan ismoiliylardan sotib oldi. 2Otamiz Yusuf bilan edi; u misrlik xoʻjayinining uyida xizmat qilib, ishlari oʻngidan keldi. 3Xoʻjayini Otamiz u bilan ekanini, Otamiz uning qoʻlida qilayotgan har bir ishini barorli qilayotganini koʻrdi. 4Yusuf uning nazariga tushib, unga xizmat qildi. Xoʻjayini Yusufni oʻz uyiga boshliq qilib, bor mol-mulkini unga ishonib topshirdi. 5Yusufni oʻz uyiga va bor mol-mulkiga boshliq qilgan kundan boshlab, Otamiz Yusuf tufayli oʻsha misrlikning uyini barakali qildi. Otamizning barakasi uning bor narsasiga — uyga ham, daladagi molga ham — yogʻildi. 6Potifar bor mol-mulkini Yusufning qoʻliga topshirib, oʻzi yeydigan taomdan boshqa hech narsadan xabar olmasdi. Yusuf esa baquvvat va kelishgan yigit edi.
7Shu voqealardan keyin, xoʻjayinining xotini Yusufga koʻz tikib dedi: “Men bilan yot.”
8Lekin u rad etib, xoʻjayinining xotiniga shunday dedi: “Qara, men shu yerdaligimda, xoʻjayinim uyda hech narsaga aralashmaydi; bor mol-mulkini mening qoʻlimga topshirib qoʻygan. 9Bu uyda u mendan ustun emas; sizdan boshqa hech narsani mendan ayamagan, chunki siz uning xotinisiz. Qanday qilib men bunday katta yomonlik qilib, Otamizga qarshi gunoh qilaman?” a a v9 Yusuf gunohni oʻz nomi bilan ataydi — bu biror qoidani buzish emas, balki uni aynan shu daqiqagacha sevib kelgan Otaning yuragini yaralashdir.
10Kundan-kunga ayol Yusufga gapiraverdi, lekin u ayolga quloq solishni, uning yonida yotishni, u bilan birga boʻlishni rad etardi. 11Bir kuni Yusuf oʻz ishini qilgani uyga kirdi, uy ichida xonadondagilardan hech kim yoʻq edi. 12Ayol uni kiyimidan ushlab dedi: “Men bilan yot!” U kiyimini ayolning qoʻlida qoldirib, tashqariga qochdi.
13Yusuf kiyimini uning qoʻlida qoldirib, tashqariga qochib ketganini koʻrgan ayol, 14oʻz xonadonidagi erkaklarni chaqirib dedi: “Qaranglar — u bizni masxara qilish uchun yonimizga bir ibroniy kishini olib kelibdi. U men bilan yotgani oldimga kirdi, men esa baland ovoz bilan qichqirdim. 15U mening qichqirganimni eshitib, kiyimini yonimda qoldirib, tashqariga qochib ketdi. 16Ayol xoʻjayini uyga qaytguncha, uning kiyimini oʻz yonida saqlab turdi.” 17Ayol unga xuddi shu gapni aytdi: “Siz bizga olib kelgan ibroniy xizmatkor meni masxara qilish uchun oldimga keldi. 18Lekin men qichqirganimda, u kiyimini yonimda qoldirib, tashqariga qochdi.”
19Xoʻjayini xotinining oʻziga aytgan — “Xizmatkoringiz menga shunday qildi” — degan soʻzlarini eshitib, gʻazabi qoʻzidi.
20Yusufning xoʻjayini uni olib, podshohning mahbuslari saqlanadigan zindonga tashladi. U oʻsha zindonda qolaverdi. 21Lekin Otamiz Yusuf bilan edi; U Yusufga sodiq sevgisini koʻrsatdi va zindon boshligʻining koʻz oʻngida unga iltifot ato etdi. 22Zindon boshligʻi barcha mahbuslarni Yusufning qoʻliga topshirdi; oʻsha yerda qilinadigan har bir ish uning qoʻli bilan boʻlardi. 23Zindon boshligʻi Yusufning qoʻliga topshirilgan hech narsani tekshirmasdi, chunki Otamiz u bilan edi — u nima qilsa, Otamiz uni barorli qilardi.